Αντιμετώπιση άγχους

[Ariana2018]

Ναι. Έχω GAD, γι’αυτό ήθελα να μιλήσω πάνω στο θέμα αυτό. Έχω ψαχτεί πάνω-κάτω αρκετά.

Gad τι είναι ;
Σπουδάζεις ψυχολογια;
Ωραία, μπορείς να βοηθήσεις λοιπόν ;

 

[Joji]

Gad τι είναι ;
Σπουδάζεις ψυχολογια;
Ωραία, μπορείς να βοηθήσεις λοιπόν ;

Όχι δεν σπουδάζω ψυχολογία, σκοπεύω να μιλήσω εμπειρικά για να μην πάρω κάποιον στον λαιμό μου καθώς ο καθένας το βιώνει διαφορετικά.

GAD: Generalised Anxiety Disorder (Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή)

Θα μπορούσα να βοηθήσω, δεν ξέρω κατά πόσο αλλά ξέρω μερικές τεχνικές που με βοηθάνε εμένα την ίδια. Πως το βιώνεις;

 

[Ariana2018]

Όχι δεν σπουδάζω ψυχολογία, σκοπεύω να μιλήσω εμπειρικά για να μην πάρω κάποιον στον λαιμό μου καθώς ο καθένας το βιώνει διαφορετικά.

GAD: Generalised Anxiety Disorder (Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή)

Θα μπορούσα να βοηθήσω, δεν ξέρω κατά πόσο αλλά ξέρω μερικές τεχνικές που με βοηθάνε. Πως το βιώνεις;

Τι να σου (πρωτο) πω τώρα.
Καταλαβαινω εδώ και χρόνια ότι έχω κάποιο θεματακι. Ξέρω από που πηγάζει δηλαδή έχω βρει τη ρίζα. Αυτή δεν μπορω να την αλλάξω οποτε παω στο τώρα. Την ώρα που το παθαινω κατανοώ πως είναι ένα λάθος που δε θα πρεπε να συμβαίνει. Κατανοώ επίσης πως το ιδανικό θα ήταν η επίσκεψη σε ειδικό αλλά δεν έχω διάθεση και χρόνο και λεφτά, δεν ξέρω δε μου βγαίνει στην παρουσα φάση, θέλω να το προσπαθησω λιγο μόνη κι αν δε βγει, να πάω.
Με πιανει άγχος (ανέκαθεν το παθαινα δεν είναι τωρινό είναι χρονιο δηλαδή) με πράγματα που δεν υπάρχει λόγος να με αγχώνουν. Μπορεί δηλαδή να πλάσω ένα σενάριο στο μυαλό μου ότι κάτι μπορεί να συμβεί ότι κάτι μπορεί να γίνει ίσως επειδή στο παρελθόν Μπορεί κάτι να έιχε γίνει και με πιάνει ας πούμε ένα φόβος ότι μπορεί να ξαναγίνει . Τέλος πάντων πλαθω μια ιστορία στο κεφάλι μου που δημιουργεί άγχος και τελικά τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει. Σίγουρα έχει βάση αυτό που σκέφτομαι. Καποιο γιαουρτι φυσάω απο χυλό που με έχει κάψει. Καταλαβαίνω λοιπόν ότι αυτό είναι πρόβλημα. Πώς καταλαβαίνω ότι είναι άγχος; σα να σκιρτάει η καρδιά μου εκείνη την ώρα και αρκετές φορές ιδρώνω. Μπορεί να παίζω με τα χέρια μου. Θεωρώ ότι δεν επηρεάζει άμεσα το περιβάλλον μου έμμεσα όμως μπορεί. Για αυτό ψάχνω ένα βιβλίο γιατί η αλήθεια είναι ότι στο ίντερνετ δεν έχω βρει πέραν από τεχνικές βαθιές ανάσες και όλα αυτά που τίποτα δεν κάνουν σε μένα τουλάχιστον προσπαθώ να δω τι μπορεί να βοηθήσει καλύτερα. Μήπως να το ξεγελάω ή πρέπει να το πιάνω από τη ρίζα του; αυτό ψάχνω!

 

[Joji]

Ξέρω από που πηγάζει δηλαδή έχω βρει τη ρίζα. Την ώρα που το παθαινω κατανοώ πως είναι ένα λάθος που δε θα πρεπε να συμβαίνει

Αυτό είναι πολύ καλό. Σημαίνει ότι είσαι συνειδητοποιημένη, «αυτή τη στιγμή έχω αγχωθεί, δεν πάει κάτι στραβά». Επίσης καλό είναι να αναγνωρίζεις τα συμπτώματα με τα οποία εμφανίζεται, όπως αναφέρεις εδώ:

σα να σκιρτάει η καρδιά μου εκείνη την ώρα και αρκετές φορές ιδρώνω. Μπορεί να παίζω με τα χέρια μου.

Και το ότι παίζεις με τα χέρια σου είναι coping mechanism, εκείνη την στιγμή η ανδρεναλίνη φτάνει στα ύψη, ιδρώνεις, ανασαίνεις γρήγορα πολλές φορές, τα χέρια τρέμουν, ή όπως είπες θα παίζεις μαζί τους διότι σε πιάνει υπερκινητικότητα, να βγάλεις κάπως όλη αυτή την ξαφνική ενέργεια. Εγώ π.χ. έκοβα βόλτες σε όλο το σπίτι, επί 30 λεπτά κάθε φορά, και όταν «πέρναγε» αυτό το κύμα, έπεφτα τέζα για ύπνο.

Με πιανει άγχος (ανέκαθεν το παθαινα δεν είναι τωρινό είναι χρονιο δηλαδή) με πράγματα που δεν υπάρχει λόγος να με αγχώνουν. Μπορεί δηλαδή να πλάσω ένα σενάριο στο μυαλό μου ότι κάτι μπορεί να συμβεί ότι κάτι μπορεί να γίνει ίσως επειδή στο παρελθόν Μπορεί κάτι να έχει γίνει και με πιάνει ας πούμε να φοβάσαι ότι μπορεί να ξαναγίνει Τέλος πάντων πλασέ την ιστορία στο κεφάλι μου που δημιουργεί άγχος και τελικά τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει

Ναι, αντιδρά ο εγκέφαλος σε αυτό το ερέθισμα και το βλέπει ως κίνδυνο, νιώθεις ότι συμβαίνει εκείνη την στιγμή γιατί δεν μπορεί να το διαχωρίσει από την πραγματικότητα. Οπότε αν σκεφτείς ένα κακό σενάριο είναι πολύ πιθανόν να σε πιάσει τρέμουλο κ.ο.κ.

Η αγχώδης διαταραχή, αν και δεν ξέρω αν είναι όντως αυτό στην περίπτωσή σου, καθώς δεν έχει διαγνωστεί, κάνει τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς σε αντιδράσεις πανικού, άγχους, σε περιστάσεις που κανονικά δεν θα τους επηρέαζαν ή δεν επηρεάζουν τον μέσο άνθρωπο. Και αυτό μπορεί με την σειρά του να δράσει αρνητικά στην καθημερινότητα κάποιου.

Μπορεί να κάθομαι σε πλήρη ηρεμία και ξαφνικά ντουπ ντουπ η καρδιά, η ανδρεναλίνη χτυπάει ταβάνι, χωρίς συγκεκριμένο λόγο, χωρίς να το έχει προξενήσει κάτι ή αυτό το κάτι να είναι μηδαμινής σημασίας.

Απ’ότι καταλαβαίνω όμως πάντα θα υπάρχει κάτι που προξενεί το δικό σου. Και συνήθως είναι οι ίδιες σου οι σκέψεις.

Πρέπει να προσπαθήσεις να δουλέψεις, στο μυαλό, αν αυτά τα σενάρια περιτριγυρίζουν ένα συγκεκριμένο θέμα π.χ. δουλειά, οικογένεια, φίλοι, υγεία, και από εκεί και πέρα αν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα (π.χ. το παιδί είναι άρρωστο, δεν κατεβαίνει ο πυρετός και ωχ Παναγία μου τι θα κάνω) ή τέρμα μη λογικά πράγματα (π.χ. μπορεί τώρα που θα οδηγήσω να τρακάρω και μου έχει γίνει εμμονή οπότε αποφεύγω το να οδηγώ για 5-10 μέρες, μέχρι να ξεχαστώ) <= Αυτό είναι επίσης χαρακτηριστικό της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, μιας και αναφέρθηκες σε αυτή στο πρώτο σου μήνυμα, αλλά αφού δεν ξέρω τόσα σε αυτό το κομμάτι, δεν θα το αναλύσω περαιτέρω.

Για εμένα όλα «καλυτέρευσαν» όταν άρχισα να εκλογικεύω κάθε μου σκέψη. Κάθε «σενάριο» αν θες. Έλεγα στον εαυτό μου, αποτελεί απειλή αυτή τη στιγμή; Ή στο κοντινό μέλλον; Μήπως αγχώνομαι άδικα; Όπως και να ‘χει, το άγχος πως μπορεί να με βοηθήσει όσο δεν πρόκειται για άμεσο κίνδυνο, όπως να με κυνηγούσε ένας σκύλος, όπου εκεί η ανδρεναλίνη βοηθάει και με το παραπάνω. Fight or flight response, το πρώτο πράγμα που μου είπε ο ψυχίατρος στην πρώτη μας συνέδρια, ήταν αυτό. Το πως το σώμα αντιδρά σε ένα ερέθισμα το οποίο δεν θα μας βλάψει όντως, αλλά παρ’όλα αυτά, μας προστατεύει. Άλλες φορές γίνεται φαύλος κύκλος.

Μπορείς και να το «κουμαντάρεις» κάνοντας πράγματα όταν νιώθεις ότι χειροτερεύει, για να μην έχεις χρόνο να κανείς σκέψεις πάνω σε αυτό. Εγώ βάζω μουσική στο τέρμα, άλλες φορές πιάνω ένα μαξιλάρι και αρχίζω να το πιέζω με τα δάχτυλα για να φύγει όλο αυτό το «βάρος» που νιώθω εκείνη τη στιγμή.

Όμως ναι, η κυρία συμβουλή μου είναι να εκλογικεύεις οτιδήποτε σκέφτεσαι. Έχω γλιτώσει κρίσεις για κρίσεις από όταν άρχισα να το εφαρμόζω. Θα πάρει κάποιο καιρό να βρεις τα κουμπιά, αλλά όταν το κάνεις αυτό, θεωρώ θα είσαι εντάξει.

