Γυρίζουμε στο θέμα του bystander effect.
Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Η ουκρανέζα γιομάτη στα αίματα προσπαθεί να κρατήσει το ουρλιαχτό της, σοκαρισμένη, προφανώς έχει καταλάβει πως σύντομα θα πεθάνει. Η πλησιέστερη σε αυτή γυναίκα στο κινητό της (απ' ό,τι φαίνεται).
Πόσο ειλικρινά μας έχει διαβρώσει και έχει χαθεί πάσα ανθρωπιά απο επάνω μας με αυτές τις γαμωσυσκευές. Πραγματικά μακάρι να μπορούσα να μην ξαναανοίξω ηλεκτρονική συσκευή στη ζωή μου...
Χασαμε την ανθρωπιά μας
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 11 Σεπτεμβρίου 2025
Λέει ταχα «Τραυμάτισα το χέρι μου, μαχαιρώνοντάς την. Δεν την ξέρω καν την κυρία. Δεν της είπα ούτε μια λέξη. Είναι τρομακτικό, έτσι δεν είναι; Γιατί κάποιος να μαχαιρώσει κάποιον χωρίς λόγο;»
ο Μπράουν λέει στην αδελφή του ότι «το υλικό στο σώμα του» και όχι ο ίδιος, σκότωσε την Ιρίνα.
Όμως απόλυτα συνειδητά, σε εντελώς ήρεμη ψυχική κατάσταση χαμογελούσε, έβγαλε το πτυσσόμενο μαχαίρι απο το φούτερ του και τη μαχαίρωσε 3 φορές, 2 στον λαιμό, μια στο κεφάλι απο την άλλη πλευρά, φωνάζοντας "Τη σκότωσα τη λευκή γυναίκα".
Τα αίτια αυτού του εγκλήματος ήτανε ξεκάθαρα φυλετικά, ήτανε ενα hatecrime, ήτανε ένα αποτροπιαστικό έγκλημα κινούμενο απο ρατσισμό και τίποτα άλλο. Όσο παρανοϊκός σχιζοφρενής και να είσαι.
Το οποίο σηκώνει άλλο ένα ερώτημα. Αφού ήτανε γνωστό πως ήτανε παρανοϊκός σχιζοφρενής, γιατί δεν έπαιρνε ψυχοφαρμακα; γιατί δεν τον επέβλεπε καμία ψυχιατρική κλινική;
Ζέχνει απο ερωτήματα αυτή η υπόθεση.