Ο νόμος είναι σωστός σαν ιδέα. Στην ουσία βάζει στάνταρς στις υλικοτεχνικές δομές που πρέπει να έχει ένας χώρος ο οποίος θα διατεθεί για την φιλοξενία παιδιών,ευπαθών ομάδων και ηλικιωμένων. Το οποίο είναι απόλυτα λογικό, κάθε τι θα πρέπει να συνοδεύεται απο στάνταρς για να υπάρχει μια αξιοπιστία και σωστή λειτουργία.
Έμμεσα πλήν σαφώς αναγκάζει πολλά ιδρύματα να κλείσουν όμως. Ο χρόνος που δίνεται για την προσαρμογή των δομών δεν αρκεί για να γίνουν όλες οι ενέργειες που χρειάζονται για τα δεδομένα της Ελλάδας(όλοι ξέρουν πόσο αργές είναι αυτές οι διαδικασίες που σχετίζονται με την πολεοδομία). Ειδικά εαν λάβουμε υπόψιν οτι αυτές οι δομές κατοικούνται, είναι ακόμα πιο δύσκολο να κάνεις έργα τόσο γρήγορα. Έχοντας ως δεδομένο αυτό, πολλά ιδρύματα δεν θα καταφέρουν να προσαρμοστούν έγκαιρα, με αποτέλεσμα ένας μεγάλος όγκος παιδιών να μην έχουν που να μείνουν, εαν ο νόμος εφαρμοστεί αυστηρά.
Σε κάθε νόμο πρέπει να προβλέπεται ένα μεταβατικό στάδιο και το κράτος να βοηθάει στην μετάβαση με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί. Το να βγάζεις έναν νόμο και να λες κόψε τον λαιμό σου να προσαρμοστείς στο x διάστημα δεν έχει κανένα νόημα, ειδικά όταν τίθεται ανθρωπιστικό ζήτημα στην μέση.
Γενικά πάντως θα συμφωνήσω οτι τα παιδιά είναι προτιμότερο να είναι μέρος μιας οικογένειας και όχι ενός ιδρύματος. Αυτό είναι ξεκάθαρο, ποιος άνθρωπος θα θέλει να μεγαλώσει και να έχει αναμνήσεις απο ένα ίδρυμα αντί μιας οικογένειας ; Οπότε ναι, τα ιδρύματα είναι μια λύση, και είναι σαφώς καλύτερη απο το να μείνεις στον δρόμο, αλλά θα έπρεπε να είναι μια προσωρινή λύση μέχρι την υιοθεσία. Όπου αυτός θα έπρεπε να είναι και ο κύριος στόχος των ιδρυμάτων...η υιοθεσία των παιδιών.
Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, επειδή ο νόμος δεν είναι σχεδιασμένος για να θεραπεύσει το παραπάνω πρόβλημα, θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απο ότι θα λύσει. Κατά την γνώμη μου πάντα. Οπότε πρέπει να σκεφτούμε προσεκτικά τι συμβαίνει, διότι όταν εφαρμόζεις μια λύση για να λύσεις το πρόβλημα α αλλά τελικά λύνεις το πρόβλημα β, με έναν πρόχειρο/κακό τρόπο του τύπου παρενέργεια, δημιουργείς ένα πρόβλημα γ, το οποίο δημιουργεί ένα πρόβλημα δ κ.ο.κ. Κάθε λύση πρέπει να λύνει το αντίστοιχο πρόβλημα για να είναι τα πάντα υπό έλεγχο.
Σάμι, καταλαβαίνω ακριβώς το point σου και δεν διαφωνώ. Φυσικά η ΚΥΑ έχει πολλά προβλήματα, ελλείψεις, και δεν αποτελεί ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο για την παιδική προστασία, και για αυτόν τον λόγο τόνισα σε προηγούμενο μήνυμα, ότι δεν είμαι τάσσομαι ούτε υπέρ της υπουργικής απόφασης, ούτε υπέρ του Χαμόγελου. Απλά επειδή είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, οφείλω να το αναγνωρίσω, παρότι που δεν είμαι ΝΔ, αλλά δεν θέλω να ασκήσω και τυφλή κριτική. Μακάρι να αποτελούσε πραγματικά σχέδιο ως προς την πλήρη αποϊδρυματοποίηση των παιδιών, ώστε να μην δημιουργούσε μέχρι τότε, άλλα τόσα προβλήματα.