Δεν είμαι σίγουρη αν μπορείς ποτέ να το ξεπεράσεις στο 100%, εμένα είναι γενετικό, το έχει και η μάνα μου η οποία έπαιρνε και φαρμακευτική αγωγή γιατί δεν μπορούσε να κάνει τα βασικά πράγματα της καθημερινότητας. Κάθε άνθρωπο τον χτυπάει με άλλη ισχύ, αν και η πλειοψηφία μοιράζεται κοινά στοιχεία.

Σκέψου και το ενδεχόμενο της γιόγκα. Είναι απίστευτο stress relief. Και να αφήνεις τον εαυτό σου να νιώσει πράγματα, ακόμη και δυσάρεστα, μην τα πατάς κάτω. Αλλά μην τους δίνεις και πολύ αξία. Έχουμε την τάση πολλές φορές να μεγαλοποιούμε τα πράγματα, που ναι μεν λογικό, αλλά όταν βλάπτει πιο πολύ από όσο βοηθάει, δεν έχει και λόγο ύπαρξης η διόγκωση.

 

[Ariana2018]

Αυτό είναι πολύ καλό. Σημαίνει ότι είσαι συνειδητοποιημένη, «αυτή τη στιγμή έχω αγχωθεί, δεν πάει κάτι στραβά». Επίσης καλό είναι να αναγνωρίζεις τα συμπτώματα με τα οποία εμφανίζεται, όπως αναφέρεις εδώ:


Και το ότι παίζεις με τα χέρια σου είναι coping mechanism, εκείνη την στιγμή η ανδρεναλίνη φτάνει στα ύψη, ιδρώνεις, ανασαίνεις γρήγορα πολλές φορές, τα χέρια τρέμουν, ή όπως είπες θα παίζεις μαζί τους διότι σε πιάνει υπερκινητικότητα, να βγάλεις κάπως όλη αυτή την ξαφνική ενέργεια. Εγώ π.χ. έκοβα βόλτες σε όλο το σπίτι, επί 30 λεπτά κάθε φορά, και όταν «πέρναγε» αυτό το κύμα, έπεφτα τέζα για ύπνο.


Ναι, αντιδρά ο εγκέφαλος σε αυτό το ερέθισμα και το βλέπει ως κίνδυνο, νιώθεις ότι συμβαίνει εκείνη την στιγμή γιατί δεν μπορεί να το διαχωρίσει από την πραγματικότητα. Οπότε αν σκεφτείς ένα κακό σενάριο είναι πολύ πιθανόν να σε πιάσει τρέμουλο κ.ο.κ.

Η αγχώδης διαταραχή, αν και δεν ξέρω αν είναι όντως αυτό στην περίπτωσή σου, καθώς δεν έχει διαγνωστεί, κάνει τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς σε αντιδράσεις πανικού, άγχους, σε περιστάσεις που κανονικά δεν θα τους επηρέαζαν ή δεν επηρεάζουν τον μέσο άνθρωπο. Και αυτό μπορεί με την σειρά του να δράσει αρνητικά στην καθημερινότητα κάποιου.

Μπορεί να κάθομαι σε πλήρη ηρεμία και ξαφνικά ντουπ ντουπ η καρδιά, η ανδρεναλίνη χτυπάει ταβάνι, χωρίς συγκεκριμένο λόγο, χωρίς να το έχει προξενήσει κάτι ή αυτό το κάτι να είναι μηδαμινής σημασίας.

Απ’ότι καταλαβαίνω όμως πάντα θα υπάρχει κάτι που προξενεί το δικό σου. Και συνήθως είναι οι ίδιες σου οι σκέψεις.

Πρέπει να προσπαθήσεις να δουλέψεις, στο μυαλό, αν αυτά τα σενάρια περιτριγυρίζουν ένα συγκεκριμένο θέμα π.χ. δουλειά, οικογένεια, φίλοι, υγεία, και από εκεί και πέρα αν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα (π.χ. το παιδί είναι άρρωστο, δεν κατεβαίνει ο πυρετός και ωχ Παναγία μου τι θα κάνω) ή τέρμα μη λογικά πράγματα (π.χ. μπορεί τώρα που θα οδηγήσω να τρακάρω και μου έχει γίνει εμμονή οπότε αποφεύγω το να οδηγώ για 5-10 μέρες, μέχρι να ξεχαστώ) <= Αυτό είναι επίσης χαρακτηριστικό της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, μιας και αναφέρθηκες σε αυτή στο πρώτο σου μήνυμα, αλλά αφού δεν ξέρω τόσα σε αυτό το κομμάτι, δεν θα το αναλύσω περαιτέρω.

Για εμένα όλα «καλυτέρευσαν» όταν άρχισα να εκλογικεύω κάθε μου σκέψη. Κάθε «σενάριο» αν θες. Έλεγα στον εαυτό μου, αποτελεί απειλή αυτή τη στιγμή; Ή στο κοντινό μέλλον; Μήπως αγχώνομαι άδικα; Όπως και να ‘χει, το άγχος πως μπορεί να με βοηθήσει όσο δεν πρόκειται για άμεσο κίνδυνο, όπως να με κυνηγούσε ένας σκύλος, όπου εκεί η ανδρεναλίνη βοηθάει και με το παραπάνω. Fight or flight response, το πρώτο πράγμα που μου είπε ο ψυχίατρος στην πρώτη μας συνέδρια, ήταν αυτό. Το πως το σώμα αντιδρά σε ένα ερέθισμα το οποίο δεν θα μας βλάψει όντως, αλλά παρ’όλα αυτά, μας προστατεύει. Άλλες φορές γίνεται φαύλος κύκλος.

Μπορείς και να το «κουμαντάρεις» κάνοντας πράγματα όταν νιώθεις ότι χειροτερεύει, για να μην έχεις χρόνο να κανείς σκέψεις πάνω σε αυτό. Εγώ βάζω μουσική στο τέρμα, άλλες φορές πιάνω ένα μαξιλάρι και αρχίζω να το πιέζω με τα δάχτυλα για να φύγει όλο αυτό το «βάρος» που νιώθω εκείνη τη στιγμή.

Όμως ναι, η κυρία συμβουλή μου είναι να εκλογικεύεις οτιδήποτε σκέφτεσαι. Έχω γλιτώσει κρίσεις για κρίσεις από όταν άρχισα να το εφαρμόζω. Θα πάρει κάποιο καιρό να βρεις τα κουμπιά, αλλά όταν το κάνεις αυτό, θεωρώ θα είσαι εντάξει.

Δεν είμαι σίγουρη αν μπορείς ποτέ να το ξεπεράσεις στο 100%, εμένα είναι γενετικό, το έχει και η μάνα μου η οποία έπαιρνε και φαρμακευτική αγωγή γιατί δεν μπορούσε να κάνει τα βασικά πράγματα της καθημερινότητας. Κάθε άνθρωπο τον χτυπάει με άλλη ισχύ, αν και η πλειοψηφία μοιράζεται κοινά στοιχεία.

Σκέψου και το ενδεχόμενο της γιόγκα. Είναι απίστευτο stress relief. Και να αφήνεις τον εαυτό σου να νιώσει πράγματα, ακόμη και δυσάρεστα, μην τα πατάς κάτω. Αλλά μην τους δίνεις και πολύ αξία. Έχουμε την τάση πολλές φορές να μεγαλοποιούμε τα πράγματα, που ναι μεν λογικό, αλλά όταν βλάπτει πιο πολύ από όσο βοηθάει, δεν έχει και λόγο ύπαρξης η διόγκωση.

Κι εγώ από τη μαμά μου το κληρονομησα, την καλή μου μαμά, μόνο που εκείνη δεν το ξερει οτι το έχει εγώ το ανακάλυψα αλλά πλεον στην ηλικία που είναι δεν της ξυνω τις πληγές προσπαθώ να γιατρεψω τις δικές μου που άθελά της μου έκανε ❤

Ανέφερες ψυχιατρο. Οχι ψυχολόγο ;
Επίσης τα καταγράφεις ; τα κατεγραφες; εμένα ίσως με βοηθούσε αλλά η ροή της καθημερινότητας ξέρω πως δε θα με βοηθήσει. Θα το κάνω δηλαδή μερικές φορές κ μετα τέλος. Αντιλαμβάνομαι πως θέλει δουλειά κι όσες συμβουλευεις εχω κατά καιρους ακολουθήσει -με θετικό αποτέλεσμα- και χωρίς να παω σε ειδικό η να τα διαβάσω κάπου. Πιστευω αμυνθηκε ο οργανισμός μου από μόνος του πολλες φορες. Είμαι και άτομο λογικό οπότε βοηθάει.

Απλώς το λάθος μου είναι ότι δεν το κρατάω και με παρασέρνει παλι

Απ'οτι καταλαβαίνω είναι κάτι που δεν περναει αλλά φτάνεις ποτε σε στιγμή να σταματήσεις να προσπαθείς και να ρχεται η λυση μηχανικά ; σου έχει πει ο γιατρός;

 

[Joji]

Ανέφερες ψυχιατρο. Οχι ψυχολόγο ;

Βάζω τους ψυχιάτρους στην κορυφή. Για πολλούς λόγους τους οποίους δεν ξέρω αν υπάρχει λόγος να αναλύσω. Στην δίκη μου περίπτωση πάντως, μόνο ο ψυχίατρος βοήθησε, οι ψυχολόγοι όχι. Για άλλον μπορεί να συνέβαινε το αντίστροφο ή να μην χρειαζόταν να μεταβεί σε ψυχίατρο.

Με παρέπεμψε ένας άγγελος στον συγκεκριμένο, να είναι καλά όπου βρίσκεται. Οι συνεδρίες γενικά διαφέρουν, από την σοβαρότητα, από το τι θα κρίνει ο ίδιος αναγκαίο. Εγώ πήγαινα 2 φορές αν θυμάμαι καλά την εβδομάδα. Όταν ελαττωθήκαν οι κρίσεις μου σε 2-3 τον μήνα (ενώ πάθαινα καθημερινά), σιγά σιγά ελαττώναμε και τις συνεδρίες. Πλέον δεν πηγαίνω, μπορώ να το χειριστώ μόνη μου αρκετά καλά. Δεν το βλέπω ως εχθρό, όπως τότε, ξέρω ότι έχω ευαισθησία στο κεφάλαιο άγχος και το πόσο εύκολα μπορεί να επηρεαστώ από κάτι που δεν θα επηρεάσει κάποιον άλλο οπότε πράττω ανάλογα. Φέρνω τα πράγματα στα μέτρα μου. Και έχω αρχίσει να υπερβαίνω τα όρια μου.

