Σκέφτηκα να ανοίξω καινούργιο νήμα, αλλά αφού βρήκα αυτό βάζω ένα κείμενο που ξεκίνησα να γράφω εδώ. Ίσι αν το θεωρείς ότι αξίζει βοήθα το κι εσύ και όποιο άλλο μέλος ασχολείται
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΛΗΨΗΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Βλέποντας τις φωτογραφίες διαφόρων, όχι μόνο εδώ αλλά και σε άλλα σάιτς, σκέφτηκα, χωρίς να είμαι ειδήμων, να γράψω μερικές παρατηρήσεις και προτροπές προς τους φίλους και φίλες που ασχολούνται με το πανέμορφο χόμπι της φωτογραφίας, ερασιτεχνικά, επισημαίνοντας μερικά λάθη, που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, κατά την λήψη της φωτογραφίας, θέλοντας να βοηθήσω να βγαίνουν καλύτερες οι φωτογραφίες κατά την λήψη και όχι μετά κατά την επεξεργασία.
Είμαι και εγώ, λίγο κατά της επεξεργασίας, αν και την χρησιμοποιώ, αλλά προσπαθώ να τη χρησιμοποιώ όσο γίνεται λιγότερο, προσπαθώντας περισσότερο κατά το τράβηγμα να ρυθμίζω σωστά την μηχανή μου, και μόνο όταν χρειαστεί να επέμβω σε κάποιον επεξεργαστή.
Αρχίζω λοιπόν, ζητώντας και τη βοήθεια όσων ασχολούνται στο να συμπληρώσουν ή και να διορθώσουν τυχόν λάθη σε αυτά που γράφω. Το κείμενο είναι όλο δικό μου, και αφορά περισσότερο τις κόμπακτ μηχανές και λιγότερο τις πιο επαγγελματικές (dslr), προσπαθώντας να βοηθήσω όσο μπορώ για καλύτερες τεχνικές κατά τη λήψη, χωρίς να είμαι κανένας ειδήμων απλώς χομπίστας και εγώ που έχω λίγο τρέλα με το χόμπι της φωτογραφίας.
ΦΩΤΟΜΕΤΡΗΣΗ
Ένα βασικό χαρακτηριστικό που δίνω πολύ μεγάλη σημασία είναι η φωτομέτρηση.
Στην αρχή, τραβούσα φωτογραφίες όπως τις έβγαζε η μηχανή, με αποτέλεσμα πολλές φορές καμένα λευκά, (όπως βάρκες, γλάρους) και αν μεν τραβάς με raw μπορείς να διορθώσεις, αν όμως τραβάς σε jpeg όπως τραβώ κι εγώ, χάνεις έτσι την πληροφορία και τα καμένα λευκά δεν διορθώνονται με τίποτα μετά.
Υπάρχουν λύσεις:
Πρώτη και καλύτερη, η
αντιστάθμιση έκθεσης, που έχουν όλες οι μηχανές, ακριβές ή φθηνές. Αν κοιτάξετε το μάνουαλ της μηχανής σας θα δείτε πως δουλεύει.
Η μηχανή, μετράει το φως, σε ένα γενικό πλαίσιο, και αν το πίσω μέρος του φόντου είναι πιο σκούρο, ο μέσος όρος θα είναι να ανεβάσει τους τόνους και να βγει το θέμα τόσο λευκό που θα βγει καμένο.
Το αντίθετο είναι, όταν το φόντο πίσω είναι πολύ φωτεινό, όπως κόντρα στο φως, ή πολύ λευκός ουρανός, το κυρίως θέμα θα βγει τόσο σκούρο που δεν θα φαίνεται καθόλου.
Έτσι λοιπόν, αντισταθμίζουμε την έκθεση με + ή – ώστε να βγει σωστά.
Προσωπικά, χρησιμοποιώ περισσότερο τις αρνητικές τιμές, για να μην βγει τίποτα καμένο, και αν χρειαστεί τότε το ανεβάζω λίγο σε κάποιον επεξεργαστή.
Υπάρχουν τριών κυρίως ειδών φωτομετρήσεις:
Η πρώτη είναι η γενική (ή matrix, ή 3d – ανάλογα την μηχανή πως το ονομάζει) και είναι η γενική και η ντε φάκτο φωτομέτρηση, και είναι κατάλληλη περισσότερο για τοπία.
Η δεύτερη (που τη χρησιμοποιώ προσωπικά περισσότερο), είναι η κέντρου βάρους, η οποία φωτομετρεί κατά 80% το θέμα που είναι στο κέντρο της φωτογραφίας, και λαβαίνει υπόψη κατά 20% περίπου το υπόλοιπο πλαίσιο. Είναι πιο σωστή όταν τραβάμε πρόσωπα, πορτρέτα, λουλούδια κλπ.
Η τρίτη είναι η σημειακή (ή spot) φωτομέτρηση. Συνιστάται μόνο όταν θέλουμε να φωτομετρήσουμε το κυρίως θέμα μας αποκλειστικά που βρίσκεται στο κέντρο. Χρησιμοποιείται συνήθως στο μάκρο αν και έχει και πολλές άλλες χρήσεις.
Θα πρέπει λοιπόν να προσέχουμε όταν κάνουμε λήψεις, και έστω και αν είναι αυτόματη η μηχανή, υπάρχουν πολλοί τρόποι να ρυθμιστεί σωστά η φωτογραφία.
Για περισσότερα θα επανέλθω, έχω στο μυαλό μου για τις τεχνικές κλειδώματος εστίασης και φωτομέτρησης, αρχή των 2/3 σε φωτογραφίες τοπίου, διάφορες τεχνικές λήψης, ελπίζω και τα μέλη που ασχολούνται να γράψουν και εκείνα.
Θα επανέλθω.
