Το archinstall είναι γεμάτο bugs και προβλήματα. Είναι πολύ σύνηθες να αποτυγχάνει η εγκατάσταση με αυτό. Επιπλέον, ακόμα και με επιτυχή εγκατάσταση το σύστημα υπολείπεται σημαντικά πακέτα και ρυθμίσεις, όπως firewall. Επομένως για να έχεις πλήρως λειτουργικό υπολογιστή πρέπει να ξέρεις ακριβώς τι κάνεις. Εξάλλου κατά την εγκατάσταση με χρήση του archinstall καλείσαι να επιλέξεις μεταξύ πολλών τεχνολογιών. Δεν έχει νόημα να επιλέξεις τυχαία μη γνωρίζοντας τις διαφορές μεταξυ ext4 και btrfs, μεταξύ desktop environment και window manager, μεταξυ networkmanager και wpa_supplicant, μη γνωρίζοντας τι είναι το LVM κτλ. Επιπλέον, ακόμα και να γίνει μια άριστη πλήρως εγκατάσταση, πάλι θα χρειαστούν πολλές γνώσεις για απλές λειτουργίες. Για παράδειγμα, θες να εγκαταστήσεις το Steam; Πρέπει να ξέρεις πως να ενεργοποιήσεις την υποστήριξη 32 bit. Θες να ενεργοποιήσεις το βασικότατο secure boot; Πρέπει να ακολουθήσεις μια επίπονη διαδικασία, όπως αναγράφεται στο Arch Wiki, με κίνδυνο να σκοτώσεις την μητρική σου αν κατά λάθος διαγράψεις κλειδιά της Microsoft. Έχεις θέμα με τους drivers; Πρέπει να ξέρεις ακριβώς ποια έκδοση να κατεβάσεις από το aur με πιθανότερο αποτέλεσμα με το παραμικρό λάθος να έχεις μαύρη οθόνη. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός πως τα Arch Linux είναι rolling release και υπάρχει πρακτικά μηδενικός έλεγχος στα πακέτα πριν περάσουν στα repositories (σε αντίθεση με το openSUSE Tumbleweed), είναι αναπόφευκτο πως κάποια στιγμή το σύστημα σου θα χρειαστεί χειροκίνητη επαναφορά από κάποιο snapshot, κάτι που πρέπει να ξέρεις να κάνεις.