Επιμένω σε προκλήσεις αντί να αποχωρώ, και κάνω βήματα μπροστά και όχι πίσω πλέον. Να τεστάρεις τον εαυτό σου που και που.

Πιστευω αμυνθηκε ο οργανισμός μου από μόνος του πολλες φορες. Είμαι και άτομο λογικό οπότε βοηθάει.

Αυτό είναι πάρα πολύ καλό, οπότε δεν θα έχεις τόσο μεγάλη δυσκολία στο κομμάτι αυτό, αν τείνεις προς την λογική παραπάνω από τον συναισθηματισμό να το πω απλά.

Απλώς το λάθος μου είναι ότι δεν το κρατάω και με παρασέρνει παλι

Ανθρώπινο είναι, δεν είναι λάθος. Και μην κοιτάς να πιέζεις τον εαυτό σου να το εξαλείψεις. Όσο το διώχνεις με το ζόρι, τόσο θα επιμένει. Πολλές σκέψεις μου πήγαν περίπατο όταν σταμάτησα να τους δίνω αξία. Και σε αυτό βοήθησε ότι επικεντρώθηκα σε άλλα πράγματα. Π.χ. σηκώνομαι κάθε πρωί και διαβάζω επί ώρες, το μυαλό μου είναι εκεί και μόνο εκεί. Κάνω μερικά διαλείμματα και μετά συνεχίζω. Γενικά είμαι και λίγο άνθρωπος που λειτουργεί καλύτερα έχοντας ένα συγκεκριμένο task στο νου.

Στόχοι στόχοι στόχοι. Δεν είχα παλιά, τώρα έχω. Σωτήριο πράγμα, αλήθεια. Έχει ο εγκέφαλος κάτι να ασχοληθεί και δεν δολιχοδρομεί.

Απ'οτι καταλαβαίνω είναι κάτι που δεν περναει αλλά φτάνεις ποτε σε στιγμή να σταματήσεις να προσπαθείς και να ρχεται η λυση μηχανικά

Το θέμα είναι να μην νιώθεις ότι πρέπει μονίμως να προσπαθείς. Αν εμμένεις στο άγχος, θα εμμένει πίσω. Θα έρχεται και θα φεύγει θα έρχεται και θα φεύγει, συμπεριφέρσου του σαν guest, όσο γίνεται τουλάχιστον. Μερικές φορές θα σε επηρεάζει παραπάνω, άλλες λιγότερο. Ανάλογα την περίπτωση κιόλας. Επίσης, είναι και βοηθός, σε ορισμένες περιστάσεις.

 

[Nathanail22]

Στο πρόγραμμα μείωσης άγχους (MBSR) που ανέφερα παραπάνω η εισηγήτρια αναφέρει τα "3 F" fight-freeze-fly και σε βάζει σε μια κατάσταση να σκεφτείς τι από αυτά ακολουθείς όταν δέχεσαι (η νομίζεις ότι δέχεσαι) ένα ερέθισμα σε μορφή απειλής, εκείνη το παρομοιάζει με τριγρη που έρχεται ξαφνηκα κατά πάνω σου έτοιμη να σε κατασπαραξει. Οπότε καταγραφείς κάθε φορά που νιώθεις ότι απειλείσαι από ένα εξωτερικό ερέθισμα και σημειώνεις πως αντιδράς κάθε φορά.
Τρέχεις να ξεφυγεις από την τιγρη? Στέκεσαι απλά κοιτώντας την ή πολεμάς και αμυνεσαι?
Αυτό σε βοηθαει να αποτυπώσεις τα μοτυβα και ύστερα να προσπαθήσεις να τα θεραπεύτεις μόνος σου σε ένα βαθμό (ανάλογα με το ποσό ασχολείσαι) με την πρακτική του mindfulness. Αυτή την τεχνική την χρησιμοποιουν στα νοσοκομεία στο εξωτερικό για να αντιμετωπίσουν οι ασθενείς τον πόνο είτε σωματικό είτε ψυχικό. Λειτουργεί και προληπτικά γενικά αυτό το πλαίσιο και το ακολουθούν και οι ψυχολόγοι.
Αποδεδειγμένα βοηθάει πάρα πολύ στα πάντα και είναι μια μέθοδος επιστημονικά τεκμηριωμένη!
Προσωπικά με έχει βοηθήσει να ανακάλυψω διάφορους "τίγρεις" που υπήρχαν και υπάρχουν στη ζωή μου και να μπορώ πλέον να τους αντιμετωπισω. Είναι κάτι που το δημιουργείς μόνος σου γι αυτό είναι σημαντικό να μπορέσεις να βρεις τις τεχνικές που θα ταιριάξουν σε εσένα και θα λειτουργήσουν θεραπευτικά.

 

[Ariana2018]

Στο πρόγραμμα μείωσης άγχους (MBSR) που ανέφερα παραπάνω η εισηγήτρια αναφέρει τα "3 F" fight-freeze-fly και σε βάζει σε μια κατάσταση να σκεφτείς τι από αυτά ακολουθείς όταν δέχεσαι (η νομίζεις ότι δέχεσαι) ένα ερέθισμα σε μορφή απειλής, εκείνη το παρομοιάζει με τριγρη που έρχεται ξαφνηκα κατά πάνω σου έτοιμη να σε κατασπαραξει. Οπότε καταγραφείς κάθε φορά που νιώθεις ότι απειλείσαι από ένα εξωτερικό ερέθισμα και σημειώνεις πως αντιδράς κάθε φορά.
Τρέχεις να ξεφυγεις από την τιγρη? Στέκεσαι απλά κοιτώντας την ή πολεμάς και αμυνεσαι?
Αυτό σε βοηθαει να αποτυπώσεις τα μοτυβα και ύστερα να προσπαθήσεις να τα θεραπεύτεις μόνος σου σε ένα βαθμό (ανάλογα με το ποσό ασχολείσαι) με την πρακτική του mindfulness. Αυτή την τεχνική την χρησιμοποιουν στα νοσοκομεία στο εξωτερικό για να αντιμετωπίσουν οι ασθενείς τον πόνο είτε σωματικό είτε ψυχικό. Λειτουργεί και προληπτικά γενικά αυτό το πλαίσιο και το ακολουθούν και οι ψυχολόγοι.
Αποδεδειγμένα βοηθάει πάρα πολύ στα πάντα και είναι μια μέθοδος επιστημονικά τεκμηριωμένη!
Προσωπικά με έχει βοηθήσει να ανακάλυψω διάφορους "τίγρεις" που υπήρχαν και υπάρχουν στη ζωή μου και να μπορώ πλέον να τους αντιμετωπισω. Είναι κάτι που το δημιουργείς μόνος σου γι αυτό είναι σημαντικό να μπορέσεις να βρεις τις τεχνικές που θα ταιριάξουν σε εσένα και θα λειτουργήσουν θεραπευτικά.

Κι άμα βρεις πως αμυνεσαι; πχ εκείνη την ώρα απλά δεν κάνεις τίποτα , τι σημαίνει ; δηλαδή μετά ;
Το fight fly freeze εδώ που είναι ; δηλαδή το freeze είναι όταν σκέφτομαι πως το αντιμετωπίζω, το fight η αντιμετώπιση και το fly είμαι οκ τώρα ;
Απλώς όλα αυτά είναι αρκετά εξειδικευμένα κι εγώ όπως είπα δε θέλω να επισκεφτώ ειδικό τουλάχιστον στη παρουσα φάση.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

Βάζω τους ψυχιάτρους στην κορυφή. Για πολλούς λόγους τους οποίους δεν ξέρω αν υπάρχει λόγος να αναλύσω. Στην δίκη μου περίπτωση πάντως, μόνο ο ψυχίατρος βοήθησε, οι ψυχολόγοι όχι. Για άλλον μπορεί να συνέβαινε το αντίστροφο ή να μην χρειαζόταν να μεταβεί σε ψυχίατρο.

Με παρέπεμψε ένας άγγελος στον συγκεκριμένο, να είναι καλά όπου βρίσκεται. Οι συνεδρίες γενικά διαφέρουν, από την σοβαρότητα, από το τι θα κρίνει ο ίδιος αναγκαίο. Εγώ πήγαινα 2 φορές αν θυμάμαι καλά την εβδομάδα. Όταν ελαττωθήκαν οι κρίσεις μου σε 2-3 τον μήνα (ενώ πάθαινα καθημερινά), σιγά σιγά ελαττώναμε και τις συνεδρίες. Πλέον δεν πηγαίνω, μπορώ να το χειριστώ μόνη μου αρκετά καλά. Δεν το βλέπω ως εχθρό, όπως τότε, ξέρω ότι έχω ευαισθησία στο κεφάλαιο άγχος και το πόσο εύκολα μπορεί να επηρεαστώ από κάτι που δεν θα επηρεάσει κάποιον άλλο οπότε πράττω ανάλογα. Φέρνω τα πράγματα στα μέτρα μου. Και έχω αρχίσει να υπερβαίνω τα όρια μου.

Επιμένω σε προκλήσεις αντί να αποχωρώ, και κάνω βήματα μπροστά και όχι πίσω πλέον. Να τεστάρεις τον εαυτό σου που και που.


Αυτό είναι πάρα πολύ καλό, οπότε δεν θα έχεις τόσο μεγάλη δυσκολία στο κομμάτι αυτό, αν τείνεις προς την λογική παραπάνω από τον συναισθηματισμό να το πω απλά.


