Πας καλά; Τι βλακείες λες;
Το να μην τεκνοποιήσει ένας άνθρωπος, είναι επιλογή της ζωής του. Εγώ ξέρω πολλούς τέτοιους και σε πληροφορώ, δεν είναι καθόλου για αυτοκτονία, ή όχι νορμάλ, ή οτιδήποτε άλλα χαζά λες. Έχουν κάνει άλλες επιλογές και προκόβουν αλλιώς και προσφέρουν πολλά άλλα και ούτε ψυχοπαθείς είναι.
Δεν χρειαζεται να φιλοσοφισω κατι, βλεπω πως δικαιολογουν αυτη την επιλογη τους. Οταν βλεπειες φυγοπονια, κομπλεξ, doomerism, εκδικηση για ανυπαρκτες αδικιες και ο,τι αλλη ανισορροπια μπορει να σκεφτει καποιος, ναι υπαρχει προβλημα. Δεν ξερω τι αλλη ερμηνεια θελεις.
Περα απο αυτο, ανεφερα και στο προηγουμενο μυνημα μου πως ναι, μπορει να υπαρχει μια μειοψηφια ανθρωπων που αφιερωνουν τη ζωη τους σε κατι, όπως ενας πνευματικος σκοπος. Οκ. Αλλο αυτο ομως, και αλλο ξαφνικα ολοι οχι μονο να το "αποφασιζουν", αλλα και να το αντιμετωπιζουμε σαν κατι νορμαλ. Και μιλαμε τωρα για τον μεσο πλεμπουρα, οχι τον τυπακο με 300IQ που στελνει πυραυλους στον Αρη.
Όπως και να το δεις, ειναι μεγαλο προβλημα σε μια κοινωνια να μην κανεις παιδια ουτε καν σε επιπεδο που να διατηρεις τον πληθυσμο, κατι ειναι λαθος. Και εχω τρομερη αμφιβολια το κατα ποσο ειναι ενα συμπερασμα που κατεληξε τοσος κοσμος, γιατι αμεσα ή εμμεσα εχουν περαστει διαφορα μυνηματα εναντια στην οικογενεια ή του να κανεις παιδια, πχ δεν παει και πολυς καιρος που υπηρχε ο πανικος για τον υπερπληθυσμο.... αλλα τωρα δεν εχουμε αρκετο κοσμο για τις δουλειες.
Και κανείς φυσιολογικός στο μυαλό, δε χλευάζει διαφορετικές αντιλήψεις απ τις δικές του.
Μόνο κάτι στενοκέφαλοι λένε <ό,τι λέω εγώ είναι σωστό, τους άλλους τους κοροϊδεύω>.
Πραγματικα δεν ξερω αν εισαι απλα "αγαθη", υποκριτρια, ή τοσο δειλη που δεν εχεις δικη σου αποψη. Ειναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ θεμιτο οχι μονο να χλευαζονται αλλα και να τιμωρουντα αποψεις που δεν μας αρεσουν, για να μην πω οτι ο κοσμος το θεωρει απαραιτητο, ακομα και στο φορουμ. Σου λεω ομως για το τι γινεται στην πραξη, οχι το τι πουλαμε επιφανειακα για virtue signaling. Δεν με πιστευεις? Πες κατι που ξεφευγει απο τα αποδεκτα ορια της πολιτικης ορθοτητας και δες τι θα γινει.
Περα απο το θεωρητικο της κουβεντας, ποιο ειναι ακριβως το προβλημα σου? Ναι, μπορεις να εχεις αποψη για τις θεσεις του αλλου, δεν τον δερνεις κιολας. Ποια θα επρεπε να ειναι η σωστη σταση? Αν και να σου πω την αληθεια, θεωρω οτι το προβλημα ειναι το τι χλευσα, οχι οτι χλευασα
Δεν ειναι να σε νοιαζει ή οχι μονο, αλλα και θεμα τυχης στην τελικη.Το θεμα ειναι πολυπαραγοντικο δεν αρκει μονο η θεληση ή το ψαξιμο. Βλεπεις τι γινεται στο dating .
