Παιδιά, καλησπέρα. Ειμαι 26 ετων. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα γεγονός που με έχει επηρεάσει αρκετά και ζω με ένα μεγάλο "βάρος" στην συνείδηση. Πριν 2 χρόνια έψαχνα σαν τρελή για μια καλή δουλειά και δεν έβρισκα τίποτα. Ήμουν πολύ καιρό άνεργη. Κάποια στιγμή ένας ξάδερφος μου, πρότεινε να με βάλει στο ξενοδοχείο που εργάζεται και εκείνος. Το πόστο ήταν πολύ καλό. Στο μπαρ. Και πολύ καλά τα χρήματα. Ήμουν πολύ χαρούμενη και πίστευα ότι επιτέλους θα αλλάξει η ζωη μου. Θα έχω τα δικά μου λεφτά, θα είμαι ανεξάρτητη και ίσως έβρισκα και δικό μου σπίτι. Όλα όμως άλλαξαν όταν άρχισα να έχω αισθήματα για το αφεντικό μου. Παντρεμένος, γύρω στα 40 με δυο μικρά παιδιά. Η γυναίκα του ήταν πολύ καλή μαζί μου. Εκτιμούσε την δουλειά και με βοηθούσε σε ότι χρειαζόμουν εκεί. Προσπάθησα πολύ να μην εκδηλώσω αυτό που νιώθω για εκείνον. Αλλά όπως λένε, ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται. Άρχισε να καταλαβαίνει ότι τον βλέπω αλλιώς. Κάποια στιγμή έδειξε και εκείνος σημάδια ότι του αρέσω. Αλλά είναι σοβαρός κύριος και σίγουρα πάνω απ όλα βάζει την οικογένειά του. Ήταν πολύ αμηχανη η όλη ατμόσφαιρα και η σύζυγος άρχισε να ψιλλιαζεται το τι τρέχει και μια μέρα με έδιωξε έτσι απλά χωρίς δεύτερη σκέψη. Εκείνος στεναχώρηθηκε που έφυγα. Με συμπαθούσε αλλά δεν είχε άλλη επιλογή. Και μένω ξαφνικά, χωρίς δουλειά. Και τρέλα ερωτευμένη με έναν ακατάλληλο άνθρωπο εδώ και δύο χρόνια. Νιώθω σαν να σταμάτησε ο χρόνος για μένα και η ζωη γενικά. Δεν μπορώ να προχωρήσω. Γύρισα πάλι στο μηδέν. Χωρίς δουλειά, χρήματα, διάθεση. Δεν ξέρω τι να κάνω....