Πολλά τα θέματα με «Ελληναράδες γυφτοεργοδότες», «Ελληναράδες λιγουροεργαζόμενους» κ.λπ. στο Ελληνικό subreddit…ας δούμε λοιπόν και μια άλλη περίπτωση, με διαφορετικά οικονομικά κ.λπ. μεγέθη κι ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα:
Από τη μια έχουμε ξένη πολυεθνική κατασκευαστική εταιρεία κι από την άλλη εμένα, που με προσέλαβε σε θέση manager για συγκεκριμένο project πριν από μερικούς μήνες…6 στα 7, 9ωρο αλλά για 75.000€ το χρόνο στα 33 λες οκ, δε γαμιέται, απ’ το να δούλευα σε καμιά Ολλανδία ή καμιά Γερμανία σαν engineer για (αρκετά) λιγότερα καλύτερα στη χώρα μου σε σοβαρή θέση κι ας δουλεύω παραπάνω ώρες και Σάββατα!
Και δώστου μονίμως να χώνονται στη δουλειά του καθενός (μη ξένου) και δώστου discrimination (οι ξένοι vs οι πλέμπουρες «locals», όπως μας αναφέρουν ακόμη και στα έγγραφά τους) και δώστου καθημερινά meeting ακριβώς την ώρα που σχολάμε και διάφορα άλλα αντίστοιχα «καψόνια» (to what end, ο Θεός κι η ψυχή τους)…ποιος να ήταν άραγε αυτός που μίλησε κι αντέδρασε για όλα αυτά;
Μην ήταν ο συνάδελφος νεοέλλην manager 50+άρης που έχει δουλέψει σ’ όλο τον κόσμο κι έχει γράψει και βιβλίο που το διδάσκουν σε πανεπιστήμια;
Μην ήταν ο άλλος συνάδελφος νεοέλλην manager 55+άρης που κρέμεται πάνω του όλο το εργοτάξιο;
Μην ήταν όλοι μαζί που πήγαν και είπαν στους από πάνω «κόψτε τις πουστιές σας γιατί σηκωνόμαστε και φεύγουμε και κάντε το έργο μόνοι σας»;
Όχι βέβαια…ο μ@λάκας ο πιτσιρικάς ο Pargalatsos ήταν και μόνο!Οι υπόλοιποι τουμπεκί ψιλοκομμένο (και σε κάνα εξάμηνο που θα δουλεύουν μέχρι το βράδυ κ.λπ. πάλι κιχ δε θα κάνουν)…
Και ποιο το αποτέλεσμα;Να γίνει ο Pargalatsos το «μαύρο πρόβατο» της δουλειάς, να τον στραβοκοιτάνε όλοι (Έλληνες και ξένοι), να του κάνουν οι από πάνω του τη ζωή δύσκολη (μια που δε μπορούν να τον απολύσουν γιατί που να βρουν αντικαταστάτη) κ.λπ. κ.λπ.
Έπειτα λοιπόν από βαθιά σκέψη κι εκτενή συζήτηση με τη γυναίκα του (που παντρεύτηκε άντρα με @@ κι όχι ένα μ@λάκα να της τ’ ακουμπάει και να λείπει όλη μέρα απ’ το σπίτι όσο αυτή καλοπερνά μ’ άλλους κ.λπ.) και σκεπτόμενος και το μικρό του παιδί (που πρέπει να μεγαλώσει με τα σωστά πρότυπα κι όχι με το πρότυπο ενός μ@λάκα που επιτρέπει να τον πηδάει στη δουλειά ο καθένας κι έρχεται κάθε απόγευμα διακορευμένος και ταπεινωμένος στο σπίτι του) αποφάσισε να παραιτηθεί κι ας μην έχει εναλλακτική αυτή την περίοδο (κι ενδεχομένως και ποτέ ξανά σ’ αυτά τα χρήματα), ούτε εισοδήματα από τρίτες πηγές να τρέχουν!
Τα δικά μου συμπεράσματα μετά και από αυτή μου την εμπειρία είναι τα παρακάτω:
1)Το DNA του ραγιά παραμένει βαθιά ριζωμένο στο εργατικό δυναμικό της χώρας μας, είτε μιλάμε για μισθωτούς του βασικού μισθού είτε για μανατζαραίους των χιλιάδων ευρώ μισθού…κι είναι ο κυριότερος λόγος που η αγορά εργασίας στην Ελλάδα είναι σκατά κι απόσκατα, οι εταιρείες κάνουν ό,τι μπορούν για να πηδήξουν τους εργαζόμενους κ.λπ.
2)Μόνη «σωτηρία» δυστυχώς για μας τους υπόλοιπους είναι είτε να φύγουμε στο εξωτερικό είτε να γίνουμε με τη σειρά μας εργοδότες ώστε, εκμεταλλευόμενοι κι εμείς τους προαναφερθέντες ραγιάδες, να δούμε άσπρη μέρα να κονομήσουμε στις πλάτες τους και τουλάχιστον να μη χρειαστεί ποτέ τα παιδιά μας να εργαστούν ως υπάλληλοι σ’ αυτή την αγορά εργασίας…γιατί μια αγορά που αποτελείται κατά 95%+ από λιγούρηδες εργαζόμενους και σ’ ένα κράτος που αντί να σφίγγει τα λουριά ξεχειλώνει όλο και περισσότερο τα εργασιακά (λογικό αφού δε διαμαρτύρεται κανείς, ο οποιοσδήποτε στη θέση τους το ίδιο θα έκανε ως υπουργός, σιγά μην έπαιρνε το μέρος των λιγούρηδων) δεν πρόκειται να βελτιωθεί ούτε το 3023!