Χθες, για πρώτη φορά στη ζωή μου, και για να μη χαλάσω το χατίρι της γυναίκας μου που ήθελε λίγο να ξεσκάσει από τις εκατοντάδες ευθύνες που έχει λόγω του πολύ ζωηρού μας μπέμπη, αποφάσισα να πάμε μαζί να παρακολουθήσουμε τα μουσικά βραβεία MAD.
Όλα κυλούσαν όμορφα σε μια εξαιρετική κατά τα άλλα γιορτή του τραγουδιού, μέχρι που ξαφνικά είδαμε μπροστά μας ένα μπουλούκι "καλλιτεχνών" να πλακώνονται και να ποδοπατιούνται λες και ήταν ζώα ή μάλλον χειρότερα από ότι θα έκαναν κάποια αγριεμένα ζώα σε φάρμα.
15 λεπτά απίστευτης ΒΙΑΣ με μπουνιές και κλοτσιές σε κεφάλια και δίπλα παρακολουθούσαν άναυδα χιλιάδες παιδιά και έφηβοι που είχαν πάει με τις φίλες και τους φίλους τους για να διασκεδάσουν.
Συγκινήθηκα πολύ όταν πάνω από 7.000 "παιδικές" φωνές, κατά τη διάρκεια αυτού του εμετικού γεγονότος φώναζαν : ΕΞΩ - ΕΞΩ - ΕΞΩ !!!
Πήρα τη γυναίκα μου κατευθείαν και φύγαμε. Το λιγότερο που νιώσαμε ήταν ΑΠΟΛΥΤΗ ΝΤΡΟΠΗ!
Εγώ μεγάλωσα με Νταλάρα, Καζαντζίδη, Πάριο, Μαρινέλα, Γλυκερία, Βαρδή, Σαββόπουλο, Βιτάλη, Μητροπάνο, Κοντολάζο και πολλούς άλλους ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ.
Κρίμα για αυτή την κατάντια.
Συγχαρητήρια στο MEGA CHANNEL και στο MAD που δεν θα παίξουν καθόλου πλάνα από κάποιους που τραγούδησαν και που βραβεύτηκαν.
Η Μουσική μας ενώνει, η Μουσική μας γαληνεύει, η Μουσική μας ταξιδεύει. ΠΟΤΕ δεν περίμενα ότι η "μουσική" θα με έκανε να νιώσω τόσο μεγάλη απέχθεια, ντροπή και εξευτελισμό.