Δε διαφωνώ μ' όλα αυτά, αλλά (πρακτικά να το δεις) από τη στιγμή που επρόκειτο να σπάσει το μονοπώλιο κι ήταν θέμα χρόνου να μπουν ανταγωνιστές στην αγορά, δεν υπήρχε περίπτωση ούτε 1 στο 1.000.000 να καταφέρει εκείνος ο Ο.Τ.Ε. να τους ανταγωνιστεί, οπότε ορθώς πουλήθηκε (γιατί αλλιώς θα μας έμενε «αμανάτι»)...
Επειδή έχω γράψει μέχρι και διατριβή στα περι telecom business*, να πω οτι αυτό είναι το ένα σενάριο που προωθούν οι νεοφιλελεύθεροι οπαδοί.
Υπήρχαν κι άλλα σενάρια, σπάσιμο σε εταιρεια διαχειρισεως δικτυου και εταιρια εμπορικών υπηρεσιων ή ότι, εξαγορά της τότε intraconnect (2002) αν ήθελες ντε και καλά ADSL δικτυο, αναπτυξη δακτυλίων οπτικων ινων, DSLAMS, ευθείες, οπως και εξαναγκαστηκαν να κάνουν κλπ κλπ κλπ.
Το κακό του ΟΤΕ ήταν οτι ήταν μεγαλος και δυσκινητος, ενα άσυλο δημοσιων υπαλλήλων και μιας νοοτροπίας οτι θες δε θες ειμαι ο νταβας του δικτυου, ακόμα και για τους ιδιωτες που έδιναν βλάβη στην ευθεία και το σφαλμα ηταν στην πλευρά του ΟΤΕ πχ.
Μπορούσε το κράτος να τον λοβοτομήσει, να τον μικρύνει, να τον εξυγιάνει και να τον κρατησει ως μικρή niche telecom επιχείρηση.
Θες να ιδιωτικοποιήσεις; Οκ, δεν εχω κατι με την ιδιωτική πρωτοβουλία. Αλλά όχι σε εχθρους του Έθνους (Ιταλία σιδηρόδρομοι) ή έθνη που συνεργάζονται με εχθρούς του Έθνους (πχ Τουρκους)
Ο ΟΤΕ στηθηκε απο την μετα-ναζιστική γερμανία ως αποζημίωση. Το ίδιο και η ΔΕΗ απο τους Ιταλούς, δικός μου άνθρωπος θυμαται συνεργεία Ιταλών να στηνουν κολώνες.
Υπάρχει δηλαδή μια πρότερη σχέση Γερμανίας και ΟΤΕ από τη δημιουργία του και μετά, αυτό δε σημαινει ομως οτι έπρεπε να καταλήξει όλος εκει, και δη το δίκτυο, η κρατική υποδομή, που όχι μόνο ειναι ιδιοκτησία του Ελληνικού Κράτους αλλά σε περιπτωση εκτακτης αναγκης ειναι και κρίσιμη για λόγους ασφαλείας (και γενικά).
Δεν είναι οτι έχεις δυο κρατικες εταιριες τηλεπικοινωνιων με παραλληλο χαλκό κατω απο το δρόμο και οκ πουλας τη μια αλλά το άλλο μένει σε εθνικά χέρια. Πουλάς κρισιμη υποδομή επειδή είσαι άσχετος, ανίκανος ή απρόθυμος να την εξυγιάνεις.
Κι αυτο είναι έγκλημα.
*Οντως αποσπάσματα εργασιών μου (ίσως και της διατριβής μου) μπορεις να βρεις σε βιβλία καθηγητών στο εμπόριο. Δεν το λεω σχηματικά. Business-wise υπήρχαν κι άλλοι τρόποι.
