Επειδή ο τίτλος δεν είναι αυστηρός θα κάνω το κομμάτι μου.
Την λέξη αμαρτία δεν την ενστερνίζομαι, ωστόσο για μένα ο μεγαλύτερος ξεπεσμός είναι η ψυχική/πνευματική εκπόρνευση. Να αλλάζεις ρόλους με βάση το συμφέρον σου κάθε φορά, να ξεπουλιέσαι για να ανήκεις κάπου, να κάνεις εκπτώσεις στην δική σου αλήθεια για να είσαι αρεστός απο τρίτους. Να είσαι οπαδός και να παίρνεις άκριτα και αμάσητα την γραμμή της παράταξης. Να είσαι μέλος μιας οργάνωσης της οποίας είσαι πιστός σκύλος της χάνοντας τον δικό σου σκοπό. Να είσαι για τους άλλους και ταυτόχρονα για κανέναν, να είσαι όπου φυσάει ο άνεμος και να μην έχεις προσωπική γραμμή. Να μάχεσαι για το "καλό" προκαλώντας κακό και να μην ξέρεις άλλη αλήθεια πέρα απο την δική σου. Να είσαι παρατηρητής στην αδικία και να ζείς για να τρώς εσύ, να πλουτίζεις εσύ και πέρα απο σένα κανείς άλλος. Να είσαι άχρηστος.
Και όσο για το αν η σωματική εκπόρνευση είναι κάτι που καταδικάζω ( εσείς το λέτε αμαρτία) , σε καμία περίπτωση.