Η ανοιχτή στήριξη Κασιδιάρη σε ένα κόμμα είναι ο σίγουρος τρόπος για να αποκλειστεί μετά αν καταφέρει να πιάσει το 3%.
Το κάνει μετά την ανακήρυξη των κομμάτων από τον Άρειο Πάγο για να μην τους κόψουν πριν τις εκλογές αλλά πάντα μπορούν να τους κόψουν μετά, όπως θα γίνει με τους Σπαρτιάτες.
Θεωρώ η Ευρώπη είναι σε ένα τέλμα γιατί δεν μπορεί να αποφασίσει τι θέλει, είναι στο μεταίχμιο μεταξύ 2 σημείων και δεν μπορεί να αποφασίσει αν θα πάει μπροστά ή πίσω.
Αν θέλουμε να ανταγωνιστούμε αχανείς(οικονομικά ή σε έκταση και φυσικούς πόρους ή και τα 2) χώρες όπως οι ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία χρειάζεται ένωση τύπου ΗΠΑ. Δηλαδή η κάθε χώρα να έχει περίπου όση ελευθερία έχει η κάθε πολιτεία στις ΗΠΑ όμως οι σημαντικές αποφάσεις να λαμβάνονται κεντρικά,να υπάρχει κοινό ταμείο για πολλά πράγματα, κοινός στρατός, κοινή οικονομική πολιτική κλπ.
Διαφορετικά πρέπει να πάμε ένα βήμα πίσω και να πούμε δεν το θέλουμε αυτό, θέλουμε μια χαλαρή τελωνειακή κυρίως ένωση και ο καθένας να κάνει ότι θέλει.
Τώρα είμαστε στο ενδιάμεσο όπου έχουμε κοινό νόμισμα, έχουμε τελωνειακή ένωση αλλά από εκει και πέρα υπάρχει ένα χάος. Δεν υπάρχει κοινό ταμείο ούτε για τα βασικά, στην οικονομική πολιτική το κάθε κράτος κάνει ότι θέλει πέρα από κάποιους πολύ γενικούς κανόνες σχετικά με τα ελλείμματα και το χρέος, και υπάρχει ένα ευρωκοινοβούλιο με αποφάσεις που δεν είναι δεσμευτικές ή αν είναι τα κράτη έχουν χρόνια περιθώριο για να τις εντάξουν στην εθνική νομοθεσία και το κάθε κράτος τις ερμηνεύει με όποιο τρόπο θέλει(και μετά η ΕΕ το εξετάζει και αν δεν θεωρεί ότι είναι οκ ζητάει να το αλλάξει και έχει πάλι κάποια χρόνια περιθώριο κλπ κλπ).
Α) Ισχύει, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θεωρήσαμε ότι δεν υπάρχει απειλή. Βέβαια θα μπορούσε να μην υπάρχει αν τότε είχαν προσπαθήσει να εντάξουν την Ρωσία και τις φιλικές σε αυτήν χώρες στην ΕΕ αντι να βρουν ευκαιρία την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης για όσο περισσότερο πλιάτσικό μπορούσαν. Και δεν είναι ότι δεν το ήθελαν τότε, εδώ σύμφωνα με μαρτυρίες δυτικών ο Πούτιν το 2000 στις αρχές της θητείας του ήθελε να μπουν στο ΝΑΤΟ.
B και D) Το Β είναι η αιτία και το D το αποτέλεσμα αλλά δεν πιστεύω ότι ο λόγος είναι πως δεν το έχουμε καταλάβει, είναι πολύ πιο σύνθετο. Μια εταιρεία στις ΗΠΑ μπορεί πολύ πιο εύκολα να βρει κεφάλαια από την Ευρώπη(πολύ μεγαλύτερη οικονομία) και στην Κίνα έχουν κεφάλαια γιατί όλοι έχουν εκεί την παραγωγή λόγω μικρότερου κόστους. Το μικρότερο κόστος παραγωγής, η εισροή ξένων κεφαλαίων και η ενίσχυση του Κινεζικού κράτους στις εταιρείες του για να φτάσουν τεχνολογικά την δύση δίνει την δυνατότητα τόσο μεγάλων επενδύσεων από τους Κινέζους. Και κατά τη γνώμη μου όλο αυτό ξεκινάει από τους Παγκόσμιους Πολέμους, ειδικά τον Β.
Ενώ η Ευρώπη από το 1939 ως το 1960-1970 πολέμαγε και μετά προσπαθούσε να φτιάξει ότι είχε καταστραφεί από τον πόλεμο, που σχεδόν όλες οι χώρες είχαν πρακτικά διαλυθεί, οι ΗΠΑ αναπτύσσονταν. Ναι συμμετείχαν και αυτές στον πόλεμο αλλά ο πόλεμος δεν ήταν στο έδαφος τους(εξαίρεση το Πέρλ Χάρμπορ).
F) Ισχύει αλλά δεν είναι μόνο πρόβλημα της Ευρώπης. Οι ΗΠΑ έχουν birth rate 1,66, η Ευρώπη 1,46 και η Κίνα 1,16. Για πολλούς λόγους όλες οι σύγχρονες ανεπτυγμένες κοινωνίες έχουν πρόβλημα υπογεννητικότητας, η Κίνα φαίνεται να έχει το μεγαλύτερο αυτή τη στιγμή.