Ανθρώπινο είναι, δεν είναι λάθος. Και μην κοιτάς να πιέζεις τον εαυτό σου να το εξαλείψεις. Όσο το διώχνεις με το ζόρι, τόσο θα επιμένει. Πολλές σκέψεις μου πήγαν περίπατο όταν σταμάτησα να τους δίνω αξία. Και σε αυτό βοήθησε ότι επικεντρώθηκα σε άλλα πράγματα. Π.χ. σηκώνομαι κάθε πρωί και διαβάζω επί ώρες, το μυαλό μου είναι εκεί και μόνο εκεί. Κάνω μερικά διαλείμματα και μετά συνεχίζω. Γενικά είμαι και λίγο άνθρωπος που λειτουργεί καλύτερα έχοντας ένα συγκεκριμένο task στο νου.

Στόχοι στόχοι στόχοι. Δεν είχα παλιά, τώρα έχω. Σωτήριο πράγμα, αλήθεια. Έχει ο εγκέφαλος κάτι να ασχοληθεί και δεν δολιχοδρομεί.


Το θέμα είναι να μην νιώθεις ότι πρέπει μονίμως να προσπαθείς. Αν εμμένεις στο άγχος, θα εμμένει πίσω. Θα έρχεται και θα φεύγει θα έρχεται και θα φεύγει, συμπεριφέρσου του σαν guest, όσο γίνεται τουλάχιστον. Μερικές φορές θα σε επηρεάζει παραπάνω, άλλες λιγότερο. Ανάλογα την περίπτωση κιόλας. Επίσης, είναι και βοηθός, σε ορισμένες περιστάσεις.

Δηλαδή την ώρα που με πιανει αυτό να λέω "για λιγο θα κρατήσει, μη δίνεις σημασία", κάπως έτσι εννοείς ;

Δεν έχω κάτσεινα σκεφτώ ποσο συχνά συμβαίνει, θα το τσεκάρω όμως. Σίγουρα όχι κάθε μέρα και σίγουρα κάθε βδομάδα αλλά δεν ξέρω ποσες φορες. Συνήθως το αποχαιρετώ όταν ειμαι διακοπές και αισθανομαι ανάλαφρη χωρίς υποχρεώσεις και ευθυνες.
Επίσης νομίζω, αλλά θα το τσεκάρω κι αυτό, οτι με πιάνει όταν ειμαι κουρασμένη εκεί δηλαδή που οι άμυνες κάπου έχουν πεσει
Σπάνια να με πιάσει πρωι δηλαδή που χω όλη τη μερα μπροστά μου. Ψέμματα, με πιανει κ πρωί όταν σκέφτομαι ποσα έχω να κανω πχ. Που τελικά δεν ειναι τίποτα φοβερό, όταν τα βάζω σε τάξη αμέσως χαλαρώνω δια μαγείας. Η μαμά μου όσες φορές της λέω πως νιώθω μου λέει σιγά αυτά είναι μια ώρα δουλειά, ξεκινά. Και οντως.


Θα ήθελα παντως να ειναι πιο χαλαρη η ζωή μου παντως. Επίσης με ρωτήσες με τι με πιανει. Με τη δουλειά κυρίως ειμαι σε θέση ευθυνης και παθαίνω φοβίες. Αλλά κ σε προσωπικο επίπεδο καμμια φορά.

Θα ήθελα παντως να απολαμβάνω καλυτερα τη ζωη. Ειμαι ικανή να μαι σε διακοπές σε μια παραλια σε κάτι χαραλαρωτικο κι εγώ να αγχωθώ με κάτι που σκεφτηκα κ να μου χαλάσει την μέρα.

Έχω προσεξει ότι περιοδους που καταναλωνα αλκοολ αισθανόμουν πολυ ευτυχισμένη εβγαζα όλη το πνιξιμο από πανω μου. Να πως γίνεται αλκοολικός ένας άνθρωπος. Κι από κει που χει ένα προβλημα καταλήγει με τις εξαρτήσεις να χει δέκα.

 

[Guest 528707]

Απο ΓΑΔ ταλαιπωρουντε πλεον παρα πολλοι ..

Ειστε σιγουροι ομως οτι αυτο που σας συμβαινει ειναι ΓΑΔ ή ειναι κρισεις πανικου ή οτιδηποτε αλλο και πυροδοτουνται απο ενα βασικο πυρηνα ?

Δηλαδη ολα αυτα πυροδοτουνται ΜΟΝΟ απο το αγχος και οχι ακομα και απο μια αλλη κατασταση,στεναχωρια ας πουμε ?

Αλλωστε και οι κρισεις πανικου και η ΓΑΔ οδηγουν και σε καταθλιπτικα επισοδια και σε σωματοποιημενες κρισεις πανικου , μεχρι να εκαπιδευσεις το μυαλο σου να λειτουργει ετσι .

Καλο ειναι να μην δίνεται ονοματα στα συπτωματα σας συμφωνα με αυτα που διαβαζεται γιατι καμια φορα ακολουθειτε πραγματα που ουσιαστικα δεν σας βοηθουν και απογοητευόσαστε ..

Αν θελετε να δουλεψετε με ταμπελα μια επισκεψη σε ειδικο θα σας βοηθησει απιστευτα ,δεν ειναι αναγκη να κανετε ψυχοθεραπεια απλα εκεινος θα σας δωσει ενα οδηγο για πολλα .

Επειτα δωσε ονομα στον αγχος σου και στο φοβος σου ..Τι ειναι αυτο που σου πυροδοτει την ταχυκαρδια ας πουμε ..
Ο ορισμος ΓΑΔ ειναι ενα γενικος και δεν μπορεις να δουλεψεις ΜΟΝΟ με αυτο γιατι διαφερει απο ατομο σε ατομο ..

Εμενα ας που Γαδ μου προξενουσε το αγγιγμα στο σημειο της επεμβασης μου ,οχωρος που τραυματιστικα και οτιδηποτε πυροδοτουσε τον πονο σε αυτο ..Ηταν κατι πολυ συγκεκριμνεο και μεσα απο την εκλογικευση καταφερα και το κοντρολαρο

Η γνωστικη ψυχοθεραπεια βοηθαει απιστευτα ωστε να κοντρολαρεις τις σκεψεις σου οπως και η αγωγη ωστε να σταματησεις την υπερικινητικοτητα και τον εκνευρισμο που ειναι απαγορευτικο στο να ηρεμησεις και να δουλεψεις σωστα

 

[Nathanail22]

Κι άμα βρεις πως αμυνεσαι; πχ εκείνη την ώρα απλά δεν κάνεις τίποτα , τι σημαίνει ; δηλαδή μετά ;
Το fight fly freeze εδώ που είναι ; δηλαδή το freeze είναι όταν σκέφτομαι πως το αντιμετωπίζω, το fight η αντιμετώπιση και το fly είμαι οκ τώρα ;
Απλώς όλα αυτά είναι αρκετά εξειδικευμένα κι εγώ όπως είπα δε θέλω να επισκεφτώ ειδικό τουλάχιστον στη παρουσα φάση.

Όταν δέχεσαι ένα ερέθισμα συνήθως λειτουργείς με έναν από τους τρεις τροπους. Είτε φεύγεις είτε παλεύεις είτε κάθεσαι. Έχει σημασία να ανακαλύψεις ποιοι είναι οι τίγρεις για εσένα σε πρώτη φάση και πως αντιδράς. Τίγρης μπορεί να είναι ένας άνθρωπος συγκεκριμένος που κάθε φορά που έρχεσαι σε επικοινωνία μαζί του σε ταράζει και αντιδράς με έναν από τους τρεις τρόπους η μία συγκεκριμένη δουλειά που πρέπει να φέρεις εις πέρας η οτιδήποτε άλλο μπορεί από το πουθενα να σου προκαλέσει ταραχη, ιδρώτα, σύγκρυο κλπ. Δεν περνάς από όλες τις διαδικασίες όπως ανέφερες σταδιακά πάρα από μια συνήθως γι αυτό θέλει καταγραφή.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν έχει σχέση με Ψυχολόγο η Ψυχίατρο

 

[Ariana2018]

Όταν δέχεσαι ένα ερέθισμα συνήθως λειτουργείς με έναν από τους τρεις τροπους. Είτε φεύγεις είτε παλεύεις είτε κάθεσαι. Έχει σημασία να ανακαλύψεις ποιοι είναι οι τίγρεις για εσένα σε πρώτη φάση και πως αντιδράς. Τίγρης μπορεί να είναι ένας άνθρωπος συγκεκριμένος που κάθε φορά που έρχεσαι σε επικοινωνία μαζί του σε ταράζει και αντιδράς με έναν από τους τρεις τρόπους η μία συγκεκριμένη δουλειά που πρέπει να φέρεις εις πέρας η οτιδήποτε άλλο μπορεί από το πουθενα να σου προκαλέσει ταραχη, ιδρώτα, σύγκρυο κλπ. Δεν περνάς από όλες τις διαδικασίες όπως ανέφερες σταδιακά πάρα από μια συνήθως γι αυτό θέλει καταγραφή.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν έχει σχέση με Ψυχολόγο η Ψυχίατρο

Α μάλιστα
Κατάλαβα.
Νομίζω δεν κάνω κάτι περιμενω να φυγει. εκτός αν εννοείς τα ψυχοσωματικά δηλαδή ιδρωνω και με πιανει κάτι στη καρδια σα σφίξιμο. Επίσης τρώω.
Και πες πως το καταλαβαινω. Μετά ;

 

[Nathanail22]

Α μάλιστα
Κατάλαβα.
Νομίζω δεν κάνω κάτι περιμενω να φυγει. εκτός αν εννοείς τα ψυχοσωματικά δηλαδή ιδρωνω και με πιανει κάτι στη καρδια σα σφίξιμο. Επίσης τρώω.
Και πες πως το καταλαβαινω. Μετά ;

