α)Τίποτε απ' όσα προανέφερα δεν είναι «υποθετικό», ούτε το γενικότερο (και πολλαπλάσιο σε σχέση με το γυναικείο) effort που πρέπει να καταβάλλει ένας άντρας ούτε οι επιλογές της γυναίκας ούτε τίποτε άλλο, μιλάμε ρεαλιστικά και σ' αυτή τη βάση το να είχαν και οι άντρες κάποιες επιλογές για τις οποίες δε θα χρειαζόταν να μοχθήσουν μόνο θετικά θα λειτουργούσε για τις πιθανότητές τους και το «β)» δεν καταλαβαίνω που κολλάει, προφανώς κι οι γυναίκες κοιτάνε τους λίγους στην κορυφή (το κατά πόσο μπορούν να τους έχουν είναι άλλο θέμα) κι αν εσύ είσαι μέσα σ' αυτό το 5%-10% των ανδρών μια χαρά θα σου καθόταν η φάση (σ' αντίθεση με την ισχύουσα πραγματικότητα που κι ο τέλειος άντρας να 'σαι δε θα έρθει να σου μιλήσει ούτε θηλυκιά γάτα)...
Θεωρητικά ναι, στην πράξη όμως κι εσύ είσαι στο «ό,τι έχει στο τσουκάλι» γιατί ούτε απεριόριστο χρόνο έχεις ούτε απεριόριστα resources ευκαιρίες κ.λπ. για προσεγγίσεις και γνωριμίες...η μεν γυναίκα θα «επιλέξει» ανάμεσα σε όσους έτυχε να την προσεγγίσουν, ο δε άντρας θα «επιλέξει» ανάμεσα σε όσες έτυχε να προσεγγίσει και να ήταν διαθέσιμες όταν τις προσέγγισε και θετικές στον τρόπο προσέγγισης κ.λπ. κ.λπ.!
Η γυναίκα όμως θα κάνει την «επιλογή» αυτή άκοπα, ενώ ο άντρας θα «ματώσει»!
Και να τονίσω επίσης πως, σ' αντίθεση με τη γυναίκα, όσο πιο κοντά στο «10» είναι ένας άντρας τόσο περισσότερο περιορίζονται οι επιλογές του κι οι γυναίκες με τις οποίες είναι εν τέλει συμβατός!
Πως το εννοείς αυτό;
Ότι π.χ. θα προσεγγίσεις 100 γυναίκες που θα σ' αρέσουν εμφανισιακά κι απ' τις έστω 50 που θα είναι θετικές θα «σου κάνουν» και οι 50;
