Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει μια αλλαγή νοοτροπίας στο σύνολο του φόρουμ που με χαροποιεί. Περάσαμε το σύνδρομο της άγονης εμμονής στη στείρωση (κι εγώ βρέθηκα κάποιες φορές να υποδέχομαι ένα νέο μέλος λέγοντας "Γεια. Στείρωσέ το και μετά τα λέμε"), ξεπεράσαμε τους δογματισμούς του τύπου "κάτω τα καθαρόαιμα" και τώρα βρισκόμαστε σε μια πραγματικά γόνιμη περίοδο και χαίρομαι να συμμετέχω στις συζητήσεις μας χωρίς να έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι θα πρέπει, τρόπον τινά, να μεθοδεύσω τη σκέψη μου έτσι ώστε να γίνει αποδεκτή από τους περισσότερους. Δεν ξέρω τι συνετέλεσε στην αλλαγή αυτή, αλλά είναι πολύ ευχάριστη
είπε η Δεισδαιμόνα και πολύ σωστά.
Για να εισπράξει απαντήσεις του στυλ:
Ανίμα:
"Αυτό που νομίζω πως έγινε μετά την αποχώρηση μελών που έβγαζαν κορώνες ή έθιγαν άλλα μέλη τεχνηέντως ή απροκάλυπτα είναι ότι επήλθε μια ηρεμία. Ε, δεν είναι και ότι πιο εύκολο να αισθάνεσαι ότι σε βρίζουν ή ότι σε προκαλούν και να ωθείσαι να απαντήσεις.
Από την άλλη, όλο και πρέπει κάτι να καταπιέσεις για να εκθέσεις τις απόψεις σου ψύχραιμα όταν είσαι σε βρασμό ψυχής πράγμα που βέβαια περιορίζει την ελευθερία. Εμένα μου αρέσει το σάιτ. Επώθηκαν δύσκολα πράγματα κατά καιρούς και ο καθένας συνήγαγε τα συμπεράσματά του για τον εαυτό του και για τους άλλους. Άλλαξαν προσεγγίσεις, υπήρξε σκέψη, έγιναν άλλες επιλογές, άλλες δραστηριότητες, δόθηκε ένα στίγμα που κάθε μέρα σχεδόν φέρνει νέα μέλη που δίνουν συγχαρητήρια στην ομάδα για διάφορους λόγους. Το ζήτημα της ελευθερίας και των συμβάσεων όπως και άλλα μπορεί να ξανασυζητηθεί. Τίποτε δεν είναι εξάλλου δεδομένο και απόλυτο. "
και
Βιβή
"Εγώ το Mycat δεν το έχω παρατήσει παρόλο που έχω θυμώσει ή αηδιάσει αρκετές φορές. Με τόσο κόσμο ολα στο πρόγραμμα είναι. Υπάρχουν και οι κακοπροαίρετοι και οι εμπαθείς και αυτοί που ψάχνονται για καβγά. Σε πολλές περιπτώσεις δεν απάντησα ενώ με έτρωγε να το κάνω, μόνο και μόνο για να μην αρχίσουν πάλι συζητήσεις επι συζητήσεων που δεν οδηγούν πουθενά.
Παρόλα αυτά μέσα απο το φόρουμ είχα την ευκαρια να γνωρίσω πολύ ποιοτικούς ανθρώπους και να συνεργαστούμε πολύ καλά. Ενημερώνομαι, έχω αλλάξει απόψεις για κάποια πράγματα και είδα οτι πολλά μπορεί να γίνουν αν βάλει ο καθένας το λιθαράκι του.
Το βασικό είναι να υπάρχουν καλές προθέσεις και λίγη κατανόηση. Δεν χρειάζεται να σκάμε. Ένα φόρουμ είναι. Αν δεν μας αρέσει πια τα μαζεύουμε και παμε σε άλλο. Ή κλείνουμε τον υπολογιστή στην τελική."
___________________________________________________________(Ναι δεν έχω μάθει ακόμα να κάνω πολλαπλές παραθέσεις) Εγώ γράφω τώρα.
Δε θα σταθώ στο οφ τόπικ του θέματος που προκύπτει εκ των απαντήσεων, τις παίρνω ως απαντήσεις στη Δεισδαιμόνα και για αυτό ρώτησα ποιές από τις παλιές είχαν τέτοιες απόψεις. Απλά και κατανοητά ελπίζω.
Ξεκαθαρίζω για μένα προσωπικά δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα η Γιασμίν ,γιατί εγώ έχω και την άποψη ότι ο καθένας μπορεί να γράφει ότι θέλει, μα ότι θέλει (για να μην αγιοποιούμαι κιόλας δε σημαίνει ότι δεν υπήρξαν φορές που με έστειλε τελείως με όσα έγραφε). Με τον επιλεκτικό αποκλεισμό θεμάτων είχα το ομολογώ, αλλά δεν αφορά κανέναν αυτό. Άρα κακώς προσωποποιείται το πρόβλημα στη Γιασμίν, μεταξύ μας δε βλέπω και το λόγο.
Από την άλλη από την αρχή εδώ μέσα όταν κάποιος δεν ήθελε να εκφράσει την άποψη του ή να υποβαθμίσει την άποψη κάποιου πάθαινε είτε κούραση, ε΄τε απώθηση, είτε αηδία, είτε απογοήτευση ενίοτε και μια αναφυλαξία να το πω. Ούτε αυτό το κατάλαβα ποτέ μου. Σε ένα φόρουμ, ξαναλέω για μια άλλη φορά, υπάρχουν δεκάδες θέματα, άμα ένα θέμα δημιουργεί τέτοια συμπτώματα σε κάποιον δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να συμμετέχει στο συγκεκριμένο θέμα. Ποτέ δε το κατάλαβα. Με ενδιαφέρει ένα θέμα, έχω κάτι να πω συμμετέχω, δεν με ενδιαφέρει το θεωρω ηλίθιο, άσκοπο, άτοπο δε συμμετέχω. Δηλαδή θα έπρεπε να μπαίνω σε όλα τα θέματα και να λέω, "έλεος βαρέθηκα να διαβάζω τα ίδια και τα ίδια, κουράζετε και εμένα και το φόρουμ σταματήστε ". Αυτό είναι όντως ψυχοφθόρο και μήπως θα έπρεπε για την ηρεμία σας να το σταματήσετε;
Επίσης
Νότα με όλο το σεβασμό, μου θύμισες τον Πολύδωρα όταν έλεγε πόσο βαρύ του έπεφτε το υπουργείο.
Υ.Γ. Συμφωνώ με τη Δεισδαιμόνα ότι δεν λέει να κρατάμε κόκκινες και πράσινες σημαιούλες, αλλά δε λέει να αφήνουμε και να μας αποχρωματίζουν την όποια μας άποψη ή να μας τη χρωματίζουν κατά πως βολεύει τον οποιονδήποτε, εγώ τουλάχιστον δε μπορώ.
