Άρα δεν έχουν νόημα να συζητιούνται. Το ίδιο συμβαίνει αυτή την στιγμή και με την θεωρία των υπερχορδών. Ωραία θεωρία αλλά εφόσον δεν μπορεί να γίνει πείραμα και να αποδειχθεί, τι να την κάνουμε ;
Το θέμα είναι ότι στα περί θεού υπάρχει εξ' αρχής η αντίληψη ότι η επιστημονική προσέγγιση δεν μπορεί να μας οδηγήσει σε συμπεράσματα. Ενώ παράλληλα δεν επιτυγχάνουν οι θεοκεντρικές προσεγγίσεις ούτε να προβλέψουν-εξηγήσουν φαινόμενα ούτε το οτιδήποτε (δεν αναφέρθηκα σε αυτό πριν- κακώς).
Η θεωρία των χορδών (αν κάνω κανένα λάθος συγγνώμη) είναι μία απόπειρα σύμπτυξης της κβαντομηχανικής με την βαρύτητα. Μιλάμε για δύο έννοιες ευρέως αναγνωρισμένες με κριτήρια επιστημονικά. Η συζήτηση έχει νόημα αφού γίνεται στην βάση δεδομένων ρεαλιστικών και όχι σε ιδέες δίχως αντίκρισμα. Ως προς το πειραματικό σκέλος, έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες να διενεργηθούν στη βάση συγκρούσεων ιόντων αν θυμάμαι καλά. Ενώ στα θεολογικά το μόνο που γίνεται είναι μία στείρα αντιπαράθεση με έννοιες καθαρά υπερβατικές. Δεν είναι ούτε εν δυνάμει επαληθεύσιμα όλα όσα λέγονται, πάντα θα υπάρχει σκεπτικιστικός αντίλογος, γιατί η συζήτηση δομήθηκε και γίνεται όχι στην βάση επιστημονικών προϋποθέσεων και ούτε με σκοπό να εξηγηθεί η φυσική πραγματικότητα.
Όσα και να πει ένας επιστήμονας πάντα θα υπάρχει κάποιος -έστω φαινομενικά γελοίος- αντίλογος.
Για αυτό διαχωρίζω την πρακτική αντίληψη -καθημερινός τρόπος λήψης αποφάσεων και κατανόησης της πραγματικότητας- από την εξιδανικευμένη και άρτια από κάθε πλευρά, που δεν μπορούμε να είμαστε καν σίγουροι για την δυνατότητα να υπάρξει.
Ζητήματα που αφορούν τον θεό κλπ έχουν νόημα να συζητιούνται όχι από επιστημονικής/λογικής σκοπιάς.
Μόνο με σκοπό το να αποκτηθεί ψυχική ηρεμία και να ικανοποιηθεί η τάση μας να αναζητούμε απαντήσεις.
Ναι οκ δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα όμως. Όταν σου λέω οτι κάτι είναι επιστημονικό fact σημαίνει οτι είμαι σίγουρος. Όχι λίγο σίγουρος, ούτε μέτρια σίγουρος ούτε πολύ σίγουρος, σου δίνω νούμερο βεβαιότητας.
Σημαίνει ότι είσαι σίγουρος πατώντας σε δεδομένα καθαρά αισθητηριακά, αυτό που θα σου πούνε είναι πως ενδέχεται να σφάλλουν ή να μην τα εξηγούν όλα επαρκώς.
Η επιστήμη είναι το μόνο εργαλείο προσέγγισης της αλήθειας που έχουμε, καταλαβαίνεις όμως ότι σε τέτοια θέματα που είναι εκτός αυτής μπορούν να αίρονται ένα σωρό αντεπιχειρήματα έτσι; Εδώ βρίσκεται ο παραλογισμός. Λέει ο καθένας ότι γουστάρει εν ολίγοις, στηριζόμενος σε υποθέσεις.
Ναι απο εκεί προκύπτει στην ουσία, διαφορετική ιστορία ίδια λογική.
Ο σκοπός μου ήταν να πω με λίγα λόγια οτι όλες οι υποθέσεις είναι valid. Που είναι λογικό εφόσον μπορείς να τις σκεφτείς, εννοείται οτι θα είναι valid. Αλλά κάποιες είναι απλά ηλίθιες και δραματικά λιγότερο πιθανές. Εδώ μπαίνει και το ξυράφι του Οκαμ.
Επιστημονικά η αξία του ερωτήματος περί παραδείσων κλπ είναι ποταπή.