Αλλά αυτό που λες ισχύει, ότι όσα περισσότερα άτομα φροντίζεις σε μία δομή, τόσες περισσότερες "ανέσεις " χρειάζεσαι. Σίγουρα αυτές από μόνες τους, δεν είναι ένδειξη αγάπης και φροντίδας, αλλά είναι πρακτικό το ζήτημα, επιβίωσης. Όπως και στο σπίτι σου πχ εάν έχεις 3 παιδιά, θα το προσαρμόσεις ανάλογα. Πάντως ξέρω ότι σίγουρα δεν μπορείς να μεγαλώσεις 30 παιδιά και να καλύψεις εξίσου τις ανάγκες του, πόσο μάλλον δυσκολεύεται κανείς, όταν μεγαλώνει τρία. Και σίγουρα είναι διαφορετική αγάπη που λαμβάνει κανείς από γονείς και διαφορετική από πρόσωπα φροντίδας που αλλάζουν ανά βάρδιες, είναι με συμβάσεις, αμείβονται για αυτό (ενώ οι γονείς όχι) και δεν είναι σταθερά πρόσωπα αναφοράς. Δεν χτίζονται με τα παιδιά, ασφαλοί δεσμοί προσκόλλησης και σίγουρα όχι υγιείς συναισθηματικές σχέσεις.
Δεν ξέρω εάν πραγματικά τα αναγκάζει να κλείσουν, υπό την άποψη εάν πράγματι θα εφαρμοστεί πραγματικά ο νόμος (γιατί παίζονται πολιτικά και όχι μόνο συμφέροντα), αλλά σίγουρα καλό είναι να υπάρχουν κυρώσεις ώστε να μην κάνει ο καθένας ότι του καπνίσει. Σου λέω ότι, ως τώρα τα ιδρύματα παιδικής προστασίας δεν είχαν κάποιο κανονιστικό καθεστώς από την πολιτεία, θεσμοθετημένο αλλά το καθένα όριζε τους δικούς του κανόνες και δρούσε ανεξέλεχτα, και μιλάμε τώρα για 82 δομές, όχι για μία ή για δύο. Μπορεί σίγουρα το κράτος και η πολιτεία στο διάστημα αυτό να επιταχύνει αυτό το μεταβατικό στάδιο που λες, ώστε τα παιδιά αυτά να αποφύγουν την ιδρυματοποίηση ή τον κίνδυνο, εάν κλείσει μία δομή, με το να αρχίσει σταδιακά η αποσυμφόρηση και τα παιδιά που περιμένουν να υιοθετηθούν να βοηθήσει ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Θα μπορούσε να υπάρξει πάνω σε αυτό που λες άντε 1 ή 2 κρατικά ιδρύματα ως μία προσωρινή λύση μέχρι τα παιδιά να πάνε σε οικογένεια με επιστημονικό προσωπικό, λιγότερα παιδιά σε δομές και κάτω υπό φυσιολογικές και ανθρώπινες συνθήκες. Και σίγουρα σε αυτό το χρονικό διάστημα να δρομολογηθεί η επαγγελματική αναδοχή ή οι δομές στην κοινότητα με τα 5 άτομα max που είπα παραπάνω. Σαφώς ένα νομοσχέδιο χωρίς ουσιαστική πρόβλεψη και σχεδιασμό είναι ριψοκίνδυνη, αλλά πιστεύω πως υπάρχει χρόνος για ολοκλήρωση διαδικασιών τεκνοθεσίας/αναδοχής παιδιών από τόσους γονείς που περιμένουν μέχρι και 8 χρόνια, εάν πραγματικά η κυβέρνηση θέλει να βγάλει τα παιδιά από τα ιδρύματα.
Δεν έχω λόγο να μην λάβω σοβαρά τα όσα μου παραθέτεις εφόσον από την θέση σου σαφώς και ξερεις πολλά περισσότερα.
Εγώ το προσεγγίζω τελείως διαφορετικά το θεμα ..
Πιο συναισθηματικά θα έλεγα, ίσως ήταν και αυτός ο λόγος που μάλλον δεν έδωσα σημασία σε πολλά από αυτά που είπες..
Δεν με ενδιέφεραν αν έπαιρναν και πόσα έπαιρναν για καθε παιδί ,απλά έβλεπα κακοποιημένα παιδιά μα νιώθουν μια ασφάλεια πλέον..
Ότι έκανα το έκανα και συνεχίζω να το κάνω για εμένα και για κανέναν άλλον ...
Ένα τελευταίο!
Μακάρι όταν τελειώσεις να αντιμετωπιζεις όλη αυτή την κατάσταση με ακόμα μεγαλύτερο θάρρος και επιμονή γιατί κοινό στόχο έχουμε όλοι μας .
Το καλό αυτών των παιδιών!
