Επί του ερωτήματος της δημοσκοπήσεως, επιλέγω όλα εκτός των κλάμπ, των μπουζουκιών, των ιντερνετ καφέ και των στριπ σόου μετά των συναφή. Με σαφή προτίμηση στα rock club που σέβονται το ρόλο τους, των μουσικών σκηνών και του να πέφτω στην θάλασσα φυσικά αλλά με αναπνευστική συσκευή.
Τώρα για τα στριπ συγκεκριμένα που έχουμε αναφερθεί και σε άλλα θέματα, όταν ήμουν νεότερος και εκτιμούσα το χρήμα περισσότερο από όσο τώρα είχα αναλάβει τα βιβλία ενός φίλου ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης τριών τέτοιων επιχειρήσεων, σε Λ. Συγγρού και στην Πειραιώς, οπότε και περνούσα σε πολύ τακτική βάση από αυτά. Ως πελάτης δεν πήγα ποτέ, ούτε έκανα οποιαδήποτε χρήση του "προνομίου", αλλά κάποιοι φίλοι που γνώριζαν πως είχα ειδική σχέση με τα μαγαζιά με έβαζαν να τους κανονίσω τα σχετικά για τα μπάτσελορ τους και απλά ευχόμουν να μην τινάξουν τον γάμο τους στον αέρα, πριν καν αυτός γίνει. Γιατί είχαμε και τέτοια.
Στα δικά μου μπάτσελορ πάντως, (αν μπορείς να τα πεις μπάτσελορ δηλαδή) διάλεξα λίγους και καλούς φίλους και φίλες, παίζαμε την δική μας μουσική και χωρίς ιδιαίτερες παρεκτροπές. Μια μουσική εμφάνιση, για πάρτη μας. Μια γιορτή για την ανάμνηση αλλά και την προσδοκία!