Αυτή η πρακτική λειτουργεί και προληπτικά δηλαδή πριν βιωσεις κάτι έχεις ήδη ενισχυθεί αφού έχεις παρακολουθήσει το πρόγραμμα για να μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις.
Αυτό γίνεται πάντα με καθοδήγηση, με ηχογραφημένη καθοδήγηση πιο συγκεκριμένα. Όχι μόνος σου..
Όταν ξεκίνησα έκανα πρακτική κάθε μέρα χωρίς να βιωνω κάτι δύσκολο. Μετά από περίπου 3 βδομάδες που ήρθε η πρώτη δυσκολία και μπήκα με περιέργεια για το πως μπορώ να χρησιμοποιήσω τα εργαλεία που έχω είδα αλλαγή. Δηλαδή νε μεν υπήρχε το άγχος αλλά δοκιμάζοντας να εστιασω στην αναπνοή μου, στις αισθήσεις του σώματος μου μέσω του body scan και σε ένα συγκεκριμένο σημείο (είτε ηχος είται κάτι μέσα στο σώμα μου) αυτό μειώθηκε κατά πάρα πολύ μέσα σε κάποια λεπτά.
Οπότε καπως έτσι το συνέχισα αφού είδα ότι λειτουργεί θεραπευτικά.
Δεν μπορώ να σου πω ότι θα κάνεις αυτό και θα έχεις συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Ας πούμε εγώ ρωτούσα αρκετά συχνά σχετικά με αυτό γιατί είχα αγωνία για το αποτέλεσμα και η απάντηση ήταν πάντα, μπες με περιέργεια και μην σκέφτεσαι κάτι άλλο. Ο κάθε ένας το βιώνει διαφορετικά.
Για το μετά που ρωτάς είτε ονομαζεις αυτό που σε αγχώνει και παρατηρείς πως αντιδράς εσύ σε σχέση με αυτό, είτε όπως είπα εστιάζεις στις αισθήσεις σου στην αφή η στην επαφή της πατουσας στο έδαφος η στο ξαπλωτό bodyscan την αίσθηση κάθε σημείου του σώματος πάνω στο στρώματακι σου. Υπάρχει mindfulness eating, mindfulness walking και πολλά άλλα που βοηθούν στην επικέντρωση αυτού πιυ κάνεις εκείνη τη στιγμή.
Πχ τώρα οδηγώ δεν σκέφτομαι κάτι άλλο και αν ο νους ξεκινήσει τα γνωστά δηλαδή να πλάθει σενάρια προσπαθώ να τον επαναφέρω στην οδήγηση. Με αυτό τον τρόπο προσπαθείς να ζεις την κάθε σου στιγμή παρούσα και όχι απούσα.
Εμένα σε αυτό ήταν ένα κίνητρο και τα παιδιά μου. Ήθελα να παίζω μαζί τους χωρίς να με αποσπά κάτι άλλο. Να είμαι ολόκληρη δική τους έστω για λίγα λεπτά. Και τα κατάφερα!
Όσο για το φαγητό επειδή είναι απολαύση για τους περισσότερους εφοσον δεν έχουν κάποια διατροφική διαταραχή θα πρέπει και εκεί να δεις τι τρως συνήθως όταν το κάνεις για να πάρεις ευχαρίστηση και πως νιώθεις μετά.
Εμπειρίκα και μόνο τα λέω ολ αυτά και δεν συμβουλεύω σε καμία περίπτωση να ακολουθήσεις αυτόν τον τρόπο.
Ότι ταιριαζει στον κάθε ένα και ότι τον ελκύει!

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

. Η μαμά μου όσες φορές της λέω πως νιώθω μου λέει σιγά αυτά είναι μια ώρα δουλειά, ξεκινά. Και οντως.

Σου προτείνει την δράση και σε ξεμπλωκαρει δηλαδη?

 

[Guest 528707]

Σπάνια να με πιάσει πρωι δηλαδή που χω όλη τη μερα μπροστά μου. Ψέμματα, με πιανει κ πρωί όταν σκέφτομαι ποσα έχω να κανω πχ. Που τελικά δεν ειναι τίποτα φοβερό, όταν τα βάζω σε τάξη αμέσως χαλαρώνω δια μαγείας. Η μαμά μου όσες φορές της λέω πως νιώθω μου λέει σιγά αυτά είναι μια ώρα δουλειά, ξεκινά. Και οντως.

Βλεπεις που τα βρισκεις μονη σου ?
Εκλογικευεις καταστασεις

Το αγχος σε αποσυντονιζει γι αυτο παντα προγραμα .

Ξεκινας με προτεραιοτητα με αυτα που οποσδηποτε πρεπει να γινουν μεσα στην μερα ..να ξερεις οτι ακομα και 2 απο τα πεντε πραγματα που θα κανεις θα ειναι αυτα που οποισδηποτε δεν παιρνουν αναβολη και αυτοματα θα σου φευγει το αγχος ..

Το αγχος εχει την δυναμη να γιγαντωνει καταστασεις ..τα 30 λεπτα που μπορει να σου παρει μια δουλεια στην σκεψη μας μπορει να φτασει να σκεφτομαστε οτι θα μας παρει και μιση μερα ,ασε που οδο τα σκεφτομαστε και δνε τα κανουμε ο χρονος δεν στα ματα ,τρεχει και εμεις δεν τον εκμεταλευομαστε

Οσα αντεχεις Αριαννα μονο ετσι θα τα καταφερεις και το κυριοτερο μην μπαινεις στο τρυπακι της αναβλητικοτητας ..
Οτι μπορεις θα το κανεις εκεινη την ωρα που το σκεφτεσαι γιατι δεν εχει μεγαλυτερη παγιδα ..
Θα ερθει η ωρα που πρεπει να τρεχεις για πολλα και θα εχεις και αυτα που ανεβαλες

 

[Ariana2018]

Αυτή η πρακτική λειτουργεί και προληπτικά δηλαδή πριν βιωσεις κάτι έχεις ήδη ενισχυθεί αφού έχεις παρακολουθήσει το πρόγραμμα για να μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις.
Αυτό γίνεται πάντα με καθοδήγηση, με ηχογραφημένη καθοδήγηση πιο συγκεκριμένα. Όχι μόνος σου..
Όταν ξεκίνησα έκανα πρακτική κάθε μέρα χωρίς να βιωνω κάτι δύσκολο. Μετά από περίπου 3 βδομάδες που ήρθε η πρώτη δυσκολία και μπήκα με περιέργεια για το πως μπορώ να χρησιμοποιήσω τα εργαλεία που έχω είδα αλλαγή. Δηλαδή νε μεν υπήρχε το άγχος αλλά δοκιμάζοντας να εστιασω στην αναπνοή μου, στις αισθήσεις του σώματος μου μέσω του body scan και σε ένα συγκεκριμένο σημείο (είτε ηχος είται κάτι μέσα στο σώμα μου) αυτό μειώθηκε κατά πάρα πολύ μέσα σε κάποια λεπτά.
Οπότε καπως έτσι το συνέχισα αφού είδα ότι λειτουργεί θεραπευτικά.
Δεν μπορώ να σου πω ότι θα κάνεις αυτό και θα έχεις συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Ας πούμε εγώ ρωτούσα αρκετά συχνά σχετικά με αυτό γιατί είχα αγωνία για το αποτέλεσμα και η απάντηση ήταν πάντα, μπες με περιέργεια και μην σκέφτεσαι κάτι άλλο. Ο κάθε ένας το βιώνει διαφορετικά.
Για το μετά που ρωτάς είτε ονομαζεις αυτό που σε αγχώνει και παρατηρείς πως αντιδράς εσύ σε σχέση με αυτό, είτε όπως είπα εστιάζεις στις αισθήσεις σου στην αφή η στην επαφή της πατουσας στο έδαφος η στο ξαπλωτό bodyscan την αίσθηση κάθε σημείου του σώματος πάνω στο στρώματακι σου. Υπάρχει mindfulness eating, mindfulness walking και πολλά άλλα που βοηθούν στην επικέντρωση αυτού πιυ κάνεις εκείνη τη στιγμή.
Πχ τώρα οδηγώ δεν σκέφτομαι κάτι άλλο και αν ο νους ξεκινήσει τα γνωστά δηλαδή να πλάθει σενάρια προσπαθώ να τον επαναφέρω στην οδήγηση. Με αυτό τον τρόπο προσπαθείς να ζεις την κάθε σου στιγμή παρούσα και όχι απούσα.
Εμένα σε αυτό ήταν ένα κίνητρο και τα παιδιά μου. Ήθελα να παίζω μαζί τους χωρίς να με αποσπά κάτι άλλο. Να είμαι ολόκληρη δική τους έστω για λίγα λεπτά. Και τα κατάφερα!
Όσο για το φαγητό επειδή είναι απολαύση για τους περισσότερους εφοσον δεν έχουν κάποια διατροφική διαταραχή θα πρέπει και εκεί να δεις τι τρως συνήθως όταν το κάνεις για να πάρεις ευχαρίστηση και πως νιώθεις μετά.
Εμπειρίκα και μόνο τα λέω ολ αυτά και δεν συμβουλεύω σε καμία περίπτωση να ακολουθήσεις αυτόν τον τρόπο.
Ότι ταιριαζει στον κάθε ένα και ότι τον ελκύει!

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

Σου προτείνει την δράση και σε ξεμπλωκαρει δηλαδη?

Ναι με ξεμπλοκάρει αλλά ειναι κι εκείνη που μπορεί πιο ευκολα απο οποιονδήποτε και το οτιδήποτε να με μπλοκάρει. Η επιρροη της πάνω μου είναι τεράστια
Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα προς συζήτηση. Η μητέρα μου έχει κι εκείνη ακριβώς το ίδιο προβλημα με εμένα, μόνο που εκείνη έμαθε να ζει με αυτό και να το βρίσκει φυσιολογικό - επικαλείται πως έτσι είναι ο χαρακτήρας της. Σαφώς και δεν είναι έτσι, όμως δυστυχώς δεν μπορώ να τη βοηθήσω όταν και η ίδια δε θέλει αλλά κι όταν έχω κι εγώ παρομοιο θέμα και παλευω να λυσω. Συνήθως έχω σκεφτεί να απομακρυνθω κι όντως έχει βοηθήσει αλλά δυστυχώς και παλι αυτό μου είναι δυσκολο καθώς περαν εμένα κ της αδερφής μου δεν έχει κάποιον άλλο στον κόσμο.
Η μητέρα μου είναι η πηγή του κακου μου. Η ρίζα του προβληματος μου, το άγχος της ζωής μου. Είναι πάντα εκεί να με στήσει στον τοίχο, να με επικρίνει, κατακρίνει, υποδείξει λάθη κι αστοχίες μου. Πάντα όμως! Το αστείο είναι πως η ίδια απέτυχε στη δική της ζωή. Εγώ καλά τα έχω παει μέχρι στιγμης.

Καταλαβαίνω ότι σας πηγαινω άλλου τώρα. Απλώς θεωρώ σημαντικό να σας αναφερω τη ρίζα μήπως κι εκει υπάρχει κάτι που θα μπορουσα να κάνω.

