«Οι γυναίκες που εργάζονται, οι οποίες κερδίζουν τα ίδια ή και περισσότερα χρήματα από το σύζυγό τους, συνεχίζουν να βλέπουν τον εαυτό τους ως το πρόσωπο που ασχολείται με τις ανάγκες και τα προβλήματα του νοικοκυριού και αυτό γιατί νιώθουν την ανάγκη να διατηρήσουν την παραδοσιακή γυναικεία ταυτότητα». [...]
Προβάλλοντας ιστορίες για το πώς οι άνδρες θα πρέπει να παρακινηθούν από τις ίδιες να κάνουν συγκεκριμένες δουλειές στο σπίτι, οι γυναίκες καταφέρνουν να αποδείξουν ότι είναι το στήριγμα της οικογένειας, που φροντίζει για το νοικοκυριό και τα παιδιά.
Κατευθύνοντας τις δουλειές του σπιτιού που θα γίνουν από τους συζύγους τους, διατηρούν την αίσθηση του ελέγχου σύμφωνα με τον παραδοσιακό ρόλο που τους έχει ανατεθεί.»
Αν και οι προσδοκίες από τους ρόλους της οικογένειας είναι περισσότερο ρευστές από ποτέ, η παραδοσιακή αντίληψη που θέλει τον άνδρα «κολόνα του σπιτιού» και την γυναίκα να ασχολείται με το νοικοκυριό εξακολουθεί να υπερισχύει.
Το έχω ξαναγράψει, ότι δεν φτάνουν μία ή δύο γενιές, ώστε να ξεχαστούν ή να ξεπεραστούν πρότυπα και κοινωνικές νόρμες, οι οποίες χρειάστηκαν μερικές χιλιάδες χρόνια για να εγκατασταθούν. Εδώ βλέπουμε Αμερικανίδες, γυναίκες δηλαδή μιας χώρας που φημίζεται για την πρόοδό της σε τέτοια ζητήματα, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ιδέα της ισότητας των φύλων και της αλλαγής των ρόλων τους ξεκίνησε από εκεί, να βρίσκονται ακόμη σε μεταβατικό στάδιο όσον αφορά την αποδοχή νέων ρόλων και την απόρριψη των παλαιών.
Σε άλλο σημείο βλέπουμε τέτοιες τάσεις "Δυνάμεων Αδράνειας", όπως τις περιγράφει η επιστήμη της φυσικής, να είναι ακόμη και σήμερα ιδιαίτερα ισχυρές, σε μια ακόμη πρωτοπόρο χώρα, σε ό,τι αφορά το φεμινισμό, τη Μεγάλη Βρετανία:
Πρόσφατη βρετανική έρευνα έδειξε ότι το 32% των νέων συμφώνησε ότι ο κατεξοχήν ρόλος των γυναικών στην κοινωνία είναι να είναι καλές σύζυγοι και μητέρες.
Παράλληλα οι γυναίκες που κερδίζουν πολύ περισσότερα χρήματα από τους συζύγους τους συχνά αναφέρουν ότι αυτό δημιουργεί προβλήματα στη σχέση τους.
Σε όλες μας τις συζητήσεις, οι οποίες αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, την ισότητα, τη γυναικεία χειραφέτηση, αυτό είναι φανερό, σε όποιον μπορεί να σταθεί λίγο παράμερα και να παρατηρήσει, ανεπηρέαστος από το φύλο στο οποίο ανήκει. Άλλο τόσο είναι φανερό, ότι η βιασύνη κάποιων γυναικών, οι οποίες απαιτούν απ' όλους και όλες, να ενστερνιστούν τα νέα πρότυπα εδώ και τώρα, ειδάλλως να τους κατηγορούν για φαλοκρατισμό ή οπισθοδρομικότητα, είναι εν πολλοίς άκαιρη κι ενάντια στη φυσική ροή των πραγμάτων.
Γνώμη μου είναι πως έχουμε κάνει πολλά και σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, μέσα σε λίγο σχετικά χρόνο. Το να επιταχύνουμε κι άλλο τις εξελίξεις, θα είχε ως μόνο αποτέλεσμα την πλήρη αποσάθρωση του ψυχολογικού και κοινωνικού μας υποβάθρου και θα δημιουργούσε εντροπικά φαινόμενα στην κοινωνία. Λίγη υπομονή φίλες και φίλοι, σε μία ή δύο γενιές ακόμη, θα βρούμε τα πατήματά μας και θα ισορροπήσουμε σε νέες θέσεις. Η εποχή την οποία διανύουμε, είναι μεταβατική σε πάρα πολλούς τομείς, όπως και σε αυτόν των κοινωνικών ρόλων των δύο φύλων, για τον οποίο συζητάμε...
