αισθηση=βιωματικη συνειδητοποιηση βαση των γεγονοτων που εζησες οτι για σενα η σχεση ειναι ικανοποιητικη. Αν ο συντροφος δεν συμμεριζεται την ιδια αισθηση, ειναι αλλο θεμα.
Ειτε υπαρχει αποσταση, ειτε οχι, ο καθε ανθρωπος κρινει υποκειμενικα το αν περναει καλα η οχι στη σχεση του. Ειπαμε, κατασταση μονιμης χαρας η μιζεριας δεν υπαρχει. Εναλλαγες στιγμων υπαρχουν. Κανεις την κριτικη σου, και βλεπεις αν στο συνολο τους οι χαρες ειναι αρκετες για να νιωθεις γαληνη και συνεχιζεις. Αν οχι, ειτε προσπαθεις να το βελτιωσεις, εφοσον κρινεις οτι αξιζει και υπαρχει περιθωριο, ειτε χωριζεις.
Η αποσταση στην προκειμενη, μπορει να λειτουργησει παραπλανητικα[κανοντας δυσκολη την επικοινωνια η κανοντας να φανταζει το προβλημα μεγαλυτερο απο οτι ειναι]οπως επισης μπορει να λειτουργησει και λυτρωτικα[κανοντας ενα προβλημα που απο κοντα παραβλεπεται στην καθημερινοτητα να φανει και να γλυτωσει απο παρεταιρω δυσκολιες]. Οταν μαθαινεις τον αλλο απο αποσταση[δεν υπαρχει η τριβη και η οποια δοκιμασια απο κοντα]ειναι δυσκολοτερο να κανεις τη διακριση. Αλλα η καθε περιπτωση οπως ειπαν και αλλοι χρηστες ειναι μοναδικη. Στην τελικη, μονο το ζευγαρι γνωριζει τι ζει και πως νιωθει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.