 

[Nathanail22]

Ναι με ξεμπλοκάρει αλλά ειναι κι εκείνη που μπορεί πιο ευκολα απο οποιονδήποτε και το οτιδήποτε να με μπλοκάρει. Η επιρροη της πάνω μου είναι τεράστια
Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα προς συζήτηση. Η μητέρα μου έχει κι εκείνη ακριβώς το ίδιο προβλημα με εμένα, μόνο που εκείνη έμαθε να ζει με αυτό και να το βρίσκει φυσιολογικό - επικαλείται πως έτσι είναι ο χαρακτήρας της. Σαφώς και δεν είναι έτσι, όμως δυστυχώς δεν μπορώ να τη βοηθήσω όταν και η ίδια δε θέλει αλλά κι όταν έχω κι εγώ παρομοιο θέμα και παλευω να λυσω. Συνήθως έχω σκεφτεί να απομακρυνθω κι όντως έχει βοηθήσει αλλά δυστυχώς και παλι αυτό μου είναι δυσκολο καθώς περαν εμένα κ της αδερφής μου δεν έχει κάποιον άλλο στον κόσμο.
Η μητέρα μου είναι η πηγή του κακου μου. Η ρίζα του προβληματος μου, το άγχος της ζωής μου. Είναι πάντα εκεί να με στήσει στον τοίχο, να με επικρίνει, κατακρίνει, υποδείξει λάθη κι αστοχίες μου. Πάντα όμως! Το αστείο είναι πως η ίδια απέτυχε στη δική της ζωή. Εγώ καλά τα έχω παει μέχρι στιγμης.

Καταλαβαίνω ότι σας πηγαινω άλλου τώρα. Απλώς θεωρώ σημαντικό να σας αναφερω τη ρίζα μήπως κι εκει υπάρχει κάτι που θα μπορουσα να κάνω.

Είναι σύνηθες πιστευω.. Αυτός που θα σε μπροκαρει αυτός θα σε ξεμπλωκαρει παράλληλα. Το έχω παρατηρήσει και φαίνεται τελικά να μην είναι καθόλου τυχαίο! Σαν να ενεργοποιούνται μηχανισμοί αμυνας για να επιβιωσεις και να σταθείς γιατί το θέλεις πραγματικά.
Να σε ρωτήσω κάτι, νιωθεις ότι θέλεις να την ευχαριστείς και να είσαι ας πούμε αντάξια των προσδοκιών της?

Είναι παρα πολύ κουραστικό αυτό και το καταλαβαίνω. Έχεις το βάρος σου έχεις να διαχειριστεις και του άλλου.
Νομίζω ότι πρέπει να επενδύσεις στο να μπορείς πρώτα εσύ να το διαχειρίζεται για τον εαυτό σου σαν προτεραιότητα και θα αλλάξει αυτόματα και ο τρόπος που θα αντιμετωπίζεις και την μαμά σου.
Πιθανόν να είχε προσδοκίες και να έχει ακόμα από εσένα γιατί εκείνη όπως λες δεν τα κατάφερε. Σκέψου αν όλα αυτά τα μεταφέρεις και εσύ στη σχεση με τα παιδιά σου με την οικογένεια σου κλπ. άθελά σου που αυτό είναι ένα άλλο θέμα πάλι αλλά όλα συνδέονται και όλα επηρεάζονται.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

Ξεκινας με προτεραιοτητα με αυτα που οποσδηποτε πρεπει να γινουν μεσα στην μερα ..να ξερεις οτι ακομα και 2 απο τα πεντε πραγματα που θα κανεις θα ειναι αυτα που οποισδηποτε δεν παιρνουν αναβολη και αυτοματα θα σου φευγει το αγχος .

Κάτι αντίστοιχο πάθαινα και παθαίνω όταν σκάνε από την δουλειά πολλά email ταυτόχρονα. Παθαίνω πανικό, γουρλωνω ματιά και μπλοκάρω δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και απλά σταματάω να δουλεύω νιώθω ότι κατι με πνίγει. Σε πληροφορώ ότι από τότε που ξεκίνησα απλά να απαντάω στα Emaιl με σειρά προτεραιότητας που εγώ θα εθετα αλλαξε το όλο σκηνικό. Η δράση είναι μεγάλη αρετή για όποιον την έχει έμφυτη.

@Ariana2018 τώρα που το σκέφτομαι με το παράδειγμα που έδωσα και τα email είναι το ίδιο πράγμα ακριβώς. Δηλαδή δρω άμεσα στην πηγή που μου προκάλεσε το στρες και απαντώ! Έτσι απλα

 

[Ariana2018]

Είναι μία γυναίκα χειριστική. Εγώ γενικά είμαι ένα άτομο που νιώθει Ανέκαθεν τύψεις και ενοχές ενοχές που μου έχει δημιουργήσει εκείνη Στην παρούσα φάση όμως που πλέον δεν είμαι παιδί οι ενοχές που νιώθω δεν είναι αυτές που έχει εκείνη δημιουργήσει αλλά οι ενοχές που έχω εγώ η ίδια για το ότι θέλω να την ξεφορτωθώ. Έχω μέχρι σκεφτεί πολλές φορές ότι αν πεθάνει θα είμαι καλύτερα . Απίστευτο έτσι; Δεν ξέρω αν τελικά θα είναι έτσι απλά μου έχει περάσει από το μυαλό. Μία εποχή υπήρξα πολύ θυμωμένη μαζί της τώρα είμαι σε μία φάση προσπαθώ να εκλογικευω τα πράγματα. Σχετικά με τη δική μου οικογένεια το χω σκεφτεί και αυτό πολλές φορές μήπως κάνω τα ίδια λάθη και εγώ προσπαθώ να μην τα κάνω συμπεριφορές που ως παιδί δεν μου άρεσαν προσπαθώ να μην τις μεταφέρω και εγώ στα δικά μου τα παιδιά.

Έχω μία ερώτηση και θα ήθελα αν μπορείτε να μου απαντήσετε την προσωπική σας άποψη και γενικά οι ψυχολόγοι Ποια η άποψή τους πάνω σε αυτό; όταν υπάρχει ένα τέτοιο πρόβλημα το σωστό είναι να ξεβολευτούν ; να το ξεφορτωθείς και να το διώξεις από πάνω σου για να νιώσεις ελεύθερος η να εστίασεις σε αυτό και να προσπαθήσεις έχοντας το μέσα στη ζωή σου να το λύσεις; δηλαδή η λύση είναι να ξεφορτωθώ τη μάνα μου και να σταματήσω να τη βλέπω να απομακρυνθώ να μην της πηγαίνω τα παιδιά να μην την έχω ανάγκη εν πάση περιπτώσει. Και να κρατάω μία τυπική σχέση μαζί της ή η άλλη λύση η σωστή λύση είναι τις στιγμές ξέρω ότι κάτι θα μου πει να μπορώ να το φιλτράρω εκείνη την ώρα έτσι ώστε να μην με επηρεάσει και να μη με πειράξει;

Αν απομακρυνθώ μπορεί και εκεί να έχω πάλι τύψεις ότι την άφησα στο έλεος. Αισθάνομαι ότι έχει πέσει πάνω μου και με έχει πλακώσει. Επειδή η αδερφή μου λείπει εκτός και είναι και γενικά Σαν χαρακτήρας αδύναμη πιο αδύναμη θα έλεγα από εμένα ίσως και πιο αδιάφορη έχει πέσει πάνω μου η μητέρα μου καθώς θεωρεί ότι εγώ είμαι αυτή που θα μπορούσα ενδεχομένως να τη βοηθήσω δεν το καταλαβαίνει αυτό Ότι μου κάνει κακό. Και δεν πιστεύω ότι το θέλει να μου κάνει κακό. Έχει υπάρξει καλή Μητέρα σε άλλες συνθήκες της ζωής μας. Θέλω να πω δεν την μισώ δεν της κρατάω κακία δεν θέλω να πάθει κακό άσχετα τι σκέφτομαι καμιά φορά. Θέλω να τη συγχωρέσω και να σταματήσει να με επηρεάζει. Πιάνω τον εαυτό μου ότι τα θέλει ο κ**** μου δηλαδή Ενώ ξέρω πως αν την πάρω τηλέφωνο και της πω κάτι θα μου απαντήσει Με τρόπο που δεν θέλω και που θα με επηρεάσει εγώ το κάνω. Μαζοχισμός ; Ίσως να θέλω να δω τα όριά μου και εγώ εκείνη τη στιγμή με τα οποία τελικά δεν τα καταφέρνω. Τώρα τουλάχιστον.


Να σημειώσω εδώ ότι έχω μία πάρα πολύ καλή σχέση με το σύζυγό μου και τα χω συζητήσει Όλα αυτά μαζί του η άποψή του Είναι να μη δίνω πατήματα και όχι ότι η λύση δεν είναι να απομακρυνθώ. Βέβαια δεν ξέρω γιατί και αυτός δεν έχει βιώσει το ίδιο πράγμα απλώς είναι η δική του προσωπική άποψη.


Όπως βλέπετε έχω πολλά άλυτα ψυχολογικά θέματα αλλά θεωρώ ότι εφόσον τα έχω εντοπίσει έχω κάνει μία καλή αρχή και δεν έχω διαβάσει και δεν έχω πάει και σε ειδικό.

Οπότε είμαι και ενοχική και με αγχώδεις διαταραχές η ρίζα του προβλήματος μου είναι η μάνα μου άρα Από πού ξεκινάει κανείς από τη ρίζα ή από το πώς μπορώ να τα διαχειρίζομαι όλα τα καθημερινά τα οποία μου δημιουργούν στρες ακόμα και η ίδια η μητέρα μου. Μίλησα πριν από λίγο μαζί της και αισθάνθηκα ακριβώς το ίδιο πράγμα ένα άγχος. Εκείνη τη στιγμή και από κείνη την ώρα γράφω σε σας προσπαθώ να σκεφτώ με πιάνει μία θλίψη αλλά ακόμα δεν έχω βρει τον τρόπο να το απομακρύνω. Μου είπε κάτι και μετά Άραξε το οποίο δεν ισχύει και αφού της απάντησα αναλόγως κλείσαμε το τηλέφωνο έχοντας εγώ αυτό το αρνητικό συναίσθημα. Αυτό της ενοχής. Ενώ δεν θα πρεπε. Εκείνη όμως δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό είναι που με θυμώνει ακόμα περισσότερο διότι Αν είχα να κάνω με έναν άνθρωπο που καταλαβαίνει Τα λάθη του θα μου ήταν και πιο εύκολο να το διαχειριστούμε. Πράγμα απίθανο η μάνα μου η δική μου να παραδεχτεί τα δικά της τα λάθη διότι εκείνη δεν κάνει ποτέ λάθη

.

