Εγώ, αν και αντικαπνίστρια, έχω δοκιμάσει κι έχω καπνίσει και πιο συστηματικά. Δοκίμασα στα 14, μέσω φίλων που το είχαν σύστημα, για λόγους περιέργειας. Σε όλη την εφηβεία έκανα κάμποσες φορές, μέσω φίλων. Όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο έκανα συχνά τσιγάρα για λόγους που δεν έχω καταλάβει. Τώρα που το βλέπω από πιο μακριά νομίζω πως ήταν λόγοι ένταξης. Για να μην πω πως οι επιτυχίες μου στα φρικιά που μου άρεσαν τότε γινόντουσαν περισσότερες όταν κρατούσα τσιγάρο (κάτι που δείχνει πόσο επιφανειακά ήταν τα άτομα που λέω, αλλά κι εγώ). Καθώς το σκέφτομαι νομίζω πως το τσιγάρο με ανέβαζε, καθώς, ως κλασσικό αμήχανο κοριτσάκι, δεν ήξερα τι να κάνω με τα χέρια μου και το τσιγάρο ήταν λύση.
Η γεύση ποτέ δεν μου άρεσε και μετά τα 22 κατάλαβα πως δεν χρειάζομαι κάτι φτιαχτό για να αισθανθώ καλά, άρχισε να με ενδιαφέρει και περισσότερο η υγιεινή ζωή και πια όχι μόνο δεν καπνίζω, αλλά με ενοχλεί πολύ (αν κι έχω ανοχή).
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.