Νομίζω ότι το έχουμε ξαναπεί αλλά το θέμα με τις γυναικοκτονίες δεν είναι η έννοια της ιδιοκτησίας αλλά η έννοια της εξουσίας. Είναι η ίδια νοοτροπία με τον βιασμό. Βιάζω - σκοτώνω κάποιον πάνω στον οποίο έχω εξουσία, είτε είναι η γυναίκα μου, η υπάλληλος μου, η υπηρέτρια, η κόρη μου.
Αυτές οι ανθρωποκτονίες λοιπόν έχουν κατα ισχυρή πλειοψηφία θύματα γυναίκες, εξ' ού και η ανάγκη της έννοιας της γυναικοκτονίας.
Ουσιαστικά η έννοια της γυναικοκτονίας κάνει πιο συγκεκριμένο ένα φόνο: τη σκότωσε αφού είχε εξουσία πάνω της, με όσα συνεπάγεται αυτό. Πίστευε ότι του ανήκει, πίστευε ότι είναι κατώτερη, ότι δεν της αξίζει να ζει, ότι δεν θα την έχει άλλος, ότι τη μισούσε κλπ.
Έτσι το αντιλαμβάνομαι.