Να μην είμαστε σύμφωνοι με ολο αυτό όσο αφορά παιδικές ψυχές δεν μας επιτρέπετε, το να διατυπωθεί μια εύλογη απορία και όμορφα κι ωραία να συζητάμε μας επιτρέπεται τουλάχιστο χωρίς να κρατάτε μια φράση και να την οδηγείτε σε διαστρεβλωμενα αυθερετα συμπεράσματα;
Που το κακό σε όλο αυτό που είπε η
@Aleksa ;
Να σταθούμε λιγάκι στο γεγονός ότι διαλέγουν φύλο πάντα με γνώμονα πόσο εύκολη είναι η διαπαιδαγωγηση τους και όχι αν είναι ικανοί να φανούν αντάξιοι στο ρόλο του πραγματικού γονέα;
Αναφέρετε συχνά την βιβλιογραφία για τα παιδιά αυτών και πως δεν έχει αναφερθεί κάτι μεμπτό σε σχέση με τα φυσιολογικά ζευγάρια.
Αλήθεια για τι αναλογικό ποσοστό υιοθεσιων μιλάμε;
Έπειτα αυτή η σύγκριση γιατί δεν γίνετε με τα αντίστοιχα φυσιολογικα ζευγάρια που έχουν υιοθετήσει παιδιά;
Μήπως γιατί έτσι δεν εξυπηρέτηση το διαστρεβλωμενο επιχείρημα σας ;
Αν θέλετε να μιλάμε και για βιβλιογραφία το συγκριτικό μέτρο να είναι το ίδιο ώστε να είμαστε αντικειμενικοι στον λόγο μας ..
Πάρτε το ποσοστό υιοθεσιων που έγινε από κανονικά ζευγάρια μαζί με το αντίστοιχο ποσοστό ομοφυλόφιλων ζευγαριών για να δούμε ποιο το αποτέλεσμα, όταν μιλάμε όχι μόνο για παιδική κακοποίηση, αλλά σε ποια ψυχολογική κατάσταση ειναι αυτά τα παιδιά..
Δεν είμαστε αντίθετοι για τους λόγους που θέτετε, προβληματισμενοι είμαστε μερικοί, έχει τεράστια διαφορά...
Το θέμα των υιοθεσιων εδώ στην Ελλάδα ει αι ακόμα πολύ περίπλοκο...
Υπάρχει ένα τεράστιο θέμα που ούτε καν αναφέρετε εσείς που δήθεν ενδιαφέρεστε γι αυτά τα παιδιά και όχι μέσω αυτών να φανούν
εκείνοι...
Τα παιδιά που μαθαίνουν αργότερα ότι οι βιολογικοί τους γονείς τα εγκατέλειψαν αντιμετωπίζουν πολλά ψυχολογικά θέματα μεχρι να έρθει η αποδοχή ενός τέτοιου τραυματικου γεγονότος..
Μήπως να μιλήσουμε τώρα πως πρέπει να νιώθουν αυτά τα παιδιά όταν εκτός από την διαχείριση ενός τέτοιου τραύματος (της εγκατάλειψης) έχουν ταυτόχρονα να διαχειριστουν και την
σύγχυση που θα τους δημιουργεί πάνω στον προσδιορισμό του φύλου τους ...
Τα ζευγάρια γεννήθηκαν έτσι...τα παιδιά που θέλουν να υιοθετήσουν όμως;
Αν επιλεξουν να εχουν φυσιολογικες σχεσεις τα παιδιά τους ποια η αντιμετώπιση απο αυτους τους γονεις ;
Είναι κατάλληλοι αυτοί οι άνθρωποι να διαχειριστουν δύο τόσο μεγάλα τραύματα όταν από την αρχή επιλεγουν την "εύκολη " λύση της επιλογής φύλου με βάση ποιο διαπαιδαγωγειτε πιο ευκολα ;
Μήπως να υπάρχει μια συζήτηση σε όμορφο πλαίσιο και με ακριβώς το ίδιο μέτρο σύγκρισης;
Έπειτα ακόμα ένα βασικό γεγονός που σας διαφεύγει..
Οι γονείς που υιοθετούν στην Ελλάδα περνούν από σαράντα κύματα όσο αφορά τον ψυχολογικό παράγοντα αλλά και τον βιοτικό που θα προσφέρουν στο παιδί.
Έχουμε ακούσει μέχρι σήμερα κάποια περίπτωση κακοποίησης από τέτοια ζευγάρια η η τσουβαλοποιηση εξυπηρετεί καλύτερα αυτό που θέλετε εσείς να περάσετε και όχι η πραγματική σημασία που είναι τα παιδιά;