Σχόλια για γονείς Μυρτώς: 1000
Σχόλια για γονείς δολοφόνων/διακινητών: 3
Σχολιάζοντας κάποιος τους γονείς των δολοφόνων, δύσκολα θα μπορέσει να βγάλει μια εσωτερικευμένη κατάσταση κομπλεξισμού.
Απλή λογική.
Θα πει το αυτονόητο. Στην άλλη όμως κατάσταση, που έχει πολλαπλές οπτικές και καλύπτει μεγάλο φάσμα προβολών και κομπλεξισμού, ο καθένας θα βρει χώρο να εξωτερικεύσει το δικό του.
Το αίσθημα κατωτερότητας, για παράδειγμα, γιατί δεν είμαι όμορφη, γιατί δεν είμαι ψηλή, λεπτή, γιατί δεν έχω χρήματα, ελευθερία από τους γονείς μου, νιάτα, σύντροφο, παιδί, σκύλο και τόσα άλλα , βρίσκει εύκολα έδαφος.
Οι άνθρωποι συχνά εστιάζουν σε αυτά που δεν έχουν, ενώ θα ήθελαν να έχουν, και το μετατρέπουν σε ξεκάθαρες προβολές παντα στους αλλους ,παρασέρνοντας μετα και την ανάλογη μαζα στην οποια επιλέγουν να ανήκουν .
Είναι ένα πεδίο όπου ο άλλος εξωτερικεύει τον εσωτερικευμένο προσωπικό του θυμό, που πολλές φορές έχει μετατραπεί σε μίσος, και μάλιστα βρίσκει και πολλούς συμμάχους.
Ο θυμός και το μίσος, που για τον καθένα έχουν διαφορετική αφετηρία και διαφορετική μορφή, ενοποιούνται μέσα σε όλο αυτό και αποκτούν έναν κοινό στόχο πάνω στον οποίο προβάλλονται.
Σε τέτοια γεγονότα πραγματικά αντιλαμβάνεσαι τη σπουδαιότητα του να κρατάς τα δικά σου όρια και να μη σε παρασύρει η νοσηρή μάζα, μόνο και μόνο για να καλύψεις τη μοναξιά σου.
Ήδη το θέμα από σήμερα αρχίζει να σβήνει. Ελάχιστοι θα ασχολούνται πλέον με την ουσία των κοινωνικών ζητημάτων και τη νομική οδό που ακολουθείται σε τέτοια περιστατικά.
Μόλις βρεθεί και το επόμενο «θύμα» για να κατασπαράξουν, αυτό θα ξεχαστεί τελείως.
