Γιατί προφανώς τους θεωρούν ανεπαρκείς, υποκινούμενους και ελεγχόμενους/μαριονέτες, που δε μπορούν να εμπνεύσουν πατριωτισμό και όραμα, αλλά απλούς αποστειρωμένους διαχειριστές, κοστουμαρισμένους, που εκλέγονται για εξυπηρέτηση της ελίτ και διακρίνονται από έντονη αλαζονεία. Αυτό ξενίζει μάλλον.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 31 Δεκεμβρίου 2025
Ναι γιατί μάλλον αυτά θεωρούνται βαθιά εγκατεστημένη κουλτούρα. Το ανάθεμα πάει σε αυτόν που κυβερνά.
Όμως αυτό δεν είναι κάπως αντιφατικό; Δηλαδή, ψάχνουμε έναν "Καποδίστρια" ενώ ο καθένας από τη βόλεψή του δεν θέλει να αλλάξει κάτι;
Προσωπικά δεν θα πάω να δω την ταινία. Δεν πληρώνω για τέτοια θεάματα.
Λεφτά από την τσέπη μου δίνω μόνο σε εναλλακτικούς καλλιτέχνες, αυτοδιαχειριζόμενα σχήματα, σε νέα παιδιά, σε θέατρα με χαμηλό μπάτζετ και καλές ερμηνείες και μερικές φορές για κλασικά έργα, μουσική, όπερα, θέατρο που ξέρεις τι να περιμένεις και το εισιτήριο χρηματοδοτεί την προσπάθεια πολλών ανθρώπων. Να δω μια αμφιλεγόμενη ταινία με κάκιστες κριτικές απλά για να ικανοποιήσω την περιέργειά μου ή να έχω άποψη, μου πέφτει πολύ.
Τώρα το τι ήταν ο Καποδίστριας, καλός ή κακός, δεν λέει κάτι. Και κακός δικτάτορας να ήταν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί "έτσι έπρεπε να είναι δεδομένων των συνθηκών". Ή αντίθετα αν ήταν καλός να πει: "ναι μεν καλός αλλά δεν είχε την εξυπνάδα να ελιχθεί". Η ιστορία δεν γράφεται με "αν", τι θα γινόταν αν ζούσε και δεν τον σκοτώνανε. Όλα τα ενδεχόμενα ήταν ανοιχτά, σίγουρα όχι ευχάριστα. Αυτό που μένει απ' την ιστορία του Καποδίστρια είναι πως δεν απελευθερωθήκαμε ουσιαστικά ποτέ. Μια ζωή με κοτσαμπάση και προτέκτορες στο κεφάλι. Αν ζούσε δηλαδή θα απελευθερωνόμασταν;
Δεν θα είμασταν το χάλι που είμαστε τώρα θα πει κάποιος. Μα εντελώς χάλι έγινε η Ελλάδα με το που μπήκε στην ζώνη του ευρώ με τον Σημίτη. Όχι γιατί έφταιγε αυτή η πολιτική επιλογή, αλλά γιατί έγινε χάλι η ίδια η ΕΕ.
Μέσα στο βούρκο της παρακμής είμαστε όλοι και βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Στον αφρό μένουν οι έχοντες και κατέχοντες, αλλά κι αυτοί όχι για πολύ ακόμα. Θα τους φάει το μεγαλύτερο ψάρι.
Nα συμπληρώσω ότι οι περισσότεροι μένουν σε μια "αποτίμηση" της περιόδου Καποδίστριας χωρίς να έχουν σαφή εικόνα της απλής καθημερινότητας και πόσο δύσκολη ήταν η ζωή για τον απλό κόσμο που δεν άλλαξε κάτι. Απλά άλλαξαν τα πρόσωπα στις κεντρικές καρέκλες. Να μην σκεφτόμαστε με τις ταχύτητες τις σημερινές. Τότε ένα μήνυμα έκανε να φτάσει κάτι μήνες στο τελευταίο κωλοχώρι της επικράτειας και δεδομένου του αναλφαβητισμού, ο κόσμος δεν καταλάβαιναν το ίδιο την πολιτική. Πολιτική έκαναν όσοι εμπλέκονταν σε αυτή, τα μεγάλα ψάρια σε ένα παιχνίδι εξουσίας με τους κοτζαμπάσηδες, τους πρώην αρματωλούς και τους διαφόρους "γόνους" μεγάλων φαναριώτικων οικογενειών που ήθελαν κάποια καρέκλα στο μικρό νεοσύστατο κράτος. Σίγουρα κυβέρνησε με διάφορα προβλήματα, λάθος μεθόδους ενδεχόμενα να μην είχε σαφή εικόνα της κατάστασης. Όσο και αγνά αισθήματα να είχε, ο Καποδίστριας είχε βιώματα από ακριβά σαλόνια της Κέρκυρας και της Δ.Ευρώπης και Ρωσίας. Ζούσε στην άνεση από μικρό παιδάκι. Υπήρχαν οι βάσεις για να κάνει πράγματα (π.χ. σπουδές) όταν άλλοι Έλληνες δεν είχαν βγει παράεξω από το χωριό τους και δεν ήξεραν τίποτα για επιστήμες ή ευρωπαϊκό διαφωτισμό.
