1.Αυτό το λες επιχείρημα? Χαίρω πολύ ρε συ, εννοείται ότι δε γίνεται τίποτα αν δε θέλει η γυναικα, αλλα και στην αντίστοιχη περίπτωση όπου θέλει η γυναικα αλλα δε θέλει ο άντρας πάλι τίποτα δε θα γίνει! Κοινή λογική!
2. Ηττοπάθεια και πάλι ηττοπάθεια. Αλλα όπως λέει το τραγούδι "οποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει"...
3.Θέλεις να μιλήσουμε για δεδομένα? Τότε σε πληροφορώ ότι αντικειμενικά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τις γυναίκες γιατί τα χρονικά περιθώρια όπου κάποια μπορεί να παντρευτεί και να κάνει παιδιά είναι σχετικά πιο στενά, και κατά συνέπεια έχουν αναλογικά λιγότερες ευκαιρίες να κάνουν λάθος και να ξαναπροσπαθήσουν από την αρχή. Μη βιάζεσαι λοιπόν να λες ότι οι γυναίκες είναι πιο τυχερές, τα πράγματα είναι υπερβολικά πολύπλοκα για να έχουν οποιοδήποτε νόημα τέτοιου είδους γενικεύσεις!
χμμμ... θα προσπαθήσω να απαντήσω κάνοντας μερικές σκέψεις/ερωτήματα/τοποθετήσεις...
1.Πόσοι άραγε άντρες λένε ΟΧΙ όταν τους πλησιάσει μία γυναίκα;
Φθάσαμε δηλ. σε μία εποχή στην οποία οι γυναίκες πλησιάζουν τους άντρες;
Αν ΝΑΙ, πείτε μου σας παρακαλώ, που γίνεται αυτό να πάω αύριο κιόλας.
2. Εννοείται ηττοπάθεια. Ακόμα και στις πραγματικές μάχες, μετά από διαδοχικές ήττες ο ηττημένος παραδίδει τα όπλα.... και κυρίως παίρνει χαμπάρι ότι όσο και να πολεμά νικητής δεν βγαίνει. Εκτός αν καταφύγει σε άλλα μέσα...πονηρά...για να "κοροϊδέψει" τον εχθρό. Δηλ. με ψέματα και υποκριτική συμπεριφορά ή ακόμα-ακόμα και με παγίδες. Από ότι φαίνεται η εποχή του "Δούρειου Ίππου" ξαναπαίρνει σάρκα και οστά για να εισχωρήσει κανείς σε κάποιο οχυρό...
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτά προβάλει η εποχή, οπότε έτσι είναι και το παιχνίδι. Μάγκες μάλλον αυτοί που μπορούν και έχουν την ευχέρεια και την τσίπα να "παραμυθιάζουν" κορασίδες...
3. Το να κάνει μία γυναίκα παιδιά ακόμη και μόνη... προσωπικά δεν το θεωρώ δύσκολο. Δύσκολη θεωρώ τη ζωή, εφόσον κάποια γυναίκα προβεί σε εγκυμοσύνη, αν πρώτα δεν έχει εξασφαλίσει μία στοιχειώδη και ποιοτική επιβίωση για το παιδί της.
Το οποίο φυσικά παιδί δεν φταίει σε τίποτα για ανωριμότητες ή για βεβιασμένες και λανθασμένες πράξεις της μάνας. Εδώ όμως παίζει ρόλο και η επιλογή του συζύγου...αν υπάρχει!
Οπότε πάλι καταλήγουμε στις επιλογές που κάνουν τις περισσότερες φορές οι γυναίκες και μάλλον αυτές αποφασίζουν με ποιους θα είναι.
Που σημαίνει ότι όταν κάποια κάνει λάθος επιλογές, που τελικά την ταράζουν, υπάρχει και η πιθανότητα πλέον να κουβαλά μαζί και ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα δηλ. ψυχολογική ανισορροπία... Και μην μου πει κανείς ότι αυτό ΔΕΝ γίνεται. Ακόμη και σήμερα εδώ μέσα πήρα είδηση ένα τέτοιο σκαμπανέβασμα...
Από την άλλη, προσωπικά έχω παρατηρήσει ότι πολλά πλέον θηλυκά δεν ασχολούνται με θέματα γάμου, παιδιά, σοβαρή σχέση κλπ...αλλά με άλλα πράγματα (π.χ. καριέρα, εκπαίδευση, διασκέδαση, ανεξαρτησία κλπ...).
Το θεωρώ λογικό και υπάρχουν λόγοι που γίνεται ΚΑΙ αυτό...
Φυσικά, ασχολούνται κάποια στιγμή, όταν μάλλον είναι πλέον αργά...
Αλλά όλα αυτά είναι επιλογές των γυναικών. Δεν είναι των αντρών. Μην ξεκινήσω να φέρνω τρανταχτά παραδείγματα...γιατί θα γράφω για δυο-τρεις μέρες....
Και κλείνω λέγοντας ότι ΝΑΙ οι γυναίκες είναι ποιο τυχερές σήμερα όσο αφορά τις προτάσεις και προσεγγίσεις από αρσενικά (παντός τύπου) για σχέσεις... αλλά από εκεί και πέρα τα αποτελέσματα όλων αυτών είναι άλλο θέμα...γιατί είναι επιλογές τους με ποιους θα καταλήξουν. Λογικό δεν είναι;;
Αυτά και καλό μου βράδι...