Μου αρέσει πολύ να κερνάω φίλους, φίλες ή και τον φίλο μου όταν έχω όρεξη και το αισθάνομαι. Αντίστοιχα αυτό συμβαίνει κι από την πλευρά τους. Και μπορώ να σας πω, ακόμα κι αν με κακοχαρακτηρίσετε, ότι με χαλάει όταν αυτό δεν γίνεται ποτέ από την πλευρά τους. Όχι ότι θέλω να με κερνάνε συνέχεια, αλλά αν κεράσω 1, 2, 3 κι ο άλλος δεν κάνει ποτέ την κίνηση, μου βγάζει κάποια σπαγγομάρα. Επίσης, άτομα που δεν κερνάνε ποτέ μου βγάζουν μικρότητα. Θυμάμαι 1 τύπος που έβγαινα αραιά και πού πριν λίγα χρόνια δεν κέρναγε ποτέ. Ούτε θυμάμαι πώς έφερε η κουβέντα τα κεράσματα αλλά θυμάμαι την άποψή του περί αυτού: ''Αν η γυναίκα θέλει να την κερνάνε είναι escort κι αν θελήσω να πληρώσω θα είναι 1 escort από την οποία θα έχω εν συνεχεία τις ανάλογες απαιτήσεις. Την φίλη μου ή την κοπέλα μου δεν θα κεράσω σε καμία περίπτωση''.

Πάντως οι θεωρίες συνωμοσίας ήταν πτυχή του χαρακτήρα του εν γένει, είχα ακούσει πολλά τρελά.
Το στερεότυπο του 1ου ραντεβού το θεωρώ όντως στερεότυπο. Έχει τύχει να μην με κεράσει ο ''συνοδός'' αλλά στη συνέχεια η συμπεριφορά του να δείξει ανοιχτοχέρη άνθρωπο, όπως και το αντίστροφο. Επίσης με ξενερώνει το στερεότυπο του 1ου ραντεβού σε περιπτώσεις που βγαίνεις με κάποιον, δεν υπάρχει καμία χημεία κι επιμένει να πληρώσει. Να πληρώσει για ποιό λόγο? Για την καλή παρέα που κάνατε? Αφού ξέρετε ότι δεν θα υπάρξει 2ο.

Το θεωρώ γελοίο κι υποκριτικό, καθώς φαίνεται ότι το κάνει επειδή ''πρέπει''.
Επίσης οι τύποι που θέλουν να πληρώνουν ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ με εκνευρίζουν. Αλλά και τα άτομα που θεωρούν τιμή τους να τα κερνάνε πάντα. Για μένα μπαίνουν στην κατηγορία escorts που ανέφερε κι ο τύπος που σας έλεγα. Κι αν και στερεοτυπικά θεωρούμε πως είναι γυναίκες, και τα περισσότερο είναι, μιλάω και για τους άντρες ''πόρνες στην ψυχή''. Θυμάμαι πριν 4 χρόνια σε ταξίδι, στο group ήταν 1 κυρία με τον γκόμενό της, ο οποίος ήταν 10 χρόνια μικρότερος, γλοιώδης, πέφτουλας και με όλα τα έξοδα πληρωμένα.

Το πιο γλοιώδες ήταν ότι ανέφερε δημόσια ότι είχε έρθει στο τζαμπέ (τουλάχιστον οι περισσότερες αντίστοιχες γυναίκες το αφήνουν να εννοηθεί

). Κι αισθανόμουν άσχημα τόσο για αυτό το παράσιτο, όσο και για την κυρία (η οποία ήταν και πολύ πιο ευπαρουσίαστη από αυτόν) η οποία ''δεχόταν'' το κουτσομπολιό και την ξεφτίλα και την αφαίμαξη (οικονομική και όχι μόνο ) για να έχει παρέα στην εκδρομή κι επιβήτορα στο κρεββάτι.