Αλλά η έννοια της πιθανότητας (Όκκαμ) ξαναλέω πως ορίζεται δια της ανθρώπινης αντίληψης και των δεδομένων που υπάρχουν στον "κόσμο μας". Αν υπήρχε μία εξωκοσμική-υπέρτατη οπτική ίσως σε αυτήν να μην έβγαζαν νόημα γιατί αλλάζει η αντίληψη για τα γεγονότα στην περίπτωση αυτή.
Στην καθημερινότητα και εγώ δεν ασχολούμαι με όλα αυτά γιατί κρέμονται στον αέρα ερήμην επιστημονικής επαλήθευσης. Αλλά δεν μπορώ στην σφαίρα της λογικής να ισχυριστώ την μη ύπαρξή τους με πλήρη βεβαιότητα.
Φυσικά κάποιος μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται διάφορα ως πιο δημιουργικό και ελεύθερο μυαλό,και να πει screw scientific method. But meh,ο κόσμος δεν προχώρησε έτσι μπροστά ως προς την επιστημονική και τεχνολογική του εξέλιξη.
Ναι. Αλλά δεν κάνουμε συζητήσεις με ρεαλιστικό αντίκρισμα αυτήν την στιγμή.
Το standard model της φυσικής αυτή την στιγμή περιγράφει όλες τις θεμελιώδεις δυνάμεις και αλληλεπιδράσεις της φύσης, μια εκ των οποίων ευθύνεται σχεδόν για όλα τα φαινόμενα της καθημερινότητας μας. Η μόνη εξαίρεση είναι η βαρύτητα προς το παρών. Οπότε ναι, ξέρουμε παααάρα πολλά για τον κόσμο μας στο θεμελιώδες επίπεδο του, τουλάχιστον σε ότι αφορά την καθημερινή παρατήρηση, απο το πιο απλό ως το πιο περίεργο φαινόμενο.
Μα εννοείται, εγώ σκεπτικιστικές αμφιβολίες διατυπώνω, σκοπός είναι η προσέγγιση της αλήθειας με άκρα αυστηρότητα.
Ο θάνατος και το τι έπεται μετά απο αυτόν είναι άνευ νοήματος ερώτηση απο επιστημονικής σκοπιάς.
Συμφωνώ, αυτό λέω και εγώ.
Μου θυμίζει αυτό που έλεγε κάποτε ο μαθηματικός μας.
Έστω οτι υπάρχει ον που και είναι Θεός και είναι παντοδύναμο. Τότε ας φτιάξει μια πέτρα που δεν μπορεί να σηκώσει.Εαν δεν μπορεί να την φτιάξει δεν είναι Θεός και επομένως δεν υπάρχει Θεός, και εαν την φτιάξει επομένως δεν θα μπορεί να την σηκώσει, πάλι δεν είναι Θεός, άρα δεν υπάρχει Θεός.
Ομοίως τα υπερφυσικά φαινόμενα ορίζονται ως τα φαινόμενα που δεν υπακούνε τους νόμους της φύσης.
Είναι φτιαχτός ο ορισμός με τέτοιον τρόπο που είναι ανόητος.
Σαν να σου λέω, οτι υπάρχει μια τεράστια κόκκινη μέλισσα απο πίσω σου με κεφάλι πιθήκου και αφτιά ελέφαντα, αλλά είναι μοναδικό είδος που δεν μπορεί κανείς να εντοπίσει ή να δει. Έχει νόημα να σου ζητήσω να μου αποδείξεις οτι υπάρχει αυτό το πράγμα ; Ή να μου ζητήσεις να αποδείξω οτι δεν υπάρχει αυτό το πράγμα ;
Κάτι που υπερβαίνει τους φυσικούς μας νόμους δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να παρατηρηθεί καν εξαρχής εδώ που τα λέμε. Δεν γίνεται κάτι να αλληλεπιδράσει με τον κόσμο μας και να μην πρέπει να υπακούσει τους φυσικούς νόμους αυτού.
Ακριβώς, δεν έχω κάτι να συμπληρώσω.
Και ο σκοπός μου δεν είναι να αμφισβητήσω την επιστήμη. Αυτά τα λέει κάποιος που ενδιαφέρεται και ασχολείται με αυτήν.
Προσπαθώντας να οδηγηθώ σε συμπεράσματα 100% επιβεβαιωμένα, κατέληξα στο ότι η προσπάθεια αυτή συνιστά φενάκη.
