Γιατί βάζεις νούμερα στη ζωή σου, όσο περνούν τα χρόνια κ.λ.π η κάθε ηλικία είναι αξιόλογη. Εχει αλλάξει το μέσο γνωριμίας-φιλίας και βλέπεις τη δυσκολία. Μου έχουν πει κοπέλες 20 και 25 χρ. που δε βρίσκουν κάποιον να πάνε για ένα καφέ. Το διαδίκτυο είναι μέσα σε όλα αυτά, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει απαγοήτευση, να είμαστε αυθεντικοί, και να ζητάμε αυτό που θέλουμε. Δε μπορεί ο άλλος να διαβάσει το μυαλό μας.
Καλημέρα...
Μάλλον αναφέρεσαι σε μένα και αυτά που γράφω παραπάνω...οπότε τα πράγματα έχουν ως εξής:
1. Η ηλικία δεν παύει να είναι τα χρόνια που κουβαλάει ένας άνθρωπος με ότι αυτό συνεπάγεται...ανάλογα τις εμπειρίες και το κοινωνικό/οικογενειακό περιβάλλον που επιβιώνει.
2. Θεωρώ ότι την σύγχρονη εποχή ΔΕΝ υπάρχουν φυσιολογικά "μέσα γνωριμιών". Δηλαδή εκείνες οι "οδοί" μέσα από τις οποίες κάποιος θα μπορούσε να γνωρίσει φυσιολογικούς ανθρώπους. Όσο μεγαλώνει η ηλικία τόσο οι "οδοί" αυτοί μειώνονται.
Έχουν αλλάξει οι εποχές και μαζί έχουν αλλάξει και οι άνθρωποι, οι χαρακτήρες, τα φύλα, η έννοια φιλία, η έννοια γνωριμία, το κοινωνικό περιβάλλον κλπ... Αυτό από μόνο του καθρεπτίζει την δυσκολία που μπορεί να απολαμβάνει κάποιος όσο αφορά τις διαπροσωπικές και τις κοινωνικές επαφές που μπορεί να έχει.
3. Θηλυκές υπάρξεις ηλικιών 20 και 25 ετών αναζητούν συγκεκριμένα πράγματα και ίσως όχι αυτά που αναζητά ένας 37χρονος άνθρωπος. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν 37χρονοι που πλησιάζουν τις κοπέλες αυτών των ηλικιών για διαφόρους λόγους. Ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που δεν βρίσκουν το λόγο να πλησιάσουν κοπέλες αυτών των ηλικιών. Ίσως γιατί θεωρούν ότι είναι σε ένα άλλο στάδιο ηλικιακό.
4. Το διαδίκτυο απλά είναι το διαδίκτυο. Και σε ένα άλλο κοινωνικό φόρουμ, στο οποίο ήμουν μέλος για αρκετό καιρό, αποχώρησα ακριβώς για αυτό το λόγο: Διαπίστωσα ότι η διαδικτυακή υποκρισία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη...σε σημείο ανησυχητικό. Από ότι φαίνεται είναι πολλοί εκείνοι που αρέσκονται να έχουν ως χόμπι ή ακόμα και επάγγελμα τον εξευτελισμό και την κοροϊδία της ζωής των άλλων με διαφόρους τρόπους.
5. Το να είμαστε αυθεντικοί και να ζητάμε αυτό που θέλουμε, από μόνο του δεν λέει τίποτα, όταν από πουθενά δεν υπάρχει καμιά ανταπόκριση. Η απογοήτευση θεωρείται δεδομένη από την στιγμή που και αυτή είναι παράμετρος της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας. Θα ήταν υποκριτικό να ζητάγαμε από κάποιον που αισθάνεται έτσι, να το παίζει ευτυχισμένος, χαρούμενος και "cool"... και ταυτόχρονα να έπνιγε τα πραγματικά συναισθήματα του μόνο και μόνο για να προβάλλει "μία χαρούμενη και ευτυχισμένη φάτσα" ώστε να γίνει περισσότερο αρεστός...
6. Δε μπορεί ο άλλος να διαβάσει το μυαλό μας.
Θα το άλλαζα λιγάκι και θα το διατύπωνα ως εξής: Δε μπορεί ο άλλος να διαβάσει το μυαλό μας απ'ευθείας...
Το μυαλό ενός ανθρώπου μπορεί να γίνει ανοιχτό βιβλίο μέσα από τις αντιδράσεις μας, τα μάτια μας, τη συμπεριφορά μας...και φυσικά τη διάθεση για επικοινωνία.
Αλλά πόσοι και πόσες άραγε μπαίνουν στην διαδικασία ή έχουν τη διάθεση να κάτσουν να διαβάσουν "βιβλία"; Θεωρώ ελάχιστοι... Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων αρέσκεται σε επιφανειακές καταστάσεις με ότι αυτό συνεπάγεται...
υ.γ. Αν η παραπάνω γραφή θυμίζει κάποιο άλλο μέλος που ήταν σε κάποιο άλλο φόρουμ... μην ανησυχήσετε. Αφορά το ίδιο πρόσωπο...που μετακόμισε...
