Δε θα δώσω εγώ τα φώτα, το ιστορικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης υπάρχει στο διαδίκτυο. Τα κακό είναι πως πολλοί γράφουν τις απόψεις τους αγνοώντας το. Η στάση των μεγάλων δυνάμεων είναι γνωστή απέναντι σε παρόμοιες καταστάσεις, γι’ αυτό και οι ελπίδες του Φώτη είναι κάπως αφελείς. Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό, γιατί η Τουρκία αμφισβητεί ανοιχτά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στην υφαλοκρηπίδα και, κατ’ επέκταση, την ίδια την ανεξαρτησία της. Παραβιάζει εθιμικό διεθνές δίκαιο που έχει δημιουργήσει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 ώς προς το αυθύπαρκτο των αποκλειστικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα και, κατα συνέπεια, θα πρέπει να υπέχει διεθνή ευθύνη. Επίσης, εκμεταλλεύται τους οικονομικούς πόρους της Κύπρου, που φυσικά έχει αρνητικές συνέπεις. Το να λέμε ότι ο Τσίπρας συγκάλεσε το ΚΥΣΕΑ απλώς για τα μάτια του κόσμου δείχνει είτε ιδιοτελή διάθεση απαξίωσης του ζητήματος ως κομματικού είτε ελλειματική κρίση.