Πότε δεν κατάλαβα γιατί η Ελληνική κοινωνία λέει όχι στον προγαμιαίο συμφωνητικό. Σαφώς και ο έρωτας και η αγάπη είναι κάτι το ρομαντικό και τέτοιες νοοτροπίες δεν χωρούν ανάμεσα σε ένα ερωτευμένο ζευγάρι, ωστόσο το προγαμιαίο συμφωνητικό δεν αφορά το ζευγάρι, αφορά το τέλος του ζευγαριού. Αν δηλαδή τελειώσει η αγάπη, ο έρωτας.
Η αγάπη και τα οικονομικά είναι πολύπλοκα θέματα, πόσο μάλλον ο συνδυασμός τους. Και φυσικά δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό να προσπαθεί κάποιος να προστατεύσει τον εαυτό του. Τις προάλλες αγόρασα ομπρέλα , όχι επειδή μου αρέσει η βροχή ούτε επειδή εύχομαι να βρέχει. Αγόρασα στην περίπτωση που βρέξει.
Ξέρω πολλά ζευγάρια όπου όντως λειτουργούσαν σαν ομάδα, που όντως κάθε κατόρθωμα και επίτευγμα τους είναι προϊόν και των δύο. Επίσης ξέρω και ζευγάρι αν και η γυναίκα είναι απλά μια νοικοκυριά, ο άντρας δεν θα μπορούσε να σταθεί στα πόδια του. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα όρια. Έχουμε κοινή πολιτική για τον έρωτα, την αγάπη λες και ο καθένας αγαπά με τον ίδιο τρόπο. «Τον κακό μας τον καιρό», κάθε ένωση αγάπης είναι μοναδική και αν προσπαθούμε να γενικεύσουμε θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό όπως ακριβώς αν προσπαθούσαμε να εξηγήσουμε τον μέσο όρο από ένα τυχαίο σύνολο αρνητικών και θετικών αριθμών, κατά πάσα πιθανότητα ο μέσος όρος θα ήταν μηδέν.
Επίσης, αν ξεφύγουμε λίγο από στενά όρια του ζευγαριού και δούμε λίγο τους όρους «δίκαιο», «αξίζω» και «καλό για το κοινωνικό σύνολο». Έστω ότι έχουμε έναν καθηγητή πανεπιστημίου, σε ένα ταξίδι του σε κάποιο νησί ερωτεύεται μια πιτσιρίκα. Ο καθηγητής αν και μοιάζει εργασιομανής, αποφασίζει ότι είναι μια καλή ευκαιρία να φτιάξει την ζωή του, παρόλο που δεν του αρέσει που η πιτσιρίκα δεν φιλόδοξη, ωστόσο την θεωρεί πανέμορφη. Μετά από κάποια χρόνια ο καθηγητής μαζί κάποιους φοιτητές τους πατεντάρουν το προϊόν μιας έρευνας δημιουργούν μια εταιρία που μέσα σε ελάχιστο χρόνο απασχολεί όλα τα ΜΜΕ και ολόκληρη την Wall Street. Ερώτηση: Στην πιτσιρικά αξίζει κάποιο μερίδιο από αυτά τα κέρδη; Ας μην ξεχνάμε ότι όποιος έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με «βιογραφίες» εταιριών θα γνωρίζουν ότι η «εισβολή» συζύγων ήταν αρκετές φορές καταστροφικός παράγοντας. Δυστυχώς αυτό δεν αφορά με τα κέρδη, αλλά αφορά υπαλλήλους και ανάπτυξη μιας χώρας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι το πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας είναι ότι οι περισσότεροι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες επιλέγουν σαν συνέταιρους την οικογένεια τους.
Έχω ακούσει το «επιχείρημα», ότι η ευκολία που πλέον «βγαίνει» ένα διαζύγιο έχει μετατρέψει την οικογένεια από έναν ανθρώπινο, με ρομαντικές πινελιές, θεσμό σε έναν θεσμό που απλά αφορά την συμβίωσης και ότι κυνικότητες όπως το παραπάνω συμφωνητικό θα εξευτελίσουν και άλλο την οικογένεια. Αυτό όμως που ξέρω εγώ είναι οι άνθρωποι αλλάζουν ή επιδιώκουν την αλλαγή. Ο σχολικός χαρωπός έρωτας, μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη ή ο εκπληκτικά όμορφος σύζυγος μπορεί να μετατραπεί σε εκπληκτικά άσχημος και βαρετός σύζυγος.
Θυμάμαι, σε μια ενημέρωση για το AIDS όταν πίεσα τον γιατρό να μου πει πια είναι η πιθανότητα μετά από κάποιο One night stand στην Ελλάδα με Ελληνίδα, χωρίς την χρήση προφυλακτικού, να κολλήσω τον ίο HIV μου φάνηκε «αστείο» που γίνετε τόσο ντόρος για ένα μονοψήφιο νούμερο. Ίσως επειδή το μυαλό μου το ερμήνευσε ότι αυτό το μονοψήφιο νούμερο είναι η πιθανότητα η τάδε μετοχή να πέσει. Oh, τι ανώριμο!
Όπως και στο παραπάνω παράδειγμα, η ακύρωση ενός γάμου χωρίς την κατάλληλη προστασία μπορεί να μιλάμε για το ultimate disaster και από την στιγμή που η προστασία δεν κοστίζει κάτι είναι ανώριμο να μην εφαρμόζουμε. Εξάλλου τα «καλά» ζευγάρια δεν θα την χρησιμοποιήσουν πότε. Το προγαμιαίο συμφωνητικό δεν «κυνηγάει» τα «καλά» ζευγάρια, αλλά τις περιπτώσεις όπου «Η πρώην του τάδε τρώει τα λεφτά του στην Μύκονο».
Άσχετη-σχετική ερώτηση προς κάποιον δικηγόρο του forum: Στην Ελλάδα αν κάποιος έχει παντρευτεί σε χώρα που ισχύει το συμφωνητικό αυτό, έχει ισχύει; Επίσης αν κάποιος με την σύζυγο του υπογράψουν ένα Α4 χαρτί όπου λέει «αν χωρίσουμε μου χρωστάς μόνο το τάδε σπίτι, ισχύει»;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
