Αυτό που δε θα μπορούσα να διαχειριστώ είναι η φίμωση της φωνής μου λόγω του φύλου μου, η στέρηση των ατομικών και κοινωνικών μου δικαιωμάτων, απλά και μόνο επειδή είμαι γυναίκα.Βλέπε Αφγανιστάν, όπου δε θα είχε κάποια δικαίωμα στην εργασία, στη μόρφωση, στην κοινωνική ζωή, στο να κυκλοφορεί ελεύθερα ως αυτόνομη ύπαρξη. Ε εκεί νομίζω πως η φυγή είναι μονόδρομος, διακυβεύονται πολλά από τη σωματική σου ακεραιότητα μέχρι την "καταδίκη" σου σε μια αόρατη ζωή.