Εμείς οι απόγονοι, κάπου 200 χρόνια μετά με την τόση τεχνολογία και τα ψηφιακά εφέ, προσπαθούμε μέσα από μια ταινία μυθοπλασίας να καταλάβουμε την προσωπικότητα του Καποδίστρια με μπερδεμένες πληροφορίες και χωρίς κανένα βίωμα από την ελληνική ύπαιθρο του 1828. Μιλάμε για ανθρώπους που ζούσαν χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς θέρμανση, χωρίς τίποτα και εμείς από τη ζέστη του δωματίου, θέλουμε να "ονειρευτούμε" την καλύτερη Ελλάδα που προσπάθησε να φτιάξει ο Καποδίστριας μέσα σε σπίτια κρύα, με φτωχούς και ρακένδυτους Έλληνες, με πολλούς νεκρούς από τον εμφύλιο, ή τις σφαγές του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Τι πραγματικές εικόνες έχουμε από αυτά;
Ο Σμαραγδής πέτυχε το παιχνίδι του. Έφτιαξε μια ταινία για να πουλήσει το προϊόν-θέαμα "ο Καποδίστριας και οι ωραίες φορεσιές του". Το κοινό προσπαθεί με υποκριτική διάθεση να νοσταλγήσει μια φυσιογνωμία που ποτέ δεν έζησε. Αν οι Έλληνες ήθελαν μια καλύτερη χώρα, θα την είχαν. Δεν είναι θέμα ενός ανθρώπου αλλά ότι ο ατομικισμός και το συμφέρον δεν αφήνουν κανέναν Καποδίστρια να κυβερνήσει.
Μέχρι τότε οι Έλληνες απλά θα "ψάχνουν" ρομαντικά κάποιον από το παρελθόν να τους φτιάξει το μέλλον. Μέχρι να ξεχαστεί η ταινία, το βύσμα θα συνεχίζει να είναι διορισμένο στο ελληνικό δημόσιο, να έχει πλαστά 2 μεταπτυχιακά, πιστοποιητικά ξένων γλωσσών, να μην ξέρει να πατήσει ένα κουμπί στο κομπιούτερ αλλά να έχει άποψη ότι ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε από τα συμφέροντα και τους ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ τις εποχής, ότι "κακώς τα νέα μυαλά πήγαν στο εξωτερικό" και ότι ο Μητσοτάκης ή ο Ανδρουλάκης δεν κάνει τίποτα.
Θα γινω λιγο κακος, αλλα νομιζω οτι αυτο ειναι μια ψευδαισθηση που εχει δημιουργησει ο κοσμος για τον εαυτο του, δηλαδη οτι επειδη ειδε την ταινια και ειναι υπερ του Καποδιστρια, ειναι καποιο ειδους κωλοδαχτυλο-αντιδραση στον Κουλη, που μισει την ταινια.
Γι' αυτό και έχει αρχίσει να κουράζει το θέμα "καποδίστριας". Όλοι, μεγάλοι, μικροί, άσχετοι, ... έχουν γεμίσει το facebook με κριτική και ιστορικές βαθυστόχαστες απόψεις. Αν τους ρωτήσεις ο Μιαούλης ποιος ήταν, μπορεί να σου πουν κανένας ιερέας από την Καλαμάτα. Φυσικά το θέμα ως γνωστόν πάει στο άλλο άκρο της υπερβολής, ότι "χρησιμοποιούν" την ταινία ως αντίδραση στον Κούλη και δεδομένης της κατάστασης με τα σκάνδαλα, τους αγρότες και την Καρυστριανού. Μπορεί να βάλουν και λίγο Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η κατάσταση είναι για γέλια. Από έναν μη σοβαρό λαό, είναι αναμενόμενη η αντίδραση αυτή γιατί δεν θα έκανε εντύπωση η ταινία Καποδίστριας αν η ελληνική κοινωνία ήταν σωστά οργανωμένη σε σοβαρό κράτος, οπότε και η ταινία θα ήταν άκαιρη. Όμως αυτό δεν έγινε και η κύρια ευθύνη είναι η διπρόσωπη μεγαλοϊδέα του μέσου πολίτη της Ελλάδας για τον εαυτό του. Ποτέ δεν φταίει ο κοσμάκης που "βασανίζεται" στην Ελλάδα. Φταίει προσωπικά ο Μητσοτάκης, η Αγγλία, η Αμερική, ο Τραμπ, η θεία του Τραμπ, οι ρωσόδουλοι, κτλ και ποτέ ο κακός εαυτός του κάθε πολίτη και δεν φεύγουμε από αυτό, ώστε να δούμε χθες, πως αυτό αλλάζει και πάμε μπροστά με έργα (δουλειά από όλους). Το βόλεμα και η μιζεροκρατία που προκαλείται από τους "αδικημένους" βολεμένους είναι οι κύριες αιτίες που η χώρα μας είναι έτσι: μια κοινωνία των άκρων, μια κοινωνία σε μόνιμη ασάφεια και ψέμα από όλες τις πλευρές. Ο Καποδίστριας έρχεται απλά ξεκάρφωμα.