Tι όπως; Αμα δεν ανέχονταν κάποιον, θα πήγαιναν να ψηφίσουν κάποιον αλλον.
Κι άμα δεν ανέχονται κανέναν;
Να κανω εκατοντάδες χιλιόμετρα επιβαρύνοντας τον εαυτό μου, για να παω στην κάλπη να πω τι;
"Δεν μου αρέσει κανείς σας;"
Πως θα το πω; Δείξε μου. Είναι το πρώτο βασικό δημοκρατικό ερώτημα, πως εκφράζεται η επιλογή ενός ατόμου που δεν ικανοποιείται από κανέναν.
Και μετα να έρθει ο δικός σου, να βγεί με το μικρόφωνο, να χαμογελάει σαν αυτόματο και να πει "ευχαριστώ τα παιδάκια μου και τη γυναίκα μου, αλλά δε μπορώ να μην πάρω μια αυτοδυναμιάρα οπότε πάρτε και δεύτερες εκλογές στις 25 Ιουνίου για να κυβερνήσω απερίσπαστα;"
Και τότε θα πρέπει εγω να ξανακάνω εκατοντάδες χιλιόμετρα, για να παω να τους ξαναπώ "Παιδιά, εγω σας το πα και σας το ξαναλέω, δεν είμαι ικανοποιημένος και δε με εκφράζει κανένας σας"
Τότε τι;
Θα ήμουν αρκετά έξυπνος για σένα ή για τον Φώτη που είπε με τον στόμφο του Ιούππιτερ Ομνίποτενς "είναι βλακεία";
Είναι σαν τις δουλειές κάποιων πολυεθνικών. Δεν μου αρέσει ο εργασιακός μεσαίωνας στην Χ εταιρεία στην Ελλάδα; Δεν έκανα ποτέ βιογραφικό και αίτηση για εκείνους. Έχασα μια ευκαιρία για σένα; Ίσως. Για μένα δεν έχασα, και τα χω καλά με τον εαυτό μου. **Οπως και δεν ξαναψώνισα επίσης.
Δεν σε εγκρίνω, εσένα και το παιχνιδάκι σου και δεν συμμετέχω στους σπασμένους κανόνες σου.
Γιατί ακόμα και η συμμετοχή μου, θα είναι μέσο αναγνώρισης της εξουσίας σου και της εγκυρότητας του παιχνιδιού σου.
Και απο μενα δεν θα παρεις ούτε αναγνώριση, ούτε έγκριση. (προς το παρόν τουλάχιστον, αύριο μπορει να αλλάξω άποψη ανάλογα τις συνθήκες αν με ωφελούν και αν τις εγκρίνω συμφωνα με τον αξιακό μου κώδικα)