 

[Guest 528707]

Κάτι αντίστοιχο πάθαινα και παθαίνω όταν σκάνε από την δουλειά πολλά email ταυτόχρονα. Παθαίνω πανικό, γουρλωνω ματιά και μπλοκάρω δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και απλά σταματάω να δουλεύω νιώθω ότι κατι με πνίγει. Σε πληροφορώ ότι από τότε που ξεκίνησα απλά να απαντάω στα Emaιl με σειρά προτεραιότητας που εγώ θα εθετα αλλαξε το όλο σκηνικό. Η δράση είναι μεγάλη αρετή για όποιον την έχει έμφυτη.

Ετσι ακριβως αλλα αυτο θελει εκπαιδευση ,αυτο ειναι το πιο σημαντικο !

Παλια και εγω ημουν κολλημενη μονο στις οθονες και στα μειλ,εδινα μονο στιγματα και οδηγιες ...ακομα και να ερχοταν καποιος να με απασχολουσε με αποσυντονιζε ..τηλεφωνο να χτυπουσε παει τα εχανα ..

Τωρα πλεον παραλληλα με την δουλεια κανω ενα σωρο αλλα πραγματα ...γραφω και εδω, βεβαια καμια φορα οταν τα ξαναδιαβαζω λεω παναγια μου τι συνταξη ειναι αυτη αλλα οκ ...

Οταν πρωτοξεκινησε η κοπελα που εχω και με βοηθαει μου λεγε μονο που σε βλεπω με αγχώνεις ..
Τωρα τα κανει και αυτη

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

Είναι μία γυναίκα χειριστική. Εγώ γενικά είμαι ένα άτομο που νιώθει Ανέκαθεν τύψεις και ενοχές ενοχές που μου έχει δημιουργήσει εκείνη Στην παρούσα φάση όμως που πλέον δεν είμαι παιδί οι ενοχές που νιώθω δεν είναι αυτές που έχει εκείνη δημιουργήσει αλλά οι ενοχές που έχω εγώ η ίδια για το ότι θέλω να την ξεφορτωθώ. Έχω μέχρι σκεφτεί πολλές φορές ότι αν πεθάνει θα είμαι καλύτερα . Απίστευτο έτσι; Δεν ξέρω αν τελικά θα είναι έτσι απλά μου έχει περάσει από το μυαλό. Μία εποχή υπήρξε πολύ θυμωμένη μαζί της τώρα είμαι σε μία φάση προσπαθώ να εκλογικευω τα πράγματα. Σχετικά με τη δική μου οικογένεια το χω σκεφτεί και αυτό πολλές φορές μήπως κάνω τα ίδια λάθη και εγώ προσπαθώ να μην τα κάνω συμπεριφορές που ως παιδί δεν μου άρεσαν προσπαθώ να μην τις μεταφέρω και εγώ στα δικά μου τα παιδιά.

Έχω μία ερώτηση και θα ήθελα αν μπορείτε να μου απαντήσετε την προσωπική σας άποψη και γενικά οι ψυχολόγοι Ποια η άποψή τους πάνω σε αυτό; όταν υπάρχει ένα τέτοιο πρόβλημα το σωστό είναι να ξεβολευτούν της να το ξεφορτωθείς και να το διώξεις από πάνω σου για να νιώσεις ελεύθερος είναι εστίασης σε αυτό και να προσπαθήσεις έχοντας το μέσα στη ζωή σου να το λύσεις; δηλαδή η λύση είναι να ξεφορτωθώ τη μάνα μου και να σταματήσω να τη βλέπω να απομακρυνθώ να μην της πηγαίνω τα παιδιά να μην την έχω ανάγκη πάση περιπτώσει. Και να κρατάω μία τυπική σχέση μαζί της η άλλη λύση η σωστή λύση είναι τις στιγμές ξέρω ότι κάτι θα μου πει να μπορώ να το φιλτράρω εκείνη την ώρα έτσι ώστε να μην με επηρεάσει και να μη με πειράξει;


Όπως βλέπετε έχω πολλά άλυτα ψυχολογικά θέματα αλλά θεωρώ ότι εφόσον τα έχω εντοπίσει έχω κάνει μία καλή αρχή και δεν έχω διαβάσει και δεν έχω πάει και σε ειδικό.
.

τι αντεχεις εσυ Αριανα ειναι το θεμα ..
εγω θα σου πω φυγε μακρυα οκ ?

εσυ ομως σαν ανθρωπος θα εισαι καλα ?δεν θα νιωθειςτυψεις που δεν προσπαθησες να το λυσετε (αν λυνετε φυσικα )

το λεω και το ξαναλεω .
το θεμα ειναι πως νιωθουμε εμεις οι ιδιοι ...δικη σου μανα ειναι εσυ την ζεις και εσυ μονο θα αποφασισεις ..

αν ηταν ξενος για εμενα θα σου ελεγα τι ασχολεισαι ?την εχεις αναγκη ?
ειναι ομως ενα δικο σου κομματι ..

Οποτε για εμενα το ιδο ειναι οταν καποιος επιλεγει να φυγει τελείως γιατι ΜΟΝΟ ετσι ειναι καλα και δεν τον τρωει αυτο καθημερινα με εκεινων που μενει σε ολο αυτο και προσπαθει να την αντιμετωπισει ωστε να μην τον τρωνε οι τυψεις και οι ενοχες .

Οσα αντεχουμε πλεον ..κανονας σε αυτα δεν υπαρχει ..Το ζητουμενο μας ειναι η ψυχικη μας ηρεμια και τιποτε αλλο και φυσικα θα κλεισεις τα αυτια στον οποιοδηποτε θα σε κρινει ειτε μεινεις ειτε φυγεις !

 

[Ariana2018]

Ετσι ακριβως αλλα αυτο θελει εκπαιδευση ,αυτο ειναι το πιο σημαντικο !

Παλια και εγω ημουν κολλημενη μονο στις οθονες και στα μειλ,εδινα μονο στιγματα και οδηγιες ...ακομα και να ερχοταν καποιος να με απασχολουσε με αποσυντονιζε ..τηλεφωνο να χτυπουσε παει τα εχανα ..

Τωρα πλεον παραλληλα με την δουλεια κανω ενα σωρο αλλα πραγματα ...γραφω και εδω, βεβαια καμια φορα οταν τα ξαναδιαβαζω λεω παναγια μου τι συνταξη ειναι αυτη αλλα οκ ...

Οταν πρωτοξεκινησε η κοπελα που εχω και με βοηθαει μου λεγε μονο που σε βλεπω με αγχώνεις ..
Τωρα τα κανει και αυτη

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

τι αντεχεις εσυ Αριανα ειναι το θεμα ..
εγω θα σου πω φυγε μακρυα οκ ?

εσυ ομως σαν ανθρωπος θα εισαι καλα ?δεν θα νιωθειςτυψεις που δεν προσπαθησες να το λυσετε (αν λυνετε φυσικα )

το λεω και το ξαναλεω .
το θεμα ειναι πως νιωθουμε εμεις οι ιδιοι ...δικη σου μανα ειναι εσυ την ζεις και εσυ μονο θα αποφασισεις ..

αν ηταν ξενος για εμενα θα σου ελεγα τι ασχολεισαι ?την εχεις αναγκη ?
ειναι ομως ενα δικο σου κομματι ..

Οποτε για εμενα το ιδο ειναι οταν καποιος επιλεγει να φυγει τελείως γιατι ΜΟΝΟ ετσι ειναι καλα και δεν τον τρωει αυτο καθημερινα με εκεινων που μενει σε ολο αυτο και προσπαθει να την αντιμετωπισει ωστε να μην τον τρωνε οι τυψεις και οι ενοχες .

Οσα αντεχουμε πλεον ..κανονας σε αυτα δεν υπαρχει ..Το ζητουμενο μας ειναι η ψυχικη μας ηρεμια και τιποτε αλλο και φυσικα θα κλεισεις τα αυτια στον οποιοδηποτε θα σε κρινει ειτε μεινεις ειτε φυγεις !

Αν φύγω, πιστεύω ότι δεν θα αντέξει. Διότι αν φύγω εγώ φεύγουμε όλοι οικογενειακώς και δεν έχει κανέναν άλλον. Τα δικά μου τα παιδιά είναι δική της η ευτυχία . Επίσης και εκείνα Της έχουνε τρομερή αδυναμία πιστεύω θα πληγώνονταν πάρα πολύ αν σταματούσαν να βλέπουν τη γιαγιά τους . Ή αδερφή μου όπως σας είπα ζει μακρια και όταν έρχεται είναι απλώς επισκέπτρια. Δεν ξέρω αν Φεύγοντας θα ελευθερωθώ γιατί κατά βάθος τη Λυπάμαι κιόλας Λυπάμαι για τα όσα έχει περάσει για την κακή της τύχη να το πω έτσι για την άσχημη μοίρα της και την δικαιολογώ.
Μεγάλωσε με μια μάνα επιεικώς αδιάφορη. Δε τη στήριξε σε τίποτα. Αντιθέτως εμάς μας έχει στηρίξει πάρα πολύ και οικονομικά και στο κομμάτι Των σπουδών και παρόλο που ήταν μόνη της έκανε που λέμε το σκατό της παξιμάδι για να μπορέσει να μας σπουδάσει και να μας μεγαλώσει.επειτα εμείς αυτονομηθηκαμε. Ποτε, ακόμα κι αν το έχει ανάγκη, δε μας έχει ζητήσει τίποτα.
Δίνει μόνο, δε ζητάει.

