«Η κατάχρηση του Ιντερνετ φέρνει εθισμό»
Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Είπε ότι πάει στο δωμάτιό του να κοιμηθεί. Δεν το έκανε. Για αρκετά εικοσιτετράωρα. Ντύθηκε για να πάει στο σχολείο. Πήγε σε Ιντερνετ καφέ. Την Κυριακή φορούσε τα ίδια ρούχα με αυτά της περασμένης Παρασκευής. Μύριζαν έντονα. Δεν τα 'χε βγάλει από πάνω του και δεν είχε κάνει μπάνιο. Ενα ακόμη ναρκωτικό έχει παρεισφρήσει στους νέους. Σύμφωνα με τους γιατρούς, το ίδιο επικίνδυνο όπως και οι ουσίες.
Πάνω από το 18% των Ελληνόπουλων παρουσιάζουν περιοδικά ή συχνά προβλήματα σχετικά με την κατάχρηση του Διαδικτύου (κατάσταση πριν από τον εθισμό), ενώ διαπιστώθηκε ότι 1% έχει ήδη εθιστεί στη χρήση του. Οι επιστήμονες της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής του Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» -που διεξήγαγαν και την έρευνα- παρακολουθούν ήδη 18 εφήβους με εθισμό.
Τι φταίει
Σύμφωνα με την έρευνα, το 8% χρησιμοποιούν το Ιντερνετ περισσότερες από 20 ώρες την εβδομάδα, τη στιγμή που το όριο ανέρχεται το πολύ σε 10 ώρες. Οπως τόνισε χαρακτηριστικά η επιστημονική υπεύθυνος, παιδίατρος Αρτεμις Κ. Τσίτσικα, το φαινόμενο είναι συχνότερο στα αγόρια, σε μονογονεϊκές ή δυσλειτουργικές οικογένειες, σε παιδιά με καταθλιπτικό συναίσθημα ή υπερκινητικότητα. «Οι νέες κοινωνικές δομές (αύξηση της επίπτωσης του διαζυγίου, μικρές οικογένειες σε μεγάλες κοινωνίες, μοναξιά, απουσία επίβλεψης από τους γονείς λόγω εργασίας έξω από το σπίτι), φαίνεται να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του φαινομένου».
Η πρώτη περίπτωση είδε το φως της δημοσιότητας το 1997, στις ΗΠΑ. Το πρώτο Κέντρο Απεξάρτησης λειτούργησε το 1995, στην Πενσιλβάνια, ενώ την ίδια χρονιά ο Νεοϋορκέζος ψυχίατρος Ιβαν Γκόλντμπεργκ, υιοθέτησε πρώτος τον όρο Internet addiction (εθισμός στο ίντερνετ). Οι πρώτες περιπτώσεις αφορούσαν ενήλικες, ωστόσο τα επόμενα χρόνια το φαινόμενο επεκτάθηκε ραγδαία σε εφήβους και νέους.
Το φαινόμενο μπορεί να εμφανιστεί σε εφήβους κατά την πρώιμη εφηβεία (10-14 ετών) ή και σε μικρότερη ακόμη ηλικία. Είναι πιο συχνό κατά τη μέση εφηβεία (15-17 ετών), κατά την οποία οι έφηβοι πειραματίζονται και σταδιακά αυτονομούνται, καθώς και κατά την όψιμη εφηβεία (> 17 ετών). Οι περισσότεροι εξαρτημένοι έφηβοι ασχολούνται με «παιχνίδια», στο σπίτι ή τα internet cafe.
Τα όσα αντιμετωπίζει καθημερινά η παιδίατρος της ΜΕΥ σοκάρουν... «Μπορεί να σταματήσουν το σχολείο, να απομονωθούν από την οικογένεια και τους φίλους, να είναι επιθετικοί με τους γονείς, να κλέβουν χρήματα από την οικογένεια για να "παίζουν", να ζουν σε ένα δωμάτιο, να μην τρώνε ή το αντίθετο (να παχύνουν πολύ), να μη γυμνάζονται και να μην κοιμούνται για 24ωρα. Μπορεί ακόμη να μην αλλάζουν ρούχα, να παραμελούν την υγιεινή τους και την καθαριότητα».
Οπως επισημαίνει η κ. Τσίτσικα, ενώ σε πρώιμα στάδια το φαινόμενο αντιμετωπίζεται σχετικά εύκολα με γνωσιακή εκπαίδευση, μετά την πλήρη εγκατάστασή του και οργάνωσή του με τα περισσότερα κριτήρια, ο έφηβος δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα, δεν συνεργάζεται, δεν θέλει καν να επισκεφθεί τη ΜΕΥ, μπορεί να λέει ψέματα, να χειρίζεται και να εξαπατά γονείς και θεραπευτές και γενικά έχει συμπεριφορά ατόμου εξαρτημένου από ουσίες (ναρκωτικά). «Το καλύτερο μέτρο αντιμετώπισης του φαινομένου είναι η πρόληψη».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 18/01/2008
