Μισοάδειο ή μισογεμάτο;

[Isiliel]

Μέσα από τις εμπειρίες μας και εξʼ αιτίας αυτών, διαμορφώνουμε μια νοοτροπία απέναντι στη ζωή που θεωρούμε ότι μας βοηθά να αντεπεξέλθουμε στις ανάγκες της.

Yπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να προετοιμάζονται για τα χειρότερα, ώστε αν τα καλύτερα έρθουν, να εκπλήσσονται ευχάριστα. Δημιουργούν σενάρια καταστροφών και ελπίζουν οι κακοτοπιές, να τους βρουν προετοιμασμένους. (Η «επιτυχία» άραγε δε χρειάζεται προετοιμασία;)

Υπάρχουν κι αυτοί που κυκλοφορούν μόνιμα με ένα χαμόγελο αισιοδοξίας. Δεν αγχώνονται και κυρίως έχουν εμπιστοσύνη σʼ αυτά που θα φέρει ο χρόνος.
Με παράλογη -για τους άλλους- σιγουριά, ονειρεύονται το μέλλον, έτσι όπως θα το ήθελαν, αδιαφορώντας για τις πιθανές δυσκολίες.

Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε; Πώς καταλήξατε σʼ αυτή;
Ποιοι νομίζετε ότι φτάνουν ευκολότερα στους στόχους τους και με λιγότερες απώλειες;
Τελικά είναι το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kalypso]

Υπάρχουν κι αυτοί που κυκλοφορούν μόνιμα με ένα χαμόγελο αισιοδοξίας. Δεν αγχώνονται και κυρίως έχουν εμπιστοσύνη σʼ αυτά που θα φέρει ο χρόνος.
Με παράλογη -για τους άλλους- σιγουριά, ονειρεύονται το μέλλον, έτσι όπως θα το ήθελαν, αδιαφορώντας για τις πιθανές δυσκολίες.

Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε; Πώς καταλήξατε σʼ αυτή;
Ποιοι νομίζετε ότι φτάνουν ευκολότερα στους στόχους τους και με λιγότερες απώλειες;
Τελικά είναι το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο;

Το ποτήρι πολλές φορές είναι αναπόφευκτο να μην το δεις μισοάδειο- κυρίως όταν συνειδητοποιείς ότι μπροστά σου υπάρχει τοίχος που σε εμποδίζει να δεις τον ορίζοντα, και επομένως ..την ελπίδα που βρίσκεται πίσω από αυτόν.
Πολλές φορές νιώθεις ότι οι κόποι σου είναι μάταιοι, ότι κάνεις μία προσπάθεια που πέφτει στο κενό, αφού ό,τι κι αν κάνεις πάντα θα χρειάζεται να κάνεις κάτι ακόμα.. Βλέπεις και τους άλλους, που ενδεχομένως η τύχη να τους ευνοεί ή κάποια πράγματα να τους έρχονται πιο εύκολα ή πιο βολικά.. και αναρωτιέσαι γιατί να συνεχίσεις να παλεύεις, ποιο το νόημα.
Όπως με τις επενδύσεις- αν βλέπεις ότι η δραστηριότητα δεν σου αποφέρει ωφέλη, αλλά μόνο περισσότερες δαπάνες, αρχίζεις κι αναρωτιέσαι πού είναι το σημείο που κάνεις το λάθος
Γι αυτό και, σήμερα -μόνο για σήμερα -, ανήκω στην κατηγορία των απαισιόδοξων.


Αλλά. Η στάση που έχω επιλέξει να ακολουθήσω στη ζωή μου είναι η ακριβώς αντίθετη. Επιλέγω να είμαι από τους αισιόδοξους, γιατί έτσι έπρεπε να κάνω μέχρι τώρα, για να μπορέσω να αντιμετωπίσω κάποιες δύσκολες καταστάσεις, τις οποίες δεν είχα ούτως ή άλλως τη δύναμη να σηκώσω. Έπρεπε να πιστεύω πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, πως το μέλλον θα είναι όμορφο και αισιόδοξο, για να αντιμετωπίσω το τότε άσχημο παρόν
Και αυτό, η θεώρηση αυτή της ζωής, με έχει ανταμείψει. Έχω μπορέσει να ζήσω πολλές όμορφες στιγμές, να εκτιμήσω και τα πιο απλά πράγματα, να βρίσκω τα όμορφα στις δυσκολίες και να εκτιμώ τα άτομα που έχω δίπλα μου. Και κάτι ακόμα.. έχω πλέον πίστη πως στο τέλος πραγματικά "όλα θα πάνε καλά".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[WhiteDrum]

Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε; Πώς καταλήξατε σʼ αυτή;
Ποιοι νομίζετε ότι φτάνουν ευκολότερα στους στόχους τους και με λιγότερες απώλειες;
Τελικά είναι το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο;

Πλέον, αισθάνομαι ευνοημένη σε όλους τους τομείς, πράγμα όμως που δεν με αποτρέπει ιδιαίτερα από το να στεναχωριέμαι για μικρές ατυχίες, μακροπρόθεσμα και μακροσκοπικά ασήμαντες για το μέλλον και την σωματική/ψυχική μου ακεραιτότητα. Προτιμώ να βλέπω το "ποτήρι" μισογεμάτο. Έκλεισα πολλούς κύκλους τα περασμένα 3 χρόνια, συνειδητοποίησα την χρησιμότητά τους στην δική μου εξέλιξη και απομυθοποίησα πολλά γεγονότα. Είμαι από τους "τυχερούς", δεν μπορώ να πω ότι έχω δυσκολευτεί πολύ ή ότι έχω στεναχωρηθεί σε σημείο απάθειας ή κατάθλιψης. Επειδή όμως ξέρω ότι "τα γρανάζια του χάους* γυρίζουν ανεξέλεγκτα", έχω δημιουργήσει αρκετές άμυνες και προτιμώ να μην ενθουσιάζομαι εύκολα, καθώς φοβάμαι ότι πέφτοντας θα πονέσει η μουτσούνα μου αρκετά αν επαναπαυτώ στην τωρινή μου κατάσταση.

Πιστεύω ότι ευκολότερα τους στόχους τους τους πετυχαίνουν όσοι γνωρίζουν τα όρια της προσωπικής φιλοδοξίας και των δυνατοτήτων τους. Οι σκέψεις περί αποτυχίας ή η υπέρμετρη φιλοδοξία και αυτοπεποίθηση μπορούν να βοηθήσουν μόνο για την υλοποίηση των σκέψεων και ενίοτε ως κίνητρα.
Μισογεμάτο λοιπόν

*κλεμένο απ τον Χάουλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[@nt¤wnis|~|¤e]

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να δίνεται τόση σημασία στο θέμα της αισιόδοξίας. Δηλαδή αυτό που θα σου δώσει ενέργεια να πετύχεις κάποιο σκοπό είναι η αισιοδοξία πως όλα θα πάνε καλά;; Πρέπει οπωσδήποτε να έχεις στη φαντασία σου τις εικόνες των στόχων σου ως ήδη εκπληρωμένες, για να τους επιτύχεις;;
Δεν αρκεί η καθαρή σου επιθυμία να τους πετύχεις;; Το θέμα είναι να υπάρχει η επιθυμία. Από κει και πέρα, φιλτράρουμε μέσα από το μυαλό μας την πραγματικότητα, έτσι ώστε άλλοτε θα εστιάζουμε στις δυσκολίες πίσω από μια ευκαιρία κι άλλοτε θα εστιάζουμε στις ευκαιρίες που μπορεί να κρύβει μια δυσκολία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

το τελειο ειναι να τείνουμε στο ρεαλισμο..αισιοδοξος οταν πρεπει και απαισιοδοξος οταν πρεπει..ισορροπια...εκει πρεπει να προσπαθουμε να φτασουμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alis]

Ενδιαφέρον θέμα....Λοιπόν δεν είμαι σίγουρη σε ποια κατηγορία ανήκω και δεν μου αρέσει να γενικεύω το χαρακτήρα και τις συνήθειες μου..Θα έλεγα όμως ότι ούτε η υπερβολική αισιοδοξία βοηθάει,αφού συχνά απογοητευόμαστε αλλά δεν μ'αρεσει η συλλογιστική του να περιμένω το χειρότερο,ώστε να χαρώ όταν δεν θα έρθει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

"Μπορεί οι απαισιόδοξοι να έχουν μακροπρόθεσμα δίκιο, οι αισιόδοξοι όμως περνούν καλύτερα στο μεταξύ" -Ανώνυμος

