ρε γμτ κτι πρεπει να γινεται με τα μειλ.Οταν γραφει καποιος εδω δε μου στελνεται.Τλσπ
Εγω θελω απλα να ξανααναφερω κτι που ειχα ξαναπει.Ολα ειναι θεμα ανθρωπου και οργανισμου.Το ποσο γρινιαρης ειναι ο αλλος,το ποσο αντεχει στην "ταλαιπωρια" και φανταζομαι την επεμβαση που κανει.Εγω το βραδυ που ημουν μεσα στο νοσοκομειο βαριομουν κι εκανα βολτες με τον ορο να περασει η ωρα.Μια αλλη κοπελα ηταν σαν να χε κανει συγκρουση με λεωφορειο.

Την ειδα στο διαδρομο,την κρατουσε το αγορι της και ηταν μελανιασμενη αντιθετα με μενα(σε 6 μερες που την ξαναειδα δεν ειχε ΤΠΤ) και ταλαιπωρημενη.Με το που μου εβγαλαν τα σφουγγαρακια,τρεις μερες μετα την επεμβαση,πηγα cinema κι εκανα καθαρισμο στο διαλειμμα της ταινιας στις τουαλετες.Εβγαινα κανονικοτατα εξω και κουβαλουσα κι ενα ταπερακι με τα σιμπραγκαλα μου.Γτι για καποιο καιρο πρεπει να κανεις ανα μια ωρα περιπου καθαρισμο στη μυτη.Τι να εκανα να κλεινομουν μεσα για κανα 15μερο? Θα μπορουσα να γκρινιαξω και να πω διαφορα,αλλα κοιταω το αποτελεσμα.Ειμαι αισιοδοξος ανθρωπος.Ο βοηθος του γιατρού μου ειπε οτι οι αντρες ειναι πολυ γκρινιαρες.Οι γυναικες πολυ σπανια λολ
Θα αναφερω ολα τα
ασχημα αυτης της επεμβασης που εγω ειλικρινα δυσκολευομαι να τα θυμηθω..

Το πιο δυσκολο για μενα ηταν οτι δε μπορουσα να αναπνευσω για 3 μερες.Μονο απο στομα.Ηταν λιγο σπαστικο.'Οπως και η διαδικασια να μου βγαλουν τα σφουγγαρακια ηταν οχι επιπονη ,απλα οχι ευχαριστη.Διαρκει ομως δευτερολεπτα.Και μετα ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ και δεν το πολυθυμασαι.
Επισης αισθανεσαι λογω πρηξιματος "βαρια" την περιοχη γυρω απο τη μυτη(σαν ιγμοριτιδα φανταζομαι αν και δεν ειχα ποτε..).Ειδικα οταν ξαπλωνεις το αισθανεσαι περισσοτερο-ειναι σαν να "κατεβαινει" το βαρος.Μεχρι να μου βγαλουν το ναρθηκα ψιλοφοβομουν να ξαπλωσω πλαγια-ενιωθα οτι θα μου "επεφτε" η μυτη στο μαξιλαρι λολ -ηταν λογω πρηξιματος
Τελος για κανα 15μερο ειναι σαν να εχεις κρυολογημα.Αισθανεσαι πονολαιμο,βουιζουν αυτια και εχεις πονοκεφαλο.Και ολα αυτα οχι σε πολυ μεγαλο βαθμο.Το χειμωνα που κρυολογησα και πρηστηκαν οι αμυγδαλες εκει να δειτε πονο.Λογω μυτης δεν ηταν τπτ.Φανταζομαι γι'αυτο επαιρνα και αντιβιωση κατα φαρυγγιτιδας αν θυμαμαι καλα μετα την επεμβαση.Εγω προσωπικα επαιρνα ενα panadol οταν αισθανομουν περιεργα κι εβγαινα,διασκεδαζα,διαβαζα.
Και να τονισω οτι ΔΕΝ ΠΟΝΕΣΑ.θα το ονομασω ταλαιπωρια.Σε καμμια περιπτωση πονο.
Ενα θετικο επισης ειναι οτι κυκλοφορεις ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ με το που σου βγαζουν το ναρθηκακι.Εγω δεν το πιστευα οταν μου το λεγε ο γιατρος.Απλα δε φαινεται η μυτη αμεσως.Μονο αν ειχε καμπουριτσα η αν ηταν στραβη.Οταν ξεπρηστει φαινονται ολα(κι εγω αυτο περιμενω 1μισι σχεδον μηνα μετα-ξεπρηζομαι σταδιακα)
Ανεφερα ολα τα ασχημα μαζεμενα για να ξερει ο καθε ενδιαφερομενος ακομα κι αν δεν ειναι του παραπονου τι ειναι το χειροτερο που τον περιμενει.Ελπιζω να βοηθησα
