1) Θα έπαιρνε κάθε χρόνο πρωτάθλημα η ΠΑΟΚΑΡΑ, θα δίναμε και κανένα στον συμπολίτη.
2) Θα καθιερώναμε τη δική μας, σωστή γραμματική, ώστε να μην μας κουνιούνται οι Αθηναίζοι. Πιτόγυρα, σουβλάκια και μπουγάτσες, όλα θα λέγονταν με τον σωστό τρόπο. Όλα τα άσπρα τυριά θα αποκαλούνταν «τυριά» και όλα τα κίτρινα «κασέρια.» «Με είπες» αντί για «μου είπες», εκ του «είπες σε εμέ» (αιτιατική και όχι γενική που βάζετε εσείς), «τον είπα» και όχι «του είπα» («είπα σε αυτόν», πάλι αιτιατική) που γίνεται το ακόμα πιο φλώρικο -για τα αυτιά μας- «του' πα.»
3) Θα παραχαράσσαμε κι εμείς την ιστορία, όπως οι Σκοπιανοί, λέγοντας ότι οι Σωκράτης, Πλάτωνας και όλοι οι λοιποί μεγάλοι φιλόσοφοι ήτο* (που' σαι ρε
@giannhs2001) Θεσσαλονικείς. Για τον Αριστοτέλη θα λέγαμε την αλήθεια, ότι ήταν Χαλκιδικιώτης δηλαδή, απλά θα προσθέταμε ότι ήταν αυτός που πρωτοείπε το γνωστό ρητό «Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει.» (θα λέγαμε ότι το έγραψε στα
Μετά τα φυσικά.)
4) Θα «ανακαλύπταμε» αρχαία αγγεία, τοιχογραφίες και γλυπτά με Αρχαίους Θεσσαλονικείς που έπιναν φραπεδάρα και θα προωθούσαμε τον φραπέ ως τον αρχαιότερο καφέ (άσχετο που δεν υπήρχε τότε καφές στην Ευρώπη), καθιερώνοντας τον δε και με ΠΟΠ.
5) Για κάποιο λόγο, ούτε τότε θα είχαμε μετρό.
*ναι, λάθος είναι γιατί είναι πληθυντικός, ήθελα όμως να το χρησιμοποιήσω.