Εν γένει είμαι αρκετά αισιόδοξη - πιστεύω άλλωστε ότι (σχεδόν) ποτέ δεν φτάνεις ψηλότερα από εκεί που κοιτάς. Χαίρομαι βέβαια όταν πετυχαίνω κάποιον μικρό μου στόχο, αλλά δεν επαναπαύομαι εκεί, πάντα πιστεύω ότι μπορώ να καταφέρω περισσότερα και καλά θα κάνω να το επιδιώξω. Ωστόσο προσπαθώ να μην είμαι υπερβολικά αυστηρή με τον εαυτό μου στις αποτυχίες, άλλωστε "η μόνη πραγματική αποτυχία στη ζωή είναι η αποτυχία να προσπαθήσεις" (επίσης ανώνυμο).

Όλα αυτά για πράγματα που εξαρτώνται κυρίως από μένα. Σε θέματα που ξέρω ότι προσπάθεια + ικανότητες = επίτευξη στόχου. Σε θέματα που το παραπάνω δεν ισχύει (το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτού: ο Έρωτας), θα έλεγα ότι είμαι μάλλον απαισιόδοξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

Σε θέματα που το παραπάνω δεν ισχύει (το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτού: ο Έρωτας), θα έλεγα ότι είμαι μάλλον απαισιόδοξη.

δηλαδη οπου μπαινει ο ασταθμητος παραγοντας-τυχη πχ-εισαι απαισιοδοξη?
αυτο δεν ειναι καλο..να εισαι δηλαδη αισιοδοξος μονο για τα πραγματα που ελεγχεις απολυτα και δεν μπαινει ο αγνωστος παραγοντας(ισως κρυβει μια ανασφαλεια αυτο?) -που εγω πιστευω οτι παντου μπαινει ο μη ελεγχομενος απο εμας παραγοντας..-...
Γενικα δεν ειναι καλο να ειναι καποιος εξαρχης απαισιοδοξος στον Ερωτα...
(τα σημαντικοτερα πραγματα στη ζωη μας αλλωστε δεν τα ελεγχουμε..Γεννηση.ερωτας και θανατος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

δηλαδη οπου μπαινει ο ασταθμητος παραγοντας-τυχη πχ-εισαι απαισιοδοξη?
αυτο δεν ειναι καλο..να εισαι δηλαδη αισιοδοξος μονο για τα πραγματα που ελεγχεις απολυτα και δεν μπαινει ο αγνωστος παραγοντας(ισως κρυβει μια ανασφαλεια αυτο?) -που εγω πιστευω οτι παντου μπαινει ο μη ελεγχομενος απο εμας παραγοντας..-...
Γενικα δεν ειναι καλο να ειναι καποιος εξαρχης απαισιοδοξος στον Ερωτα...
(τα σημαντικοτερα πραγματα στη ζωη μας αλλωστε δεν τα ελεγχουμε..Γεννηση.ερωτας και θανατος

Σε πράγματα που ο αστάθμητος παράγοντας παίζει πολύ μεγάλο ρόλο είμαι απαισιόδοξη. Όπως πολύ ορθά επισημαίνεις, κάποιο ρόλο παίζει παντού, τίποτα δεν ελέγχεις 100% ο ίδιος.
Στον έρωτα για παράδειγμα, στην καλύτερη περίπτωση ελέγχεις τα πράγματα κατά 50%. Πολύ μικρό ποσοστό για να είμαι αισιόδοξη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

Στον έρωτα για παράδειγμα, στην καλύτερη περίπτωση ελέγχεις τα πράγματα κατά 50%. Πολύ μικρό ποσοστό για να είμαι αισιόδοξη...

οταν ξεκινας απαισιοδοξα τον ερωτα αυξανεις τις πιθανοτητες να επαληθευθει η απαισιοδοξια σου...(προσωπικα παντως δεν ειμαι εξαρχης απαισιοδοξος στον ερωτα,το βλεπω σαν μια πολυ ενδιαφερουσα περιπετεια. )
Οποιος στον πολεμο παει για να πεθανει ,στρατιωτη μου τον πολεμο τον χανει..

Σε πράγματα που ο αστάθμητος παράγοντας παίζει πολύ μεγάλο ρόλο είμαι απαισιόδοξη.

