Η εθνικη οδος δεν ειναι κανα τερας με μεγαλο στομα που περιμενει να μας κατασπαραξει.
Ναι μεν θελει καποια εμπειρια απο πιο "απλους" δρομους, αλλα αυτο κυριως για να μαθεις το αμαξι και να συνηθισεις λιγο να αντιδρας σε διαφορες καταστασεις.
Εμπειρια για εθνικη οδο θα αποκτησεις μονο στην εθνικη οδο.
Nα πω κι εγώ τη γνώμη μου? Ανεξάρτητα από τη Σοφία για το όλο θέμα γενικώς.
Πήρα αμάξι το 2004 (είχα ήδη 4 χρόνια το δίπλωμα) και ως τότε είχα οδηγήσει ... χμμμ...2 φορές? Το πήρα 11 Αυγούστου. 15 Αυγούστου ταξίδεψα από Ηγουμενίτσα για Αθήνα. Όσοι έχετε κάνει τη διαδρομή ξέρετε ότι 1. είναι μεγάλη (>500km) και 2. είναι κ^%$δρομος.
ΟΜΩΣ... Πρώτον, επί 4 μέρες είχα γυρίσει ολόκληρη την Κέρκυρα [που, επίσης, όσοι ξέρετε θα ξέρετε ότι έχει από τους χειρότερους δρόμους στην Ελλάδα] με το μπαμπά μου δίπλα, ο οποίος είναι εμπειρότατος οδηγός και ξέρει καλά κάθε στροφή και κάθε δρόμο και επίσης τα εν λόγω 500 km τα έκανα επίσης με το μπάμπα μου δίπλα [ο οποίος παρόλο που δεν μου το έδειξε προφανώς και έκανε το πιο κουραστικό ταξίδι της ζωής του μιας και έπρεπε να .. οδηγεί χωρίς να οδηγεί], ο οποίος κάνει τη διαδρομή Ηγουμενίτσα - Αθήνα και πίσω το λιγότερο 2 φορές το χρόνο εδώ και..35 χρόνια περίπου. Επιλέξαμε να φύγουμε 15 αυγούστου ανήμερα και όχι κάποια άλλη μέρα για να έχει τη λιγότερη δυνατή κίνηση [πόσοι τρελοί θα ταξίδευαν 15υγουστο- θα σας πω εγώ..ελάχιστοι].
Ναι.. προφανώς οι εθνικές οδοί ΔΕΝ είναι τέρατα που πρέπει να τα φοβόμαστε, αλλά η δικιά μου εμπειρία είναι [πλέον που την έχω κάνει τη διαδρομή μόνη μου και επίσης οδηγώ καθημερινά μέσα στην Αθήνα] ότι ήταν...λάθος του που με άφησε να οδηγήσω τότε. Καλύτερα να το είχε φέρει αυτος Αθήνα το αμάξι. Όχι γιατί κινδυνέψαμε, προς Θεού, αλλά γιατί είχαμε σαφώς αυξημένες πιθανότες να πάθουμε κάτι. Και ΔΕΝ θα έφταιγε ο δρόμος, θα έφταιγα εγώ. Βλέποντας με τώρα, ή ακόμα και το καλοκαίρι του 2005 [με ένα χρόνο οδηγικής εμπειρίας δλδ] που επέστρεφα για διακοπές η αίσθηση του δρόμου, της ταχύτητας, των καταστάσεων στο δρόμο ήταν η μέρα με τη νύχτα σε σχέση με όταν το πρωτοπήρα (κάτι που
σαφώς δεν θα επιχειρούσα ακόμα και με φίλο μου, αν δεν είχα το μπαμπά μου που του έχω τυφλή εμπιστοσύνη στο δρόμο, μιας και φτου φτου με εξαίρεση μία φορά που παραβίασε άλλος φανάρι και ήρθε και ..έβαλε την πίσω πόρτα μέσα στο αμάξι δεν έχει τρακάρει ποτέ).
Και σίγουρα, χωρίς την ευχέρεια να τα "παίξεις" ανά πάσα στιγμή και να δώσει το αμάξι επι τόπου σε άλλον δεν είναι κάτι που συνιστώ να το επιχειρήσει νέος οδηγός.
Φυσικά και δεν έχεις τα κορναρίσματα, τα φανάρια, το κάθε στενάκι που δεν ξέρεις τι θα σου πεταχτεί, αλλά, κατά τη γνώμη μου, για να βγεις σε μεγάλο δρόμο πρέπει πρώτα να έχεις οδηγική συνείδηση [που νομίζω συμφωνούμε όλοι ότι το να έχεις το ροζ χαρτί δεν σε κάνει να την αποκτάς αυτόματα] και εμπειρία και επίσης, αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος [ναι, οκ, άμα κρίνεται η ζωή ανθρώπου από αυτό, θα οδηγήσω και νταλίκα άμα χρειαστεί] καλό είναι στην πρώτη/πρώτες φορές να συνοδεύεσαι από κάποιον
νόμιμο και
έμπειρο οδηγό.
