Κράτα μικρό καλάθι. Συχνά αυτά τα βίντεο αφορούν περιπτώσεις εκτρώσεων σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, που ούτως ή άλλως επιτρέπεται μόνο στην περίπτωση σοβαρών προβλημάτων υγείας του εμβρύου. Επίσης, μέχρι κάποιο μήνα το έμβρυο δεν έχει αναπτύξει ολοκληρωμένο νευρικό σύστημα και δεν νιώθει πόνο, άρα όσο αηδιαστικό και να φαίνεται, δεν προκαλεί κάποιο πόνο στο έμβρυο.
Μάλιστα... Δηλαδή αν σε έναν άνθρωπο κάνουμε μια πολύ ισχυρή ένεση αναισθησίας ώστε να μην μπορεί να νιώσει καθόλου τον πόνο και μετά τον σκοτώσουμε, δεν υπάρχει πρόβλημα γιατί αυτός ο άνθρωπος δεν πόνεσε, άρα είναι σαν να μην κάναμε φόνο! Χμμμ....
Και το χειρότερο; Πού είναι η Εκκλησία όταν η έφηβη κρατάει το παιδάκι και δεν έχει λεφτά να το ταϊσει;
Στη θέση της! Εννοείται πως δεν μπορεί να πάει και να ψάξει ένα ένα τα σπίτια για να βρει ανύπαντρες μητέρες/ φτωχούς/ άρρωστους κλπ. Μα (τουλάχιστον από τα παραδείγματα που έχω εγώ- και δεν είναι λίγα) όταν κάποιος ζητήσει την βοήθειά της, η Εκκλησία είναι δίπλα του. Μήπως εμείς οι άνθρωποι έχουμε μάθει να ζητάμε τον απο μηχανής Θεό , χωρίς να αγωνιζόμαστε καθόλου για αυτά που χρειαζόμαστε ή θέλουμε κι έτσι μένουμε στην δυστυχία μας και κατηγορούμε προς πάσα κατεύθυνση; Λέω εγώ τώρα...
Καλυτερα να μην γεννηθει ενα παιδι παρα να ζησει σε εναν κοσμο με αδιαφορους γονεις η μια ζωη γεματη πονο. Εφοσον ειναι νωρις στην εγκυμοσυνη και δεν υπαρχει επιγνωση και πονος απο το εμβρυο ειμαι υπερ. Με την λογικη αυτη(οτι σκοτωνουμε μια ζωη) τοτε θα επρεπε να τιμωρουμε τους αντρες καθε φορα που κανουν την γνωστη "πραξη"!!!!!
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες ανοησίες που έχω ακούσει κατά καιρούς! Μία άλλη ήταν (πάλι σε ένα παρόμοιο θρεντ) ότι κανονικά θα έπρεπε να θεωρείται έγκλημα κάθε ωάριο που χάνεται με την περίοδο της γυναίκας...
Έλεος, ρε παιδιά! Φιλοσοφία θέλει; Το ωάριο μόνο του δεν είναι μωρό, όπως και το σπερματοζωάριο μόνο του δεν είναι μωρό και δεν έχουν ζωή. Από τη στιγμή όμως που το ωάριο θα ενωθεί με το σπερματοζωάριο και θα δημιουργηθεί το ζυγωτό, τότε μέρα με τη μέρα δημιουργείται η ζωή κι από κει και έπειτα ναι, είναι φόνος! Τώρα αν θέλουμε (δικαιολογώντας τους εαυτούς μας ή καλύπτωντας τις τύψεις μας) να κλείνουμε τα μάτια μας και να φέρνουμε ανόητες δικαιολογίες και παραδείγματα, καλά κάνουμε. Αλλά ας μην τα πιστεύουμε κιόλας...
Ξέρεις πόσα χρόνια κρατάει η διαδικασία για υιοθέτηση παιδιού και πόσες προϋποθέσεις χρειάζονται; Έγκλημα θα κάνει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί και μετά να το "παρκάρει" στη μάνα της για να δουλέψει σαν σκυλί για να το ταϊσει...
Υπερβάλλεις λίγο, μου φαίνεται! Ένα παιδί μπορεί να λάβει αγάπη ακόμα κι αν η μητέρα του δουλεύει πολύ, ακόμα κι αν αναγκάζεται κάποιες ώρες να μένει με την γιαγιά. Το θέμα δεν είναι τόσο με ποιον θα μεγαλώσει το παιδί, όσο το να έχουν αυτοί που θα το μεγαλώσουν σώας τας φρένας, για να μπορούν να έχουν σωστή κρίση και να το βοηθούν στο μεγάλωμά του δίνοντάς του τις απαραίτητες εξηγήσεις για τον τυχόν διαφορετικό τρόπο ζωής που έχει σε σχέση με άλλα παιδιά.
Έχω ξαναπεί ότι δεν θεωρείται κατεστραμμένο ένα παιδί που έχει μεγαλώσει κάπως διαφορετικά σε σχέση με τα υπόλοιπα, αλλά το παιδί που οι γονείς του δεν είχαν τις απαραίτητες νοητικές ικανότητες να το στηρίξουν στην πορεία της ζωής του...
...ή να το αφησει σε μια πορτα οπως κανανε παλια..
Κι αυτό τώρα είναι λύση βρε Άγγελε; Πάμε να διορθώσουμε ένα κακό με ένα (τυχόν) μεγαλύτερο; Έλα τώρα!
