Ηλιούπολη: Δύο 17χρονες έπεσαν από τον 6ο όροφο πολυκατοικίας - Νεκρή η μία

ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
 
ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
Τι κατάθλιψη να πάθουμε, που η βλακεία μας πήγαινε σύννεφο και δεν είχαμε τέτοια κολλήματα... Να και αν περνούσαμε, να και αν δεν περνούσαμε...Ασε που οποιος πήγαινε τοτε φροντιστήριο το λέγαμε φυτο ...
Επειτα δεν είμασταν τοσο καλομαθημένοι ωστε ολα να τα θεωρούμε δεδομένα ....Πήγαινε η χειρωνακτική εργασια σύννεφο αρκει αν επεφτε το παραδακι και να καναμε την βλακεια μας ...

Α ρε χρονια ...που να τα ζησουν τωρα ...


Είχαμε τόσες επιλογές, ειδικά σε άλλους κλάδους, και φυσικά φίλους, που κάναμε ό,τι βλακεία θέλαμε και δεν είχαμε όλη αυτή τη βία και το μπούλινγκ...
 
Τελευταία επεξεργασία:
ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
Ναι όπως κανένας δεν ήταν γκέι και τώρα όλοι έγιναν ξαφνικά 🤣 Το ότι δεν το έλεγαν δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε σαν φαινόμενο. Τότε αν έλεγες ότι έχεις κατάθλιψη θα σου έλεγαν «Άσε μας μωρέ, τράβα παραπέρα, δούλεψε, που έχεις και κατάθλιψη» και οι ψυχολόγοι ήταν «για τους τρελούς». ΞΥΠΝΑΤΕ!
 
ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
Πάντα υπήρχε, απλά δεν την γνώριζαν οι περισσότεροι. Όταν ο γιος/η κόρη δε σηκώνονταν απ το κρεβατι, ήταν τεμπέληδες. Όταν δεν μπορούσαν να σπουδάσουν, ή να εργαστούν, ήταν τεμπέληδες. Και σε ψυχολόγους πήγαιναν μόνο όσοι ονομάζονταν τρελλοί.
 
Και καταθλιψαρα υπήρχε στα 90s και αδιέξοδα και παιδια με αγχη και φροντιστήρια - διαβασματα και παιδια στα προθυρα κατάρρευσης ψυχολογικής... Απλά οι γονείς μας δεν ήξεραν να το ονοματισουν , σχεδόν κανεις δεν έτρεχε σε ψυχολόγους και το αντιμετωπιζαμε όπως μπορουσε ο κάθενας.

Μερικοί σε ροζ συννεφακι ζείτε.
Σκατοεφηβεια. Εχω κανει delete.
 
Τί σχέση έχουν οι δυναμικοί χαρακτήρες ; Αυτό που λένε ότι μόνο...οι πιο ευαίσθητοι/πιο αδύναμοι παθαίνουν κατάθλιψη, παίζει - κατά πολύ - να είναι και μύθος...

Η κατάθλιψη είναι νόσος. Δεν έχει να κάνει με αδυναμία ή όχι χαρακτήρα...
 
Τι δυναμικοί και ευαίσθητοι χαρακτήρες; :) Η εποχή μας σε μεγάλο βαθμό είναι ψεύτικη και αυτό αυξάνει το στρες και την απομόνωση. Παλαιότερα μπορεί να υπήρχαν προβλήματα, συνήθεις κοινωνικές αδυναμίες όμως υπήρχε περισσότερη διαπροσωπική επικοινωνία και τα προβλήματα μπορούσαν να επιλυθούν αμέσως και με απλούστερες διαδικασίες. Στη σημερινή εποχή ένας νέος άνθρωπος καλείται μόνιμα να πρέπει να αποδείξει ότι "χωράει" σε κουτάκια δεξιοτήτων, ικανοτήτων και προσωπικότητας. Δεν υπάρχει η ειλικρίνεια προθέσεων και αυτό κουράζει πολλούς ανθρώπους που λόγω άμυνας, παραιτούνται και απομονώνονται.

Για όσους ρωτάνε "πού ακριβώς γνωρίζουμε τέτοιους ανθρώπους" που μας φέρνουν σε άβολη θέση, θα απαντήσω: υπάρχουν γύρω μας. Έχετε δοκιμάσει απλά να κάνετε μια νέα γνωριμία σήμερα και να δείτε αμέσως για πότε η ενέργεια πέφτει στο δεύτερο ραντεβού; Ο κόσμος βαριέται εύκολα, ενώ αρκετοί κάνουν ghosting. :P
 
Τί σχέση έχουν οι δυναμικοί χαρακτήρες ; Αυτό που λένε ότι μόνο...οι πιο ευαίσθητοι/πιο αδύναμοι παθαίνουν κατάθλιψη, παίζει - κατά πολύ - να είναι και μύθος...

Η κατάθλιψη είναι νόσος. Δεν έχει να κάνει με αδυναμία ή όχι χαρακτήρα...
Ναι, εγώ το είπα πρώτη και ομολογώ, πως γνωρίζω πολύ λίγα γιαυτή τη νόσο, γιαυτό τη φοβάμαι.
Αυτό που 'ηθελα να πω στο αρχικό ποστ, ήταν ότι οι γονείς δε φταίνε συνήθως για μια τέτοια νόσο στο παιδί.
Οι περισσότεροι από μας δεν ξέρουν καν πώς αρχίζει, πώς την προλαβαίνεις, από τι εξαρτάται (είπατε, δεν εξαρτ'αται από δυναμισμό του χαρακτήρα, όπως θα λέγαμε πολλοί).
Επομένως σε τι φταίνε οι γονείς; Στο ότι δε σπούδασαν ψυχολόγοι;
 
Ναι, εγώ το είπα πρώτη και ομολογώ, πως γνωρίζω πολύ λίγα γιαυτή τη νόσο, γιαυτό τη φοβάμαι.
Αυτό που 'ηθελα να πω στο αρχικό ποστ, ήταν ότι οι γονείς δε φταίνε συνήθως για μια τέτοια νόσο στο παιδί.
Οι περισσότεροι από μας δεν ξέρουν καν πώς αρχίζει, πώς την προλαβαίνεις, από τι εξαρτάται (είπατε, δεν εξαρτ'αται από δυναμισμό του χαρακτήρα, όπως θα λέγαμε πολλοί).
Επομένως σε τι φταίνε οι γονείς; Στο ότι δε σπούδασαν ψυχολόγοι;
Τί να σου πω...Δεν ανακατεύω τους γονείς πάντα και παντού...Δεν έχουμε να κάνουμε με ναρκωτικά εδώ, παραβατικές συμπεριφορές, κ.λπ.

Εντάξει...δεν πετροβολάω τους γονείς όπου βρεθώ κι όπου σταθώ. Ειδικά σαν δεν ξέρω και πολλά. Σαν δεν έχουν βγει στη φόρα διάφορα που να τους "φωτογραφίζουν"...
 
Back
Top