Ο μπαμπάς μου καπνίζει από 18 χρονών, δεν έχει καταφέρει ποτέ να το κόψει ολοκληρωτικά και τον θυμάμαι από πολύ μικρή να βήχει ασταμάτητα. Πριν από αρκετά χρόνια -ήμουν περίπου 14 νομίζω- τον είχα ρωτήσει πώς θα του φαινόταν αν άρχιζα το κάπνισμα. Δεν περίμενα την έγκρισή του ή κάτι, απλώς για συζήτηση. Θυμάμαι μου είχε απαντήσει: "δε θα σου το απαγορέψω, αλλά, αν με βλέπεις πώς περνάω εγώ που καπνίζω και αποφασίσεις να το αρχίσεις, είναι δικό σου θέμα μετά".
Στην δική μου περίπτωση, ο μπαμπάς μου αποτέλεσε αρνητικό παράδειγμα. Ειδικά με αυτό που είπε τότε. Φυσικά και ήταν στο χέρι μου το τι θα κάνω τελικά, αλλά έτσι όπως το έθεσε, με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα. Έχω δοκιμάσει 2-3 φορές από φίλους που καπνίζουν, άτομα που κάνω/έκανα παρέα καπνίζουν, αλλά προσωπικά ενοχλούμαι πάρα πολύ όταν βρίσκομαι σε χώρο που καπνίζουν, όταν έρχεται πάνω μου ο καπνός, όταν μετά μυρίζουν τα ρούχα, τα μαλλιά μου, κτλ. Σίγουρα έπαιξε κι ο μπαμπάς μου τον ρόλο του σε αυτό.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.