Δεν ξέρω αν το έγραψες σοβαρά ή όχι αλλά μου θύμισε πολύ το εξαιρετικό:
«Υπάρχουν κάποιες ισχυρές και επικίνδυνες ενορμήσεις, όπως το επιχειρηματικό πνεύμα, η παράλογη τόλμη, η εκδικητικότητα, η πανουργία, η αρπακτικότητα, η φιλαρχία, που μέχρι τώρα όχι μόνον έπρεπε να τιμούνται από τη σκοπιά της κοινωνικής τους ωφέλειας -με διαφορετικά ονόματα, φυσικά, απ' αυτά που διαλέξαμε εδώ- αλλά και να αναπτύσσονται και να καλλιεργούνται εντατικά (επειδή χρειάζονταν συνεχώς για να προστατευθεί η κοινότητα ως σύνολο από τους εχθρούς της κοινότητας ως σύνολο). Οι ενορμήσεις αυτές θεωρούνται σήμερα διπλά επικίνδυνες -σήμερα που λείπουν οι αγωγοί διεξόδου γι' αυτές- και βαθμηδόν στιγματίζονται ως ανήθικες και παραδίδονται στη συκοφαντία»
...του Νίτσε (τον οποίο βέβαια δεν χωνεύεις), στο (ακόμα πιο εξαιρετικό) «πέρα από το καλό και το κακό».