Ναι,είναι τελείως διαφορετικό και μη συγκρίσιμο για μένα..όχι γιατί κάποιο είναι λιγότερο σημαντικό ,αλλά γιατί δεν συγκρίνοντε.
Φαντάσου σε έναν κόσμο να θεωρείτε ντροπή η αγάπη σου για μια γυναίκα?Αφύσικο.... και να νιώθεις ελλιπής μπρος σε αυτούς που θεωρούνται φυσιολογικοί...
Ο έρωτας που τώρα το θεωρείς κάτι δεδομένο να είσαι αναγκασμένος να τον γεύεσαι κρυφά...μην σε δει κανείς.....μη σε πάρει κανένα μάτι...Φαντάσου επίσης να είσαι με το ταίρι σου σε ένα αμάξι και να σου κάνει έλεγχο η αστυνομία....όχι γιατί σε θεωρεί ύποπτο για κάποιο έγκλημα....αλλά ύποπτο επειδή είσαι ομοφυλόφιλος.Φαντάσου το κράτος να παρεμβαίνει στο κρεβάτι σου ..που για μένα δεν υπάρχει τίποτα ποιο ιδιωτικό..
Σου έχω αναφέρει πολλά ...φαντάσου...γιατί δεν μπορείς να το ζήσεις...όχι γιατί υστερείς φυσικά σε κάτι αλλά γιατί ποτέ δεν το έχεις ζήσει απλά..
Ο έρωτας ίσως να είναι ποιο πάνω από όλες τις πολιτικές απόψεις..ίσως τελικά να είναι η σημαντικότερη όλων...
Φαίνονται εύλογα αυτά που λες, αλλά...
...οι δικές μου εμπειρίες μου δείχνουν διαφορετικά πράγματα.
Μου έχει συμβεί να με προπηλακίζουν και να με βρίζουν στο δρόμο, επειδή είχα μακριά μαλλιά και φορούσα μπλουζάκι μέταλ συγκροτήματος (στη δεκαετία του '80). Να με σταματάν μπάτσοι μαζί με τους φίλους μου, γιατί τους φαινόμασταν ύποπτοι, για τους ίδιους ακριβώς λόγους (πάλι στη δεκαετία του '80).
Να μας σταματάνε και να μας ψάχνουν για ναρκωτικά το αυτοκίνητο, 4 η ώρα το πρωί στην εθνική οδό, επειδή ερχόμασταν από τη συναυλία των Black Sabbath στη Μαλακάσα, αυτή τη φορά στη δεκαετία του 2000.
Στο στρατό μαζεύτηκαν τέσσερις-πέντε με λοστούς και στυλιάρια και ήρθαν νύχτα στο θάλαμο να με χτυπήσουν στον ύπνο μου, επειδή λέει ήμουν σατανιστής. Αιτία; Επειδή διάβαζα λέει παράξενα βιβλία, επιστημονικής φαντασίας και φάνταζυ κι επειδή και πάλι άκουγα τη σατανική μουσική μέταλ. Ευτυχώς ήμουν σκαστός εκείνο το βράδυ και δεν με βρήκαν εκεί (ο καλύτερος τρόπος ν' αποφύγεις το κακό, είναι λέει να μην είσαι εκεί τη στιγμή που συμβαίνει). Αυτό κατά τη δεκαετία του '90.
Δεν νομίζω ότι κάποιος από αυτούς που κόπτονται εδώ μέσα περί διακρίσεων, έχουν υποστεί ποτέ τέτοιες διακρίσεις στο πετσί τους.
Μα, θα μου πεις, αυτά δεν είναι περί ερωτικού. Ήταν όμως για τη μουσική και για τα βιβλία μου, με τα οποία η σχέση μου ήταν ερωτική. Είπες πολλά "φαντάσου", όμως εγώ τα έχω ζήσει, πιθανώς εσύ να τα φαντάζεσαι...
Θέλεις να μιλήσουμε περί ερωτικού; Μου έχει συμβεί τουλάχιστον πέντε φορές, οι δύο μέσα στο προηγούμενο έτος, να με κάνουν κάποιοι ρεζίλι επειδή φιλιόμουν με το αίσθημα μέσα στο μετρό της Αθήνας. Τη μία από αυτές, ο τύπος πήγε να φωνάξει την αστυνομία...
Έχω δει ετερόφυλα ζευγαράκια να φιλιούνται σε πάρκα και όλοι να τους κοιτούν στραβά, ως να ήταν για κάτι ένοχοι. Έχω δει επίσης ομόφυλα ζευγαράκια, ιδιαίτερα γυναικών, να περπατούν χεράκι χεράκι, να φιλιούνται δημοσίως και στη χειρότερη περίπτωση να τους κοιτάν το ίδιο στραβά όπως και τους παραπάνω. Σε παραλία ήμασταν παρέα, μαζί μας ένα ομόφυλο ζευγάρι, ο ένας 35, ο άλλος 17 και να φέρονται όπως οποιοδήποτε νεοερωτευμένο ζευγάρι, να φιλιούνται, ν' αγκαλιάζονται, να κοιτιούνται με τρυφερότητα στα μάτια. Ο κόσμος κοίταζε λίγο παραξενεμένος (ελπίζω να μην το θεωρείς παρενόχληση κι αυτό) και μετά γυρνούσε το κεφάλι κι ασχολείτο με τις δουλειές του.