Σε ευχαριστώ που με προβλημάτισες αρκετά πλέον ,αλλά και πάλι συνεχιζω να μην θέλω να κλείσει...απλά να αλλάξουν ίσως καποιοι όροι
Δεν σε παρεξηγώ, και εγώ πριν μπω στην σχολή δυστυχώς θεοποιούσα το Χαμόγελο, γιατί είχα άγνοια, και ήμουν τυφλωμένη σε αυτό και είχα το κακό να μην ήθελα να ακούσω άλλη άποψη για αυτό, γιατί το εκλάμβανα ως απειλή, ενώ στην ουσία δεν ήταν απειλή, απλά μία διαφορετική γνώμη/εκδοχή. Δυστυχώς το Χαμόγελο και και το κάθε Χαμόγελο, προσηλυτίζει τον κόσμο, το φανατίζει μέσω προπαγάνδας, για να ζητήσει υποστήριξη και εύνοια. Δεν έχω μένος με κανένα Χαμόγελο, αλλά ευτυχώς ξύπνησα, και βλέπω τα πράγματα με περισσότερη κριτική σκέψη και προβληματισμό αφού είδα κάποιες καταστάσεις από μέσα παράλληλα με όσα συζητάμε στα μαθήματα και διαβάζω από έρευνες. Φυσικά δεν είπα προς θεού ότι δεν λαμβάνεις την γνώμη μου σοβαρά
ούτε θέλω να πείσω εσένα ή κανέναν, απλά θέλω και παθιάζομαι να γίνω μέρος της προσπάθειας ώστε ο κόσμος να προβληματιστεί, να σκεφτεί εάν όλα αυτά που του παρουσιάζονται είναι πραγματικά έτσι, ιδανικά ή μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν και συμφέροντα. Και θέλω να ζητήσω και δημοσίως συγγνώμη στην
@Himela γιατί ενώ μου τα έλεγε αυτά, δεν ήθελα να την πιστέψω. Έπρεπε να φάω τα μούτρα μου, για να τα δω.
Ναι το είπες και μόνη σου, ο κάθε οργανισμός εκμεταλλευόμενος ότι ο κόσμος δεν ξέρει, και την "φιλανθρωπία" πόσο σιχαίνομαι να το ακούω αυτό, χτυπάει ακριβώς στο συναίσθημα του κόσμου, κάνει εκεί επίκληση, και του στερεί το δικαίωμα για κριτική σκέψη. Δυστυχώς το κάθε παιδί για αυτούς είναι κέρδος, για όλα τα ιδρύματα και για αυτό και τα κρατάνε. Σαφώς υπάρχουν, και μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που εκεί τα αγαπάνε και τα νοιάζονται πραγματικά, δεν το αναιρεί κανένας, αλλά δεν συγκρίνεται με την αγάπη 2 ανθρώπων που δεν το κάνουν επαγγελματικά. Δεν φταις εσύ, ούτε ο κόσμος, απλά τα ΜΜΕ και όλο αυτό γενικά που γίνεται μας έχουν πείσει ότι όλοι αυτοί είναι οι σωτήρες, αλλά δεν ισχύει. Μπορεί να με βλέπεις κάποιες φορές σε ορισμένα ζητήματα να γίνομαι απόλυτη και σκληρή, αλλά σε ορισμένα ζητήματα παθιάζομαι και έχοντας στο μυαλό μου, πάντα το βέλτιστο συμφέρον του κάθε παιδιού, μπορώ να γίνομαι πολύ μάχιμη και φανατισμένη σε αυτό που υπερασπίζομαι
που προσπαθώ να το κοντρολάρω, αλλά όταν είναι για καλό σκοπό, δεν μπορώ με τίποτα
Χαίρομαι που σε προβλημάτισα, απλά να ξέρεις ότι δεν καταλήγουν όλα στα παιδιά και δεν γίνονται όλα, για το καλό των παιδιών στα ιδρύματα. Φαντάσου ότι δεν θα έπαιρναν τόσες χορηγίες αν δεν υπήρχαν τα σπίτια και άρα δεν θα μπορούσαν να υφίστανται. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος των χορηγιών που λαμβάνουν είναι εξαιτίας των σπιτιών. Μου αρέσει που βλέπω ανθρώπους σαν και εσένα να αγαπάνε τα παιδιά και να θέλουν να τα βοηθήσουν, αλλά να σκεφτούμε πώς αυτά τα παιδιά τα βοηθάμε καλύτερα και πιο αποτελεσματικά, ενισχύοντας την ιδρυματοποίηση για συμφέροντα των ιδιοκτητών ή παλεύοντας να πάνε σε μία οικογένεια για την καλύτερη σωματική και ψυχική τους ανάπτυξη αφιλοκερδώς και προσαρμοσμένα όλα αυτά στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού;
Δεν είπαμε να κλείσει το Χαμόγελο, αλλά τα σπίτια του, όπως και οι υπόλοιπες 81 δομές στην Ελλάδα (και το Χαμόγελο να συνεχίσει αυτό που κάνει αλλά χωρίς τα σπίτια που λειτουργούν ιδρυματικά). Μόνο το Χαμόγελο (που είναι η 1 δομή από τις 82) έχει 11 σπίτια στο καθένα από τα οποία ζούνε 30 παιδιά. Μόνο στην Ελλάδα έχουμε τόσες δομές. Δεν πρόκειται να κλείσει το Χαμόγελο, αυτό ήταν επικοινωνιακό παιχνίδι, να προκαλέσει τον ηθικό πανικό επειδή δεν θέλει κανόνες όπως λέγεται, προπαγάνδα βασιζόμενο στην άγνοια του κόσμου, που λέγαμε και πριν.
Σε ευχαριστώ πολύ, ναι θέλω πολύ να το προσπαθήσω και να γίνω μάχιμη σε αυτό το πεδίο