πιο φοβισμενη ναι..-λογω του ασταθμητου αγνωστου-αλλα γιατι απαισιοδοξη?(δεν το λεω μονο προσωπικα για σενα αλλα και γενικα σαν θεμα συμπεριφορας..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Μισογεμάτο...κι ας είναι ραγισμένο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Το αν ένα ποτήρι που έχει υγρό μέχρι τη μέση του είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο, εξαρτάται από το πώς ήταν πριν. Έτσι, εάν προηγουμένως ήταν εντελώς άδειο, τώρα είναι μισογεμάτο. Εάν όμως ήταν γεμάτο μέχρι επάνω, τώρα είναι μισοάδειο...

Μ' αυτό το σκεπτικό, σε άλλα πράγματα είμαι αισιόδοξος και σε άλλα απαισιόδοξος στις προβλέψεις μου. Ωστόσο, έχω αντιμετωπίσει καταστροφές στο παρελθόν, δύσκολες και σκληρές καταστάσεις και βγήκα από μέσα τους αλώβητος, ή με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Είδα άσχημα πράγματα να φέρνουν από πίσω τους καλοτυχία, σχεδόν θεία εύνοια. Πολλοί μ' έχουν χαρακτηρίσει τυχερό και μάλλον δεν έχουν άδικο, εκτός από το γεγονός Καλυψώ ότι πολλοί που τους βλέπεις τυχερούς, την τύχη τους τη φτιάχνουν από μόνοι τους.

Συνολικά λοιπόν, η μέχρι τώρα πορεία της ζωής μου, επιβάλει να είμαι αισιόδοξος.
Όταν τα πράγματα μαυρίζουν πολύ, επιτρέπω στον εαυτό μου να κυλίσει σε κρίσεις απόλυτης απαισιοδοξίας, γκρίνιας και μιζέριας. Σύντομα τον σιχαίνομαι τόσο πολύ, που απορρίπτω αυτές τις σκέψεις μετά βδελυγμίας και τότε αισθάνομαι καλύτερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

πιο φοβισμενη ναι..-λογω του ασταθμητου αγνωστου-αλλα γιατι απαισιοδοξη?(δεν το λεω μονο προσωπικα για σενα αλλα και γενικα σαν θεμα συμπεριφορας..)

Μα δεν είναι προφανές; Για τον ίδιο λόγο που είναι ο οποιοσδήποτε απαισιόδοξος, για οτιδήποτε: Για να μην προσγειωθώ απότομα.
Δεν λέω ότι είναι καλό αυτό βέβαια. Πχ μου έχει τύχει στο παρελθόν να μου αρέσει κάποιος, να ενδιαφέρεται κι αυτός και να το έχει δείξει σαφέστατα κι εγώ λόγω απαισιοδοξίας να μην πιστεύω ότι ενδιαφέρεται (μέχρι που μου το "έδειξε" ευθέως στο τέλος )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Η αισιοδοξια, , η υπαρξη δηλαδη της ελπιδας ειναι αναγκαια συνθηκη για την διατηρηση και αναπτυξη του εαυτου μου.
Η ταση του να ελπιζω με παρηγορει και μου δινει δυναμη περιμενοντας "αυριο" ενα καλυτερο αποτελεσμα. Ειναι εκεινη η ψυχικη δυναμη που δημιουργει ευοιωνες προοπτικες για το μελλον, ακομα και εαν ειναι ψευτικες και δινει στον καθενα απο εμας τη δυνατοτητα της ζωης. Ο πατερας μου μου ελεγε οτι ειναι "το ψωμι του φτωχου"...(το χε κλεψει απο τους Γαλλους )
Για να εισαι βεβαια αποτελεσματικος δεν αρκει η αισιοδοξια, η ελπιδα να στηριζεται σε απλες επιθυμιες, αλλα σε δυνατη πιστη.
Χωρις αισιοδοξια πως θα μπορεσει κανεις να υπερπηδησει εμποδια, να βρει λυσεις σε προβληματα, να αντιστρεψει αρνητικους παραγοντες σε θετικους και βγει απο το οποιο αδιεξοδο? Σε καμμια περιπτωση δε θα συμφωνω με τον Σοπενχαουερ που λεει οτι η χαρα ειναι μια ουτοπια και οτι ο καθε ενας απο εμας ειναι υποχρεωμενος να κινειται αναμεσα στη θλιψη και την οδυνη, γιατι η ζωη μοιαζει με κοιλαδα κλαυθμων. Σα να λεμε "ματαιοτης ματαιοτητων, τα παντα ματαιοτης".
Μονο οταν ελπιζουμε, αισιοδοξουμε μπορουμε να σταθουμε ψυχικα και σωματικα δυνατοι.
Αρα, ναι βλεπω το ποτηρι μισογεματο, ειναι ενα κομματι της δικης μου κοσμοθεωριας, το οποιο μου δινει δυναμη και εχει συμβαλλει σε αυτο που ειμαι σημερα και στο πως γενικοτερα αντιλαμβανομαι και αντιμετωπιζω τη ζωη μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Σ'αυτή τη φάση της ζωής μου είναι τελείως άδειο το ποτήρι, και ραγισμένο όπως είπε ο Νωεύς, ούτε καν μισοάδειο. Νομίζω έχει ξαπλώσει και στο τραπέζι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Αρα, ναι βλεπω το ποτηρι μισογεματο, ειναι ενα κομματι της δικης μου κοσμοθεωριας, το οποιο μου δινει δυναμη και εχει συμβαλλει σε αυτο που ειμαι σημερα και στο πως γενικοτερα αντιλαμβανομαι και αντιμετωπιζω τη ζωη μου.

