Συμφώνησα λοιπόν ότι θα μείνω ήσυχη
Τους είπα "πάρτε ο,τι θέλετε, μόνο αφήστε μου το λαπτοπ σας παρακαλώ!".
Τους απάντησα ότι δεν έχω χρήματα στο σπίτι αλλά μπορούν να πάρουν την τηλεόραση, είναι αρκετά ακριβή.
Προς το τέλος άρχισαν να το παίζουν ότι θα πάρουν το λάπτοπ και πανικοβλήθηκα ελαφρώς
Μου το έφεραν στο κρεβάτι και το πήρα αγκαλιά λες και ήταν boyfriend που έχω να δω κανα μήνα.
Νομίζω ότι αυτό που με "έσωσε" και κατάφερα να μου αφήσουν το λάπτοπ, να μη με χτυπήσουν και να μη με παρενοχλήσουν σεξουαλικά* ήταν ότι τους αντιμετώπισα ψύχραιμα, χωρίς φωνές και κλάματα,
Εν γένει, με είχα για κότα, και πραγματικά εξέπληξα τον εαυτό μου για το πώς αντιμετώπισα την όλη φάση. Η πλάκα είναι ότι είδα σήμερα στο μπαλκόνι μια ακρίδα και πανικοβλήθηκα εντελώς, ενώ σε ένοπλη ληστεία ήμουν τόσο ψύχραιμη! Πολύ περίεργη η ανθρώπινη ψυχολογία...
* Ο ένας (ο πιο μαλάκας) μου έπιασε το βυζί σε κάποια φάση, αλλά οκ, could've been much worse. Το αντιμετώπισα με μια τελείως ξενέρωτη στάση, του στυλ "και τώρα δηλαδή τι κατάλαβες;"