Η φύση μας ανταμοίβει με έναν οργασμό όταν συμβάλλουμε στην διαιώνιση του είδους. Αυτό είναι στην ουσία.
Η φύση σε ανταμοίβει με διάφορες ορμόνες / φερομόνες για να την αγαπήσεις. Αγάπη θέλει κατά βάση, αυτό είναι στην ουσία. Αγάπα τη φύση σου, νιώσε ωραία με τον εαυτό σου και προχώρα. Είτε είσαι 1ο, 2ο ή 3ο φύλο. Και μετά αγάπα και τους άλλους, σαν τον εαυτό σου.
Τώρα η έννοια της αμαρτίας που βάζεις έχει καννιβαλιστεί ανά τους αιώνες. Ο σοφός απόστολος είπε το εξής:
Αδελφοί, πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ου πάντα συμφέρει· πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τινός.
σε
μετάφραση: Όλα μου επιτρέπονται, αλλά δεν συμφέρουν όλα. Όλα μου επιτρέπονται, αλλά εγώ δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να εξουσιαστεί από τίποτα.
Όταν λοιπόν μιλάς "περί αμαρτίας" πρέπει να το έχεις και αυτό βαθειά στο μυαλό σου. Ο Θεός δεν σου απαγορεύει τίποτα. Ακόμα και το "πρωπατορικό αμάρτημα" ήταν επί της ουσίας μια δοκιμασία επιλογής. Ο άνθρωπος διάλεξε τον δύσκολο δρόμο και θα πορευτεί μέσω αυτού.
Φως στα σκοτάδια της ψυχής θα δώσεις Εσύ, κανένας άλλος και κανένας δεν μπορεί να σε κρίνει γιατί δεν σου έχει απαγορευτεί τίποτα. Μπορεί μια γυναίκα ή ένας άνδρας να πρέπει να περάσει μέσα απ' την πορνεία για να κατανοήσει και (μετά)νοήσει. Πέρα απ' τις ακρότητες, ποιος είμαι εγώ που θα πω στον άλλο ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος όταν ο ίδιος ο Θεός τα επιτρέπει και τα δύο;
Άραξε λοιπόν και δες τι σε συμφέρει εσένα τον ίδιο. Μην παίζεις με τις λέξεις, δεν έχει νόημα. Τι ήταν δηλαδή πριν 2000 χρόνια, οι πόρνοι, οι αρσενοκοίτες και οι μαλακοί; Μόνο για τους μοίχους έχεις κάποια ασφαλή εικόνα. Δεν μπορείς να τα λογίζεσαι κατά γράμμα αλλά στο πνεύμα τους.
Κι αυτό, λίγο πολύ, είναι ξεκάθαρο: Αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν.