Επειδή διάβασα απ' την αρχή το θέμα και είδα και μερικές ανακρίβειες, επιτρέψτε μου να επισημάνω τα εξής:
- Μετά από μια δεκαετία στη Θράκη, με απόλυτη βεβαιότητα σας αναφέρω πως ο ιμάμης ακουγότανε από το τζαμί πάάάάάάάρα πολύ! Καμία σχέση με τις καμπάνες. Μπροστά τους, οι τελευταίες είναι απλό πταίσμα.
- στη Θράκη υπάρχουν 2 φύλα μουσουλμάνων, οι Πομάκοι (μερίδα αυτόχθονων θρακών, με ρίζες κυρίως από Βουλγαρία, που εξισλαμίστηκαν κατά την τουρκοκρατία) και οι μουσουλμάνοι που μεταφέρθηκαν ή/και παρέμειναν στην περιοχή από την Τουρκία μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάννης. Οι τελευταίοι είναι οι επονομαζόμενοι "τούρκοι". Και ουκ ολίγοι το θεωρούν τιμή τους και το επιδιώκουν, μιας και τους δίνει το πάτημα που θέλουνε για να μιλάνε για εθνική και όχι απλώς για μια θρησκευτική μειονότητα (κάτι που σαφώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη συνθήκη της Λωζάννης).
- Τα πράγματα δεν ήταν και τόσο ήσυχα στη Θράκη. Όχι τουλάχιστον τα χρόνια που ζούσα εγώ εκεί. Τα προβλήματα που δημιουργούνταν ήταν συχνά. Κυρίως στην Κομοτηνή, όπου είναι και το προξενείο. Στην Ξάνθη ήταν σαφώς πολύ καλύτερα τα πράγματα.
- Μιας και ήδη ανέφερα τη συνθήκη της Λωζάννης, να θυμίσω πως επίσημα η Κωνσταντινούπολη περιήλθε στα όρια του τουρκικού κράτους με την υπογραφή της συνθήκης αυτής. Οι επεμβάσεις όμως στην Αγιά Σοφιά είχαν γίνει πολύ νωρίτερα. Και ναι, να γκρεμιστούν άμεσα οι μιναρέδες που προστέθηκαν γύρω της! Δεν έχουν καμία θέση σ' ένα (ορθόδοξο) χριστιανικό ναό. Μια χαρά είναι οι μιναρέδες τους στο Μπλε Τζαμί. Φτάνουν και περισσεύουν.
Αντί οποιασδήποτε άλλης απάντησης για αυτά που είδα περί κράτους δικαίου και λοιπών επικριτικών σχολίων για τη χώρα μας (αλήθεια; ως πότε θα μας βρίζουμε; γιατί δεν περνάμε εμείς οι ίδιοι στα έργα και μένουμε μόνο στα λόγια και στην καταδίκη του ίδιου μας του εαυτού; ), διαβάστε
εδώ τις αρμοδιότητες που (εντελώς λανθασμένα κατά τη γνώμη μου) παραχωρεί το ελληνικό κράτος στους μουφτήδες. Δείτε, π.χ. πως "η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που εφαρμόζει τη Σαρία, δηλαδή, το δίκαιο του Ισλάμ για τους Μουσουλμάνους πολίτες της".
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα και δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Αντίθετα, εμείς οι ίδιοι κοπτόμαστε για τους άλλους (ο Ξένιος Δίας ζει ακόμη μέσα μας; μπορεί

) και τα δικά μας απλά τα ξεχνάμε.