Δεν είναι ζήτημα κοσμοθεωρίας ή φιλοσοφίας η απαισιδοξία ή η αισιοδοξία. Είναι ζήτημα χαρακτήρα και προσωπικότητας κυρίως, άσχετα αν κάποιοι την κάνουν κοσμοθεωρία. Ο Σοπενάουερ που ανέφερες έκανε Φιλοσοφία το χαρακτήρα του όπως κι ο Νίτσε. Ο τελευταίος με τον "ηρωικό πεσιμισμό". Αν το δεις καλά όμως, ο αισιόδοξος Φιλόσοφος δεν έχει καμμιά λογική. Η ζωή μας είναι τόσο σύντομη που από μόνο του αυτό την κάνει τραγική. Κι όχι μόνο σύντομη αλλά περνάς αφήνοντας αναπάντητα όλα τα ουσιαστικά ερωτήματα (τί είναι θάνατος, ποιός ο σκοπός της ύπαρξης, ποιό το νόημα). Αυτά από μόνα τους σε κάνουν το τραγικότερο πλάσμα επάνω στη γη. Ούτε τα ζώα δεν έχουν επίγνωση ότι μια μέρα θα πεθάνουν. Η αισιοδοξία είναι κάτι που άπτεται περισσσότερο της Θεολογίας παρά της Φιλοσοφίας. Οι πιστοί είναι αυτοί που έχουν συνήθως αισιόδοξη κοσμοθεωρία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Φίλε μου, σε μία τέτοια φάση, είναι να αλλάζει κανείς το ...τραπεζομάντηλο!

...Η ζωή μας είναι τόσο σύντομη που από μόνο του αυτό την κάνει τραγική. Κι όχι μόνο σύντομη αλλά περνάς αφήνοντας αναπάντητα όλα τα ουσιαστικά ερωτήματα (τί είναι θάνατος, ποιός ο σκοπός της ύπαρξης, ποιό το νόημα). Αυτά από μόνα τους σε κάνουν το τραγικότερο πλάσμα επάνω στη γη...

...Άλλο, να το παραδεχόμαστε κι άλλο, να το αλλάξουμε! Για το τελευταίο, όχι μόνον δεν κάνουμε σχεδόν τίποτε, αλλά η ναζιάρικη μεψιμοιρία μας, μας κάνει να φαινόμαστε υποκριτικά...απαράδεκτοι, για εκείνα που παραδεχόμαστε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rascal_gd]

Σ'αυτή τη φάση της ζωής μου είναι τελείως άδειο το ποτήρι, και ραγισμένο όπως είπε ο Νωεύς, ούτε καν μισοάδειο. Νομίζω έχει ξαπλώσει και στο τραπέζι.

Θα το γεμισεις, σιγα-σιγα, παλι.. Να μην εχεις αμφιβολιες γι'αυτο το πραγμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Φίλε μου, σε μία τέτοια φάση, είναι να αλλάζει κανείς το ...τραπεζομάντηλο!

Μερικά πράγματα είναι ασυμάζευτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Μερικά πράγματα είναι ασυμάζευτα.

"Μερικά", όμως! Τα υπόλοιπα; Τι είναι εκείνο που τα μερικά τα κάνει βαρύτερα, από τα υπόλοιπα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.