τσουβαλιάζεις θες να πείς, καθώς αυτοί που αναφέρεις στα μέρη που έχω ταξιδέψει και ζήσει δεν ήταν όλοι όπως τους παρουσιάζετε εργάζονταν και ορισμένοι ναι όσο κι αν σας χαλάει είχαν και δικές τους επιχειρήσεις.
Στην ΑΘήνα σε ενα μαγαζί που πάω πολύ συχνά και τρώω το έχει ενας απο αυτούς που αναφέρεσαι ως παράσιτα και έχουμε κάτσει και έχουμε μιλήσει και μου έχει πει πως έτρεμε το φυλλοκάρδι του με τα ξεσπάσματα της Χρυσής Αυγής και πως φοβόταν μέρα νύχτα μη του κάνουν το μαγαζί λαμπόγυαλο.
Μουράντ τον λένε, είναι απο τα πιο καθαρά βλέμματα που έχω δεί άνθρωπος που δουλεύει μέρα νύχτα, ήρθε με νύχια και με δόντια και απασχολεί προσωπικό στο μαγαζί του-μεταξύ άλλων και Έλληνες- και τους φέρεται με τον πιο ευγενικό τρόπο που έχω δεί, το φαγητό του δε; εξαίσιο, απο τα καλύτερα φαλάβελ που έχω φάει στην Αθήνα, τον τιμάω συστηματικά.
Στην Αθήνα επίσης υπάρχει οργανωμένος σύλλογος Πακιστανών ντιλιβεράδων και είχα την τιμή να γνωρίσω τον επικεφαλή τους και να κάνουμε επίσης συζήτηση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι άνθρωποι, έχουν ιστορίες, έχουν προσωπικότητα έχουν πρόσωπα, όταν τους τσουβαλιάζεις έτσι εσύ όιταν θα κλείσεις το λάπτοπ και θα κάτσεις στον καναπέ αυτός θα φοβάται για το μαγαζί του, για τον εαυτό του, για τα παιδιά του.
Κι αυτό δεν ξέρεις τι σημαίνει όταν τους τσουβαλιάζεις.
Τα λοιπά για ελληνική φυλή που μπορεί να πεί κάποιος τα ακούω και πεθαίνω στα γέλια.
όλοι με όλους γαμιόντουσαν, όλοι μπασταρδεμένοι είμαστε, όσο δεν πάει, όλοι περνούσαν απο δώ.
Η μόνη φυλή στην οποία πιστεύουμε εμείς είναι η ανθρώπινη.
