Για να μαι ειλικρινης...
Στην θελω ερωτα.... Εεεεεε, και αγαπη.... Αλλα και λιγο χρημα??? Η αληθεια ειναι πως τα θελω ΟΛΑ!!!
Κάποτε δούλευα στο κέντρο της πόλης, σ' ένα παράξενο ωράριο 12:30-20:30. Πάντοτε γύρω στο μεσημέρι, έψαχνα για πάρκινγκ στην περιοχή δίπλα στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης. Ακριβώς δίπλα στο υπουργείο ήταν ένα all day bar, που τη μέρα λειτουργούσε ως καφενείο και το βράδυ ως μπαράκι, του οποίου ιδιοκτήτης ήταν ένας γείτονάς μου. Έτσι, όποτε έβρισκα θέση να παρκάρω λίγο νωρίς, καθόμουν κι έπινα έναν καφέ μέχρι να έρθει η ώρα για δουλειά.
Είχε κάμποσους θαμώνες, κάθε φορά που πήγαινα έβλεπα λίγο ως πολύ τους ίδιους τύπους, αργόσχολους και με όρεξη για κουβέντα. Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ, μπλέχτηκα σε μερικές από αυτές. Σε μια τέτοια περίσταση, κάποιος πέταξε αυτό που λέει παραπάνω ο Τσαρατσάφ.
"
Ποτέ μην μπλέξεις τη θρησκεία με την πολιτική και το σεξ με το χρήμα, είναι εκρηκτικοί συνδυασμοί και δεν νομίζω πως μπορεί κανείς να τους χειριστεί χωρίς ν' ανατιναχτεί", πετάχτηκα εγώ, που μέχρι στιγμής δεν είχα πάρει μέρος στη συζήτηση.
"Γιατί δηλαδή;" με ρώτησε απορημένος ο αγορητής.
"Διότι τότε η θρησκεία γίνεται εξουσία κι ο θεός γίνεται διάβολος· το χρήμα γεννά απαιτήσεις και τότε το σεξ γίνεται πορνεία, στο τέλος θα φτάσεις να μην το γουστάρεις κι όμως να το κάνεις", απάντησα εγώ.
"Εγώ διαφωνώ εντελώς μ' αυτό που λες", μίλησε ξαφνικά ένας άλλος τύπος, που καθόταν λίγο δεξιότερα, στη μπάρα. Από εκείνους τους καθημερινούς του καφενείου, που πάντοτε τους έβρισκα εκεί κα πάντα εκεί τους άφηνα.
"Για ποιο λόγο διαφωνείς;" τον ρώτησα εγώ με ουδέτερο τόνο.
"
Γιατί εγώ έχω καταφέρει να συνδυάσω το σεξ με το χρήμα και τα πάω πολύ καλά και με τα δύο", είπε ο μάγκας, τραβώντας την προσοχή όλων να στραφεί επάνω του. Βλέποντας διαθέσιμο κοινό για να κομπάσει, να κοκορευτεί λίγο σαν άντρας προς άντρα, πήρε ύφος μόρτικο κι άρχισε να διηγείται σε όλους ότι είχε μια γκόμενα Αγγλίδα, η οποία είχε έρθει κι είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα από έρωτα για την πάρτη του και που το φυσούσε δηλαδή το παραδάκι κι είναι κι ωραίο γκομενάκι, με λίγα λόγια μια μικρή αναβίωση των κλασικών διηγήσεων τύπου "greek kamaki" της παλιάς της εποχής. Γι' αυτό σε κάθε εργάσιμη ώρα τον έβρισκε κανείς στο καφενείο.
Όμως όταν κάποιος για να περηφανευτεί λέει πολλά και ψάχνει να πει ακόμη περισσότερα, στο τέλος του ξεφεύγει η αληθινή του σκέψη, όπως το κρέας απ' το στόμα του κόρακα έπεσε στα νύχια της αλεπούς. Ξαφνικά λοιπόν, ο μόρτης φλυαρώντας, ζαλισμένος απ' την αναπάντεχη προσοχή κι επιβεβαίωση, λέει "...
βέβαια ξέρετε τώρα, οι Αγγλίδες είναι ψυχρές και ξενέρωτες στο κρεβάτι, αλλά εγώ περνάω πολύ ωραία...", για να χαμηλώσει αμέσως μετά το κεφάλι μπερδεύοντας τα λόγια του, μάλλον συνειδητοποιώντας τι είχε μόλις πει! Στ' αλήθεια δεν περίμενα εκείνος που διαφώνησε με τα λόγια μου, ότι θα έφτανε να τα επιβεβαιώσει με τόσο κατηγορηματικό τρόπο.
"Σ' ευχαριστώ πολύ, με κάλυψες πλήρως" του είπα σοβαρά, πλήρωσα τον καφέ μου και ξεκίνησα για τη δουλειά. Στο δρόμο χαμογελούσα μ' εύθυμη διάθεση...
