Δεν είναι έτσι ακριβώς, Γιάννη. Οι μουσουλμάνοι της Θράκης χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τους πομάκους, τους τουρκόφωνους που νιώθουν και Τούρκοι και τους Ρομά, που, οκ, με τους τελευταίους δεν θα ασχοληθώ για πολλούς και διάφορους λόγους.
Αν πιάσουμε τους Πομάκους, όμως, επειδή έκανα παρέα σαν φοιτητής στην Κομοτηνή με Πομάκους, να σου πω ότι αρχικά πολλοί ζουν σε ορεινά χωριά, σε τελείως άθλιες συνθήκες -χαρακτηριστικά να πω ότι κάποια δεν έχουν ούτε καν ίντερνετ ακόμα-, ακόμα και τώρα δε, η αλληλεπίδραση με τους δικούς μας είναι απειροελάχιστη. Επιπλέον, μειώνεις πάρα πολύ την επίδραση της θρησκείας, ειδικά όταν έχεις να κάνεις με «μάχιμες» θρησκείες όπως η ορθοδοξία και ο μουσουλμανισμός. Η πολιτισμική επιρροή τους προφανώς δημιουργεί συνδέσεις με την Τουρκία. Το πιο απλό θα σου πω, οι πομάκοι που γνώρισα, πέρα του ότι είναι δίγλωσσοι (μιλάνε καλύτερα τα Τουρκικά), υποστηρίζουν πχ τουρκικές ομάδες στο ποδόσφαιρο.
Σε αυτό που έχεις δίκιο είναι η άθλια αντιμετώπιση του Ελληνικού κράτους, που μέχρι το 1996 τους είχε σε ένα τύπου άτυπο άπαρτχαϊντ. Πολλοί μπορεί πχ να ανεβάσουν κανένα χρόνια πολλά σε εθνικές επετείους, αλλά -όσο τους έχω ζήσει- θεωρώ πως είναι πιο κοντά με τη γείτονα.