Σήμερα ξύπνησα 6.30 (κλασσικά) και κατά τις 4 πήγα στο γιατρό να μου γράψει εξετάσεις. Με δέχτηκε στις 6.30 και έφυγα κουρασμένη να γυρίσω στο χωρίο που μένω. Στο δρόμο πάω να πάρω ένα νερό και η πωλήτρια ήταν μια συμμαθήτριά μου από το δημοτικό, η οποία με αναγνώρισε. Λέω, εντάξει, ταλαιπωρήθηκα, αλλά συνέβη κάτι αναπάντεχο και συνέχισα χαρούμενη το δρόμο. 'Έφτασα σπίτι στις 9 και συνειδητοποίησα ότι οι εξετάσεις δεν ήταν μέσα στο βιβλιάριο που νόμιζα, αλλά προφανώς στο γραφείο του γιατρού, ο οποίος δεν σκέφτηκε να μου τις δώσει στο δίλεπτο που χαιρετούσα τους υπόλοιπους της αναμονής φεύγοντας, αλλά ούτε και η βυζαρού γραμματέας του που καθόταν ακριβώς δίπλα είπε τίποτα. Από τα νεύρα μου, χτύπησα το χέρι μου στον τοίχο και τώρα σακατεύτηκα κιόλας. Ασε που βιάζομαι γιατί θα μου λήξει η ασφάλεια και μετά αντίο εξετάσεις. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.