Μπράβο ρε Λουκ, επιτέλους ένας άνθρωπος που μιλάει λογικά και δεν αρχίζει την καραμέλα «η επιτυχία είναι υποκειμενική» κοκ. Ο άνθρωπος, πέρα από το σαρκίο του, διαθέτει ψυχή, η οποία ψυχή, όσο μηδενιστής κι αν γίνει κάποιος, πάντα θα στρέφεται προς το αληθινό, το μη φαινομενικό, τον κόσμο των ιδεών, προς την Αλήθεια. Και το σημαντικότερο επίτευγμα που μπορεί να επιτύχει κάποιος στη ζωή του είναι να αισθανθεί, έστω, αυτή την Αλήθεια. Αν είναι άξιος (όχι τυχερός, δεν υπάρχει τύχη) να το καταφέρει, τότε θα καταλάβει πόσο πραγματικά μάταια είναι όλα τα φιλόδοξα σχέδια, οι επιθυμίες, οι χαρές και οι λύπες που είχε μέχρι τότε.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 10 Αυγούστου 2024
Ναι, και; Αν υπάρχει μία Αλήθεια (που υπάρχει) τότε αναιρείται το παραμύθι του σχετικισμού. Ποιο το νόημα να αισθανθείς επιτυχημένος (γιατί ευτυχισμένος ένας άθεος δεν νομίζω να είναι, δεν έχω γνωρίσει κανέναν) και να χάσεις την ψυχή σου μετά, στο επέκεινα;