Αν σε ρωτήσω πως θα εξαλείψουμε το φαινόμενο του βιασμού εντελώς και γενικά την εγκληματικότητα έτσι ώστε μια γυναίκα να μπορεί να περπατάει στις 3 το χάραμα σε κακόφημη γειτονιά μάλλον δεν θα έχεις κάποιον εφαρμόσιμο τρόπο να προτυνεις, όπως δεν έχει κανείς.
Να προτύνω σίγουρα όχι, να προτείνω όμως ναι. Εσύ πάλι βέβαια φωτεινός παντογνώστης ξέρεις εξαρχής ότι δεν έχει κανείς. Ας κάνω την παγκόσμια πρωτοτυπία λοιπόν:
Δε θα ξεφύγετε ούτε τώρα, το πρώτο, κύριο και βασικότερο μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι η πάνδημη κοινωνική του καταδίκη. Η καταδίκη αυτή πρέπει να έρχεται από την κοινωνία και από το αξιακό της σύστημα. Δεν μπορεί, όπως κάνει μέχρι σήμερα, υποκαθιστώντας το ρόλο του δικαστή, να σπεύδει με επιπόλαιες δικαιολογίες να αθωώνει τους βιαστές, δε μπορεί να κατηγορεί τα θύματα ότι προκαλούσαν ή ότι δεν πρόσεχαν ή ότι "τα ήθελαν και τα έπαθαν". Σκεφτείτε ότι έχουμε μπροστά μας έναν βιαστή. Τι θα έλεγε λοιπόν αυτός, ότι υποστηρίζει και επικροτεί το βιασμό; Όχι βέβαια, αυτό δε θα το πει κανείς. Θα έλεγε ότι το κοριτσάκι "το ήθελε", "το έβλεπα στη συμπεριφορά της", "με καλούσε φορώντας μίνι και βαθύ ντεκολτέ", "για να γύριζε έτσι τέτοια ώρα λογικά ήθελε να γίνει κάτι" κλπ κλπ. Αντιλαμβάνεστε ότι αναπαράγετε ακριβώς την υπερασπιστική γραμμή του βιαστή; Αυτά λοιπόν πρέπει να εκλείψουν. Κοινή λογική.
Δεύτερον, το νομικό πλαίσιο. Πρέπει να υπάρχει μια δημόσια εμπιστευτική διαδικασία που θα ξεκινάει από την καταγγελία, την νομική υποστήριξη, τη ψυχολογική υποστήριξη και προστασία και θα καταλήγει στην αμετάκλητη καταδίκη και τιμωρία του βιαστή σε σύντομο χρονικό διάστημα. Πολλά βήματα έχουν ήδη γίνει με τον νέο κώδικα όπου για πρώτη φορά ορίζεται με επάρκεια το έγκλημα του βιασμού και της σεξουαλικής βίας. Στο ζήτημα της προστασίας ένα ακόμα βήμα θα πρέπει να είναι ο έλεγχος της πληροφορίας που δημοσιεύεται ούτως ώστε να μη βγάλουν τα ΜΜΕ το θύμα στα μανταλάκια για λίγα views παραπάνω.
Πάμε τώρα στα ταξικά. Ο βιασμός εμφανίζεται σε όλους τους χώρους. Οι χώροι εξουσίας και δύναμης κυρίως, προσελκύουν διαταραγμένες προσωπικότητες, εκβιαστές και εκμεταλλευτές, που κάνουν κατάχρηση εξουσίας. Όλοι οι χώροι ενοχοποιούνται, και ιδίως εκείνοι που υπόσχονται χρήμα και γκλαμουριά, όπως θέατρο, τραγούδι, μόδα, κατέχοντας την πρωτιά στα περιστατικά αυτά και στην «εξαγορά» της σιωπής των θυμάτων. Σε αυτούς τους χώρους πέραν των παραπάνω μέτρων θα πρέπει να υπάρχει δημόσιος έλεγχος και διαφάνεια στις διαδικασίες καθώς και να ενισχυθούν οι ενώσεις των εργαζομένων που θα μπορούν να παρέμβουν και να καταγγείλουν. Όπου μπορούμε θα πρέπει να καθαιρούμε τέτοια συγκέντρωση εξουσίας σε πιο αποκεντρωτικά σχήματα.
Τέλος, μια κοινωνία οφείλει να εξαλείψει τα πρότυπα που γεννούν βιαστές. Είτε έχει να κάνει με πατριαρχικά πρότυπα, είτε με θρησκευτικά πρότυπα (πχ Ισλάμ που λέτε), είτε με σεξιστικά πρότυπα που υπάρχουν ακόμα στην ιεραρχία της κοινωνίας, όλα αυτά θα πρέπει να καταπολεμηθούν μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος.
Φτάνουν,
@hack3r ? Προσωπικά θα έλεγα να ξεκινούσαμε από το να μη κάνετε victim blaming.
Τώρα βέβαια προχωρώντας παραπέρα, σίγουρα γενικότερα μέτρα κοινωνικής ένταξης, απογκετοποίησης και ισόρροπης ανάπτυξης θα έχουν αντίστοιχο θετικό αντίκτυπο στις "κακόφημες" περιοχές.