Αν δεν φύγω θα πρέπει να μάθω να διαχειρίζομαι όλη αυτή την κατάσταση το άγχος που μου δημιουργεί τύψεις κι ενοχές το άγχος που εξαιτίας της μου δημιουργείται και σε άλλους τομείς της ζωής μου. Ποιος μου εγγυάται εμένα πως αν απομακρυνθώ από τη μάνα μου δεν θα σταματήσουν τα προβλήματά μου ή δεν θα δημιουργηθούν άλλα. Κάτι μου λέει μέσα μου πως πρέπει να μείνω αλλά από κει και πέρα δεν ξέρω. ..........,....


Πρέπει να βρω τρόπους να μη νιώθω έτσι. Μου φαίνεται δε γλιτώνω τον ψυχιατρο-ψυχολογο. Ίσως χάνω κ χρόνο που δεν τον επισκέπτομαι
Από την άλλη μήπως χάσω χρόνο εκεί.
Τι να πω. Δεν ξέρω

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

Ετσι ακριβως αλλα αυτο θελει εκπαιδευση ,αυτο ειναι το πιο σημαντικο !

Παλια και εγω ημουν κολλημενη μονο στις οθονες και στα μειλ,εδινα μονο στιγματα και οδηγιες ...ακομα και να ερχοταν καποιος να με απασχολουσε με αποσυντονιζε ..τηλεφωνο να χτυπουσε παει τα εχανα ..

Τωρα πλεον παραλληλα με την δουλεια κανω ενα σωρο αλλα πραγματα ...γραφω και εδω, βεβαια καμια φορα οταν τα ξαναδιαβαζω λεω παναγια μου τι συνταξη ειναι αυτη αλλα οκ ...

Οταν πρωτοξεκινησε η κοπελα που εχω και με βοηθαει μου λεγε μονο που σε βλεπω με αγχώνεις ..
Τωρα τα κανει και αυτη

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

τι αντεχεις εσυ Αριανα ειναι το θεμα ..
εγω θα σου πω φυγε μακρυα οκ ?

εσυ ομως σαν ανθρωπος θα εισαι καλα ?δεν θα νιωθειςτυψεις που δεν προσπαθησες να το λυσετε (αν λυνετε φυσικα )

το λεω και το ξαναλεω .
το θεμα ειναι πως νιωθουμε εμεις οι ιδιοι ...δικη σου μανα ειναι εσυ την ζεις και εσυ μονο θα αποφασισεις ..

αν ηταν ξενος για εμενα θα σου ελεγα τι ασχολεισαι ?την εχεις αναγκη ?
ειναι ομως ενα δικο σου κομματι ..

Οποτε για εμενα το ιδο ειναι οταν καποιος επιλεγει να φυγει τελείως γιατι ΜΟΝΟ ετσι ειναι καλα και δεν τον τρωει αυτο καθημερινα με εκεινων που μενει σε ολο αυτο και προσπαθει να την αντιμετωπισει ωστε να μην τον τρωνε οι τυψεις και οι ενοχες .

Οσα αντεχουμε πλεον ..κανονας σε αυτα δεν υπαρχει ..Το ζητουμενο μας ειναι η ψυχικη μας ηρεμια και τιποτε αλλο και φυσικα θα κλεισεις τα αυτια στον οποιοδηποτε θα σε κρινει ειτε μεινεις ειτε φυγεις !

Αν ήταν κάποια ξένη την ήξερα τη λύση και είναι και η πιο εύκολη.....

 

[Guest 528707]

Αν φύγω, πιστεύω ότι δεν θα αντέξει. Bioten φύγω εγώ φεύγουμε όλοι οικογενειακώς και δεν έχει κανέναν άλλον. Η αδερφή μου όπως σας είπα ζει μακρια και όταν έρχεται είναι απλώς επισκέπτρια. Δεν ξέρω αν Φεύγοντας θα ελευθερωθώ γιατί κατά βάθος τη Λυπάμαι κιόλας Λυπάμαι για τα όσα έχει περάσει για την κακή της τύχη να το πω έτσι για την άσχημη μοίρα της και την δικαιολογώ.

Αν δεν φύγω θα πρέπει να μάθω να διαχειρίζομαι όλη αυτή την κατάσταση το άγχος που μου δημιουργεί τύψεις κι ενοχές το άγχος που εξαιτίας της μου δημιουργείται και σε άλλους τομείς της ζωής μου. Ποιος μαγκιά εμένα πως αν απομακρυνθώ από τη μάνα μου δεν θα σταματήσουν τα προβλήματά μου ή δεν θα δημιουργηθούν άλλα. Κάτι μου λέει μέσα μου πως πρέπει να μείνω αλλά από κει και πέρα δεν ξέρω. ..........,....

Ορια τοτε ..
Μενω ΑΛΛΑ με προυποθεσεις γιατι αντιλαμβανομαι οτι και να φυγεις θα σε φανε οι τυψεις ..

Ξερεις ολες οι μαμαδες καπου βγαζουν τετοια θεματακια βεβαια η δικη σου αντιλαμβανομαι οτι το κανει σε τοξικο βαθμο ..

Πολλες φορες και εμενα μου εκανε παρατηρησεις για πολλα και με νευριαζε, με αγχωνε και πολλα ,αλλα εμενα με βοηθουσε και απιστευτα με τα παιδια ..
Καπου ομως με πειραζε ειδικα σε οτι ειχε να κανει με αυτα ...ελεγα εγω βαζω ορια ακομα και που θα πανε για κατούρημα ..

Και τσακωθηκαμε και καναμε μερες να μιλησουμε αλλα ποτέ δεν ειχαμε κακια να σου πω, ηταν στα υγιεί πλαισια Την περιοδο που δνε ημουν καλα απο ολα τα αλλα αυτο με ενοχλουσε ακομα πιο πολυ ..Το μεγενθυνα στο μυαλο μου και εκει πλεον αρχισα να οριοθετώ..
Μην σε πω ξεσπουσα και πανω της πολλες φορες ,αδικαιολογητα γιατι ηξερα οτι ηταν η μονη που δεν θα μου το κρατουσε ..
Ειπα για τα ταδε ζητηματα θα μιλαω για τα αλλα ας κανει οτι θελει δεν θα ξαναασχοληθω ,τα προσπερνουσα ..
Καπως ετσι ηρθε η ισορροπία και πλεον ξερω οτι η σχεση μαμας και κορης περναει πολυ σοβαρες κρίσης ,πολλές αναταραξεις αλλα οταν υπαρχει βαση ,αγαπη ,ολα εξομαλυνονται ..

Αλλωστε στην μαμα μου μιλουσα πολυ πιο ελευθερα απ οτι θα μιλουσα στην πεθερα μου ισως για τα παιδια

 

[Ariana2018]

Ορια τοτε ..
Μενω ΑΛΛΑ με προυποθεσεις γιατι αντιλαμβανομαι οτι και να φυγεις θα σε φανε οι τυψεις ..

Ξερεις ολες οι μαμαδες καπου βγαζουν τετοια θεματακια βεβαια η δικη σου αντιλαμβανομαι οτι το κανει σε τοξικο βαθμο ..

Πολλες φορες και εμενα μου εκανε παρατηρησεις για πολλα και με νευριαζε, με αγχωνε και πολλα ,αλλα εμενα με βοηθουσε και απιστευτα με τα παιδια ..
Καπου ομως με πειραζε ειδικα σε οτι ειχε να κανει με αυτα ...ελεγα εγω βαζω ορια ακομα και που θα πανε για κατούρημα ..

Και τσακωθηκαμε και καναμε μερες να μιλησουμε αλλα ποτέ δεν ειχαμε κακια να σου πω, ηταν στα υγιεί πλαισια Την περιοδο που δνε ημουν καλα απο ολα τα αλλα αυτο με ενοχλουσε ακομα πιο πολυ ..Το μεγενθυνα στο μυαλο μου και εκει πλεον αρχισα να οριοθετώ..
Μην σε πω ξεσπουσα και πανω της πολλες φορες ,αδικαιολογητα γιατι ηξερα οτι ηταν η μονη που δεν θα μου το κρατουσε ..
Ειπα για τα ταδε ζητηματα θα μιλαω για τα αλλα ας κανει οτι θελει δεν θα ξαναασχοληθω ,τα προσπερνουσα ..
Καπως ετσι ηρθε η ισορροπία και πλεον ξερω οτι η σχεση μαμας και κορης περναει πολυ σοβαρες κρίσης ,πολλές αναταραξεις αλλα οταν υπαρχει βαση ,αγαπη ,ολα εξομαλυνονται ..

Αλλωστε στην μαμα μου μιλουσα πολυ πιο ελευθερα απ οτι θα μιλουσα στην πεθερα μου ισως για τα παιδια

Έπιασες Διάνα εκεί που πατάει τον κάλο πάνω στην ανατροφή μου για τα παιδιά. Και Επίσης ένα άλλο που πάντα μου την έδινε είναι ότι Τα έχει βάλει με το σώμα μου θέλει πάντα να είμαι αδύνατη από μικρή δηλαδή να μην τρώω κλπ. Εν τω μεταξύ όσο ζούσα μαζί της Είχα πάρα πολύ ωραίο σώμα και Πρόσεχα πάρα πολύ τον εαυτό μου όταν παντρεύτηκα για κάποιο λόγο πήρα κιλά και χάλασα Κοίτα να δεις που θα βγει λάδι απλώς αντεδρασα νομίζω. Τώρα επανέρχομαι προσέχω τη διατροφή μου περισσότερο και τέλος πάντων προσπαθώ.

Έχει περάσει πάρα πολλά Η μητέρα μου Μαργαρίτα στη ζωή της δεν το λέω για να τη δικαιολογήσω αλλά πραγματικά είναι μία γυναίκα που αν σου πει την ιστορία της θα κλαις μέχρι αύριο. Χωρίς καμία δόση υπερβολής δεν είχε καμία στήριξη και όταν δεν έχεις στήριξη από το οικογενειακό σου περιβάλλον μπορεί πολύ εύκολα να δυστοιχισεις. Αν την εγκαταλείψω και εγώ τότε ποιος ο λόγος να ζει την εγκατέλειψαν οι γονείς της να την εγκαταλείψει και το παιδί της;
Να, τώρα δάκρυσα.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 6 Ιουνίου 2022

Μπα εκεί θα κάτσω και θα μάθω να το διαχειρίζομαι. ❤ πως μπαινουν όρια ;
Είναι όντως περίεργες οι σχέσεις μεταξύ μητέρας κόρης...