Κάτσε βρε Μπόρατ, είναι λογικό σε ένα μοναστήρι το οποίο είναι ένα αμιγώς θρησκευτικό ίδρυμα να επικρατούν τα θύραθεν συγγράμματα από τα εκκλησιαστικά; Πάντως εκφράσεις του τύπου "σε όλον τον κόσμο είχε εξαπλωθεί ο σκοταδισμός" είναι τελείως ισοπεδωτικές. Ακόμα και στη Δυτική Ευρώπη, στην οποία σίγουρα υπήρξε υποχώρηση των κλασικών σπουδών λόγω των βαρβαρικών επιδρομών, υπήρξε μια περίοδος στην Αγγλία κατά τον 7ο και 8ο αιώνα όπου υπήρξε κίνημα μελέτης των Ελληνικών κειμένων (το οποίο λόγω πολλών άλλων παραγόντων δυστυχώς υποχώρησε μετέπειτα)! Τέλος πάντων, σε όποιον βυζαντινολόγο και να σε παραπέμψω, θα βρεις ότι υπήρχαν μοναστήρια τα οποία διέσωσαν την αρχαία Ελληνική γραμματεία με διασημότερο αυτών τη Μονή του Στουδίου με το μεγάλο Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη. Αυτά για να μη γίνονται παρανοήσεις.
Όσον αφορά στην ουσία του ερωτήματός σου, υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος είτε σήμερα είτε σε μια άλλη εποχή να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να πάει σε ένα μοναστήρι. Οπότε δε μπορούμε όλους να τους βάλουμε σε μια κατηγορία.Το πιο υγιές πάντως κίνητρο για να γίνει κάποιος μοναχός σύμφωνα με την Ορθόδοξη διδασκαλία, είναι να φλέγεται από την αγάπη του για το Θεό και να θέλει απερίσπαστος και χωρίς να έχει άλλες έγνοιες να αφιερωθεί στην προσευχή και στην εξάσκηση των αρετών πέρα από κάθε αναγκαιότητα του σώματος (συζυγία, περιουσία κλπ). Από εκεί κι ύστερα μπορεί κάποιος να γίνει μοναχός επειδή μισεί τις γυναίκες ή τους άντρες αντίστοιχα, επειδή είχε μια ερωτική απογοήτευση, επειδή θέλει να βγάλει κι άλλα λεφτά (δυστυχώς συμβαίνει κι αυτό μερικές φορές...) κλπ. Όλ' αυτά όμως δεν είναι υγιείς λόγοι να γίνει κάποιος μοναχός και όσο απομονωμένος και να είναι κάποιος, δε θα βρει ποτέ την εσωτερική γαλήνη που ζητά...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