C) Κάποτε ίσχυε πολύ τώρα δεν είναι τόσο απόλυτο, ανάλογα την πολιτεία και βέβαια με ποια χώρα το συγκρίνεις δεν ισχύει και καθόλου. Μέχρι 37% είναι το federal tax rate, δηλαδή οι φόροι που πάνε στην κεντρική κυβέρνηση. Όμως υπάρχει και το state tax rate, καθώς η κάθε πολιτεία βάζει επιπλέον τον δικό της φόρο οπότε και εκεί ανάλογα που είσαι μπορεί να πληρώνεις και περισσότερα από ότι στην Ευρώπη σε φόρους αφού ανάλογα την πολιτεία φτάνει μέχρ 13% επιπλέον, και αντίστοιχα ισχύουν για property taxes, corporate taxes κλπ.
Αλλά γενικά δεν είναι εύκολα άμεσα συγκρίσιμο. Στις ΗΠΑ πρέπει να πληρώνεις υποχρεωτικά(στην πράξη) ασφάλεια υγείας, ασφάλεια σπιτιού,ανάλογα το επάγγελμα ασφάλεια επαγγελματικής ευθύνης και κάποια από τα λεφτά που σου μένουν να τα επενδύεις για σύνταξη ενω στην Ευρώπη ένα μέρος τουλάχιστον από αυτά καλύπτεται μέσω των φόρων.
Η διαφορά στην αγοραστική δύναμη είναι κατά 90% λόγω των μεγαλύτερων μισθών. Που βέβαια δεν μετράνε τόσο τα απόλυτα νούμερα...Στην Ευρώπη στις περισσότερες χώρες για να πάρεις 100 χιλιάδες μισθό πρέπει να είσαι μεγαλοστέλεχος, στην Νέα Υόρκη μπορεί και junior να πάρει τέτοιο μισθό αλλά με αυτά τα λεφτά εκεί με το ζόρι ζεις χωρίς συγκατοίκους.
Φαίνεται και στα data αυτό που αν δεις κατά κεφαλή ΑΕΠ βασισμένο σε αγοραστική δύναμη υπάρχουν Ευρωπαικές χώρες πάνω από ΗΠΑ(Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, Νορβηγία, Ελβετία, Δανία) και άλλες(Ολλανδία,Αυστρία, Γερμανία, Βέλγιο, Σουηδία) μέχρι 15% παρακάτω
Ε) Συμφωνώ εν μέρει. Η μετάβαση προς carbon neutral και τα σχετικά κοστίζει σίγουρα πάρα πολύ και μάλλον έχουν γίνει και λάθος βήματα σχετικά αλλά δεν την θεωρώ λάθος.
Εξάλλου και οι ΗΠΑ έχουν ορίσει υπερφιλόδοξους στόχους όπως το να μειωθεί η εκπομπή διοξειδίου κατά 50% ως το 2030 σε σχέση με τα επίπεδα του 2005 και να είναι carbon neutral ως το 2050. Όμως είναι αναγκαίο οχι μόνο για το περιβάλλον, που έχουμε ηδη αργήσει, αλλά και για γεωπολιτικούς λόγους που πιστεύω είναι η κύρια αιτία που ΗΠΑ και ΕΕ σπρώχνουν προς τα εκεί, δεν τους έπιασε ξαφνικά ο πόνος για το περιβάλλον.
Όταν εξαρτάσαι από ορυκτά καύσιμα, εξαρτάσαι από το τι θα κάνει ο κάθε Ρώσος, Ιρανός, Σαουδάραβας, Καταριανός κλπ. Ακόμα και αν δεν εξαρτάσαι άμεσα γιατί έχεις το δικό σου αέριο/πετρέλαιο(πχ ΗΠΑ) σε επηρεάζουν έμμεσα γιατί αν λόγω αυτών ανέβει η τιμή αγοράζεις και εσυ πιο ακριβά και ας είναι από εγχώριο παραγωγό.
Όταν παράγεις την ενέργεια σου από αέρα, ήλιο και πυρηνικά(αλλά αυτό κάνει τζιζ, δεν το ακουμπάμε) δεν εξαρτάσαι από κανέναν όμως θέλει τεράστιες επενδύσεις που κάποιος(όλοι εμείς βασικά) θα τις πληρώσει.
Έχουμε φτάσει στην Ελλάδα να έχουμε πρόβλημα πρωτοφανές σε σχέση με πριν λίγα χρόνια. Έγιναν τεράστιες επενδύσεις σε φωτοβολταικά και αιολικά οπότε φτάνουμε κάποιες ώρες της ημέρας το κόστος ρεύματος να είναι μηδέν γιατί η παραγωγή είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που μπορούμε να καταναλώσουμε και να εξάγουμε. Αυτό όμως δημιουργεί πρόβλημα σε όσους επένδυσαν σε αυτά γιατί ο ΔΕΔΔΗΕ αναγκάζεται να τα αποσυνδέει κάποιες ώρες την μέρα από το δίκτυο αφού δεν έχει τι να κάνει το ρεύμα και έτσι έχουν πολύ λιγότερα έσοδα από ότι είχαν υπολογίσει στο business plan τους. Η λύση σε αυτό είναι από την μια έξυπνοι μετρητές με λάιβ χρέωση ανα ώρα ώστε να αυξηθεί η κατανάλωση ρεύματος τις ώρες που η τιμή χρέωσης είναι χαμηλή(τώρα βγαίνει ένας μέσος όρος τιμής και πληρώνεις το ίδιο όποτε και αν κάψεις το ρεύμα) και από την άλλη μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες ώστε το ρεύμα που περισσεύει από τα φωτοβολταικά το μεσημέρι να αποθηκεύεται και να χρησιμοποιείται από το δίκτυο το βράδυ. Όλο αυτό νομοτελειακά θα φέρει αυξημένες χρεώσεις για κάποια χρόνια.