Ναι, δεν διαφωνω
Αργησες και εσυ λοιπον? Γιατι εγινε αυτο πιστευεις?
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Χθες στις 11:39
Ο πατος της κρισης + το οτι δυστυχως ακολουθησα σε εναν βαθμο το "καλουπι" της επιτυχιας. Συν, αντε να βρεις σοβαρη κοπελα. Θα αλλαζα πραγματα και κανονικα δεν θα επρεπε να κανω αρκετες επιλογες
Κανανε στα 18 για να εχουν εργαστικα χερια στα χωραφια.
Δεν νομιζω να ηταν
μονο αυτο, αλλα σε οποιαδηποτε περιπτωση, δεν πας απο το ενα ακρο στο αλλο
2026 μονο οι γυφτοι κανουν παιδια στα 17 και στα 18.Τυχαιο?
Αδερφε μου, οι γυφτοι θα συνεχισουν να υπαρχουν μεθαυριο, οι πεφωτισμενες κοινωνιες οχι. Νομιζεις οτι θα μας θυμουνται με δέος ή θα γελανε μαζι μας?
Στον κόσμο μας ζεις ή μας μιλάς από άλλη διάσταση χωροχρόνου;
Ακόμα και ώριμος να θεωρηθεί ένας 20χρονος, τι θα έχει προλάβει να κάνει στην ζωή του έτσι ώστε να μπορεί να υποστηρίξει το μεγάλωμα ενός παιδιού;
Μέχρι την δεκαετία του 1950 τουλάχιστον (αλλά και αργότερα) τα δεδομένα της ζωής ήταν εντελώς διαφορετικά και πολύ απλούστερα απ' ό,τι σήμερα.
Ο κόσμος ασχολούνταν με χειρονακτικά επαγγέλματα που τώρα έχουν εκλείψει.
Ελάχιστοι τέλειωναν ένα δημοτικό και πολλοί ήταν αναλφάβητοι.
΄Ενας πχ μυλωνάς 20 ετών θεωρούνταν ώριμος για να παντρευτεί επειδή είχε ήδη το επάγγελμά του και δεν είχε να περιμένει κάτι άλλο.
Και μια γυναίκα 20 ετών μπορεί να θεωρούνταν γεροντοκόρη (για να μην μιλήσουμε καν για την προίκα που όφειλε να δώσει η οικογένειά της στον μελλοντικό άντρα της για να γίνει ο γάμος).
Ancient history... Τι να λέμε τώρα...
Σιγά-σιγά στις δεκαετίες που ακολούθησαν, ευτυχώς άλλαζαν τα πράγματα και έχουμε φτάσει στο σήμερα που για ν΄αποκτήσει κάποιος τα εφόδια για να παλέψει με επιτυχία την ζωή, να έχει μια δουλειά που τον ικανοποιεί και που του αποφέρει τα χρήματα για να ζήσει αξιοπρεπώς, να έχει βρει τον άνθρωπο με τον οποίο θα συμπορευτεί και να σκεφτεί την γέννηση ενός παιδιού, θα έχει φτάσει τουλάχιστον στα 30 του χρόνια (και τονίζω το "τουλάχιστον" επειδή πιθανότατα να είναι και παραπάνω).
Κοιταξε, επειδη βαφτησαμε καποια πραγματα συγχρονες λογικες ή συγχρονη ζωη, δεν σημαινει οτι εχουν το αλαθητο ή ειναι αναμφισβητητα. Δεν ειναι ουτε καν απαραιτητα upgrades, δεν ειναι γραμμικη η πορεια των κοινωνιων. Οι λογικες που κουβαλαμε τωρα δεν εχουν καν σχεση με αυτες που εχτησαν τον υλικο και κοινωνικο πλουτο btw.
Να στο θεσω απλα, αν πρεπει να "ανοιξουμε το χρονοντουλαπο", θα το κανουμε, ειδικα οταν ειμαστε σε σημειο που οι σαρανταρες ειναι αυτες που κανουν παιδια, και αυτες ενα
Ας μην θεωρουμε δεδομενο οτι εισαι παιδι που σπουδαζει μεχρι τα 25, ας μη περιστρεφονται ολα απο την καριερα. So fucking what?