Σε γενικές γραμμές η εκδήλωση ερωτικών περιπτύξεων δημοσίως δεν είναι ιδιαίτερα αποδεκτή από την κοινωνία, τουλάχιστον από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, και πάντα τα κάθε είδους ζευγαράκια γίνονται αντικείμενο χλευασμού και κοροϊδίας. Άλλωστε και τα περισσότερα ετερόφυλα ζευγάρια που βλέπεις στο δρόμο, κατά συντριπτική πλειοψηφία φροντίζουν να μην εκδηλώνονται ερωτικά δημοσίως.
Έχω δει από την άλλη ανθρώπους να γίνονται αντικείμενο χλευασμού και περιφρόνησης, επειδή ήταν φτωχοί και ατημέλητοι. Έχω δει γκαίη καλοντυμένους να μπαίνουν σε hi μαγαζιά και να τους κάνουν υποκλίσεις, ενώ str8 κοινούς θνητούς να τρώνε πόρτα σαν να ήταν απόβλητα.
Σχετικά με τον έρωτα, έχω να πω ότι όταν είσαι παράξενος, φρίκουλας, αναρχόσκυλο, με ιδέες που δεν συνάδουν με τον κοινωνικό μέσο όρο, σου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βρεις το έτερον ήμισυ, μια γυναίκα που να έχει δηλαδή τα ίδια γούστα με σένα και να μη σε θεωρεί ως αξιοθέατο, σε σημείο που να σου δημιουργούνται αισθήματα απομόνωσης και μειονεξίας. Συνεπώς η πολιτική θέση και στάση έχει άμεση συσχέτιση με την ερωτική ζωή.
Ο καθένας θεωρεί το δικό του πρόβλημα ότι είναι το σοβαρότερο του κόσμου, φαντάζεται τον εαυτό του ως τον πλέον αδικημένο από την κοινωνία και πλέκει γύρω από το άτομό του ένα δράμα, που τον εξυπηρετεί στον αυτοοικτιρμό του, χαρακτηριστικό των περίσσότερων ανθρώπων, ασχέτως φύλου και σεξουαλικής προτίμησης. Μια παρόμοια τάση μυθιστορηματικής δραματοποίησης διαβλέπω και μέσα εδώ.
Θα συμφωνήσω ωστόσο με το τελευταίο που είπες: Το 1974, αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, ο πατέρας μου ρώτησε το Μάνο Χατζηδάκι: Μα καλά Μάνο, επί δικτατορίας, όπου το πρόβλημα του κόσμου ήταν καθαρά πολιτικό, εσύ βρήκες να γράψεις τον "Μεγάλο Ερωτικό"; Εκείνος του αποκρίθηκε: "
Δεν υπάρχει φίλε μου πιο πολιτικό πράγμα από τον έρωτα", αφήνοντάς τον άναυδο. Πράγματι λοιπόν, ο έρωτας είναι κατά βάθος πολιτική υπόθεση, γι' αυτό και δεν βρίσκω καμμία ουσιώδη διαφορά ανάμεσα σε διακρίσεις για λόγους πολιτικούς και σε διακρίσεις για λόγους ερωτικούς.
Θα ήθελα να ρωτήσω και κάτι ακόμη: Σύμφωνα με όσα μας παρέθεσε η Νεράιδα, η ομοφοβία είναι περίπτωση που χρήσει ψυχολογικής παρακολούθησης. Διάβασα για έντονες φοβίες, ιδεοληψίες, παράνοια και πανικό. Μάλιστα, οι ομοφοβικοί έχουν ανάγκη από "
ψυχιατρική φροντίδα και οι ψυχοθεραπευτικοί μηχανισμοί θεωρούνται απαραίτητοι τρόποι θεραπευτικής βοήθειας που θα τον απαλλάξουν από αυτήν την καταστροφική εμμονή και την επικινδυνότητα".
Εδώ μέσα από την άλλη, έχω δει να κατηγορούνται άνθρωποι ως ομοφοβικοί, δηλαδή ως ψυχασθενείς. Αυτό δεν αποτελεί μορφή διάκρισης και προσωπικής επίθεσης, κοινωνικής απαξίωσης και απομόνωσης;
Ακόμη και αν οι αγαπητοί συνομιλητές δεχτούμε πως είναι κάτι τέτοιο, δεν τους αξίζει αγάπη, κατανόηση και συμπαράσταση στο υποτιθέμενο πρόβλημά τους; Είναι θεμιττό να κατακρεουργούμε ανθρώπους που χρήζουν της υποστήριξης και της στοργής μας; Μόνο οι ομοφυλόφιλοι αξίζουν αυτών των ανθρωπιστικών μας αξιών; Οι ομοφοβικοί δεν έχουν δικαιώματα;
Απλές ερωτήσεις, περιμένω απλές απαντήσεις, ήρεμα παρακαλώ...